|
- آلبوم جدید شما حس رقص و الکترونیک بیشتری دارد. چه شد که خواستی به این سمت و سو بروی؟ - از اول کار دوست داشتم که آلبوم شاد و رقصی باشد. میخواستم با این آلبوم خوش باشم و همچنین دوست داشتم که مردم هم با آلبوم لحظات خوشی داشته باشند تا حتا برای ده ثانیه هم که شده بر روی پیست رقص، بحران اقتصادی را فراموش کنند.
- شنیدهام که شما خورهی زبانهای خارجی هستید. به چند زبان صحبت میکنید؟ - من انگلیسی، اسپانیایی، پرتغالی و کمی ایتالیایی صحبت میکنم. در خانوادهی من افراد کمی هستند که به هفت زبان صحبت میکنند.
- از خواندن به زبان اسپانیایی بیشتر لذت میبرید یا انگلیسی؟ - هر دوی این زبانها ذخایر زبانی متفاوتی دارند که ترانهسرا با آنها بازی میکند. مثلن در انگلیسی کلمههای زیادی وجود دارند که یک سیلابی هستند و معنای گستردهای میرسانند. در اسپانیایی شما به کلمات بیشتری برای ساختن یک جمله احتیاج دارید. وقتی که شروع به انگلیسی نوشتن کردم، به سختی میتوانستم به این زبان صحبت کنم پس مجبور بودم با کمک دیکشنری صحبت کنم. اما حالا مثلن در “She Wolf” اول ترانه را به انگلیسی نوشتم و بعد با اسپانیایی هماهنگاش کردم.
- آیا تغییر از اسپانیایی به انگلیسی شکل ترانههایی را که مینویسی عوض کرده است؟ - نه لزومن. اما متوجه شدهام که وقتی که خواندن به اسپانیایی را شروع کردم، بیشتر یک خوانندهی دختر راک به نظر میآمدم. من همیشه هوادار سرسخت «کیور» “the Cure” «لد زپلین» “Led Zeppelin” و «دپش مد» “Depeche Mode” بودم. و وقتی که شروع به انگلیسی خواندن کردم، به طور غریزی به ریشههای لاتین خود برگشتم و سعی کردم از آن در موسیقی خودم استفاده کنم.
- چه شد که درگیر نبرد با فقر دوران کودکیات شدی؟ - وقتی که هشت سال داشتم، پدرم ورشکسته شد و شغلاش را از دست داد. به یاد میآورم که وارد خانه شدم، همهی مبلمان خانه ناپدید و دو ماشینمان فروخته شدهبودند و هیچ سیستم تهویهکنندهای نداشتیم. زندهگی ما بهکلی تغییر کرده بود. پدر و مادرم من را به پارکی بردند که در آن بچههای یتیم چسب بو میکردند (بوییدن چسب به منظور تخدیر) تا با تراژدیهای زندهگیشان کنار بیایند. این موضوع تاثیر عمیقی بر من گذاشت. وقتی که در هجده سالهگی اولین موفقیت بینالمللی خود را کسب کردم، تصمیم گرفتم تا بنیادی برای بچهها تاسیس کنم و از آن زمان تا به حال ما بر روی تامین آموزش و تغذیهی با کیفیت متمرکز شدهایم.
- بسیاری از اهالی موسیقی حس میکنند که باید سینما را نیز امتحان کنند. آیا شما تا به حال به این موضوع فکر کردهاید؟ - نه. من تا حدی دربارهی استعداد موسیقیاییام مطمئن هستم، اما دربارهی بازیگری زیاد مطمئن نیستم. دوست ندارم که کاری را انجام دهم که خوب از آب در نیاید. فکر کنم که بازیگر وحشتناکی باشم.
- به نظر میآید که شما اجرا کنندهای دارای اعتماد به نفس هستید. چه چیزی شما را نگران و مضطرب میکند؟ - رفتن به تلویزیونهای امریکایی. مردم به عالی بودن عادت دارند و شما نمیتوانید چیزی کمتر از آن به آنها ارایه دهید. اما میدانید، من فکر میکنم که هر پروژهای چالشهای خاص خودش را همراه دارد. فرقی بین احساسی که امروز دارم با زمانی که سیزده ساله بودم و اولین آلبوم خود را منتشر میکردم نمیبینم.
- آیا هیچ وقت دلتان برای زمانی که مشهور نبودید تنگ میشود؟ - تا به حال این شانس را نداشتهام که مشهور نباشم.
- آیا هرگز پیش آمده که از رقص بسیار پرشور و حرارت مجروح شده باشید؟ - بله، اتفاق افتاده. بسیار زیاد. بعد از ویدیوی “She Wolf” عضلهای در بدن من نبود که درد نکند.
- چرا فکر میکنید که باسن دروغ نمیگوید؟ (اشاره به ترانهی “Hips Don’t Lie”) - هر بار که در استودیوی ضبط یا در حال تمرین هستم و دربارهی موسیقیای که شنیده میشود مطمئن نیستم میفهمم چون بدن من به موسیقی واکنش نشان نمیدهد. پس همیشه میپرسم، هی! دارم تکون میخورم؟ باسن من تکون میخوره؟ باسن من دروغ نمیگوید!
منبع: تایم عکسها: Gary Hershorn / Reuters / Corbis
رُزا صاد - مجلهی اپیزود، شمارهی هفتادونُه دهم بهمنماه 1388 خورشیدی
|
|
copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved |
