sale-no

با آغاز سال تازه‌ی میلادی، جهان بار دیگر تازه شد. باید شادباش بگوییم و برای همه صلح و دوستی آرزو کنیم. باید جهان زیبا را از دور ببینیم، جهانی که غرق در نور و شادی و شادمانی‌ست.

سرزمین من اما برخلاف جهان، ماتم‌زده است، سیاه‌پوش است، خونین است و بغض و فریاد بی‌وقفه دارد. چه‌گونه می‌توان از عمق این دود غلیظ و تیره‌گی، زیبایی جهان را دید؟

در خوش‌رنگ‌ترین و پُرنورترین روزهای جهان، در سرزمین من اما از نور و رنگ خبری نیست، اثری نیست، هرچه هست بغض است و فریاد است، درد است و بیداد است، آهی شکسته در حنجره است و دستی که می‌خواهد خود را به پرواز برساند.

گوش جهان، موسیقی‌های گوش‌نواز می‌شنود، به او«Jungle Bells» پیشکش می‌شود. گوش سرزمین مرا اما سراسر موسیقی باتوم و گلوله فراگرفته است.

صورتِ جهان خوش‌رنگ‌تر از همیشه است چرا که چراغ‌های رنگی، نورهای خوش‌رنگ خود را بر صورت‌ جهان می‌پاشند. بر صورت‌ زیبا و معصوم سرزمین من اما، اسپری فلفل پاشیده می‌شود و صورتِ‌ سرزمین‌ام را به دشتی پُر از تاول‌های دردناک تبدیل می‌کند.

چشم‌های جهان، نور و عشق و زیبایی می‌بیند. چشم‌های سرزمین من اما از هجوم وحشی گاز اشک‌آور به درد می‌آید و جز سیاهی هیچ نمی‌بیند.

قلب جهان، از انفجار خنده‌های بی‌وقفه، تندتر از همیشه می‌تپد. قلب سرزمین من اما از شلیک گلوله‌های بی‌رحم، از تپیدن بازمی‌ایستد.

دست‌های جهان برای رقصیدن از هر سو به حرکت درمی‌آید. دست‌های سرزمین من اما با دیدن پیکر بی‌جان شقایق‌هایش، فقط به بالا حرکت می‌کند و بر سر فرود می‌آید.

پاهای جهان در موجی از شادی‌های تازه، رقص‌کنان زمین را می‌نوازد‌. پاهای خسته‌ی سرزمین من اما هم‌چنان از حمله‌ی هذیانی‌های تب‌دار در گریز است.

جهان از بازشدن پی‌درپی بطری‌های شامپاین مست است، سرزمین من اما با تن‌پوشی از آرزوهای مه‌آلود، مستِ شهامت و دلاوری است.

جهان و سرزمین من در یک‌زمان، هم‌زمان، چنین برخلاف مسیر یک‌دیگر، در حرکت‌اند، چنین در مقابل هم‌اند، چنین ضد هم‌اند.

دردی مرا می‌نویسد

واگویه‌ی چهره‌ی سرزمین‌ام

و آهی

که بر پشت باد می‌نشیند

من فریادم را

دو نیمه می‌کنم

برای شادباش و برای سوگواری

اما باید به جهان شادباش بگوییم که غرق نور و زیبایی‌ست. باید از عمق سیاهی و خون و درد و فریاد، شادباش بگوییم:

شاد باشید جهان!

شاد باشید در مساحت خوش‌بختی و حجم خوش‌رنگی.

آنسه امیری - مجله‌ی اپیزود ، شماره‌ی هفتادوهفت

دوازدهم دی‌ماه 1388 خورشیدی

Home