میلاد

نفس ِکوچک ِباد بود و حرير ِنازک ِمهتاب بود و فواره و باغ بود

و شبْ نيمه‌ي ِچارمين بود که عروس ِتازه به باغ ِمهتاب‌زده فرود آمد از سرا گام‌زنان 

انديش‌ناک از حرارتی تازه که در رگ‌های ِکبود ِپستان‌اش می‌گذشت

 و اين خود به تب ِسنگين ِخاک ماننده بود که ليموي ِنارس از آن بهره می‌بَرَد

 و در چشم‌های‌اش که به سبزه و مهتاب می‌نگريست نگاه ِشرم بود از احساس ِعطشی نوشناخت که در لُمبرهای‌اش می‌سوخت

 و اين خود عطشی سيری‌ناپذير بود چونان ناسيرابی‌ی ِجاودانه‌ی ِعلف، که سرسبزی‌ی ِصحرا را مايه به دست می‌دهد

 و شرم‌ناک ِخاطره‌یی لغزان و گريزان و ديربه‌دست بود از آن‌چه با تن ِاو رفت; ميان ِاو ــ بيگانه با ماجرا ــ و بيگانه‌مردی چنان تند،

که با راه‌های ِ تن‌اش آن‌گونه چالاک يگانه بود

 و بدان‌گونه آزمند براندام ِخفته‌ي ِاو دست می‌سود

 و جنبش‌اش به نسيمی می‌مانست از بوی ِعلف‌های ِآفتاب‌خورده پُر، که پرده‌های ِشکوفه را

به زير می‌افکَنَد تا دانه‌ی ِ نارس آشکاره شود.
 

نفس ِکوچک ِباد بود و حرير ِنازک ِمهتاب بود

 و فواره‌ی ِباغ بود که با حرکت‌های ِبازوهای ِنازک‌اش بر آب‌گير ِخُرد می‌رقصيد

و عروس ِتازه بر پهنه‌ی ِچمن بخفت، در شبْ نيمه‌ی ِچارمين

و در آن دم، من در برگچه‌های ِنورُسته بودم

 يا در نسيم ِلغزان

و ای‌بسا که در آب‌های ِژرف

و نفس ِبادی که شکوفه‌ی ِکوچک را بر درخت ِستبر می‌جنباند در من ناله می‌کرد

 و چشمه‌های ِروشن ِباران در من می‌گريست
 

نفس ِکوچک ِباد بود و حرير ِنازک ِمهتاب بود و فواره‌ی ِباغ بود
 

و عروس ِتازه که در شبْ نيمه‌ی ِچارمين بر بستر ِعلف‌های ِنورُسته خفته بود با آتشی در نهادش، از احساس ِمردی در کنار ِخويش بر خود بلرزيد

و من برگ و برکه نبودم

 نه باد و نه باران

 ای روح ِگياهی! تن ِمن زندان ِتو بود

و عروس ِتازه، پيش از آن که لبان ِپدرم را بر لبان ِخود احساس کند از روح ِدرخت و باد و برکه بار گرفت، در شبْ نيمه‌ی ِچارمين

و من شهری بی‌برگ‌وباد را زندان ِخود کردم بی‌آن‌که خاطره‌ی ِباد و برگ از من بگريزد.
 

چون زاده شدم چشمان‌ام به دو برگ ِنارون می‌مانست، رگان‌ام به ساقه‌ی ِنيلوفر، دستان‌ام به پنجه‌ی ِافرا

 و روحی لغزنده به‌سان ِباد و برکه، به گونه‌ی ِباران

 و چندان که نارون ِپير از غضب ِرعد به خاک افتاد دردی جان‌گزا چونان فرياد ِمرگ در من شکست

و من ای طبيعت ِمشقت‌آلوده، ای پدر! فرزند ِتو بودم.

احمد شاملو - شانزدهم ارديبهشت 1339

مجال

 مجله‌ی اپیزود ، شماره‌ی هفتادوپنج

 بیست‌ویکم آذرماه 1388 خورشیدی

Home

copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved