|
ک مثل کین خواهی (V for Vendetta) كارگردان: جیمز مکتیگ فيلمنامه: اندی واچوفسکی و لری واچوفسکی (بر اساس رمانی از آلن مور و دیوید لوید) مدير فيلمبرداری: آدریان بیدل / تدوين: مارتین والش موسیقی متن: داریو ماریانلی بازيگران: ناتالی پورتمن، هوگو ویوینگ، استفن رهآ، جان هارت، استفن فرای، تیم پیگات اسمیت محصول: 2006 / امریکا مدت زمان: 132 دقيقه
خلاصهی داستان: در آیندهی انگلستان، دختری جوان به نام ایوی (ناتالی پورتمن) توسط مردی ماسکپوش، به نام V (هوگو ویوینگ) از یک موقعیت مرگ و زندهگی نجات پیدا میکند. V که شخصیتی عمیقن پیچیده دارد، در نگاه اول مودب، پرشور، حساس و روشنفکر به نظر میرسد. مردی که خود را وقف آزادی مردم سرزمیناش، که توسط عدهای ارعاب و در واقع برده شدهاند، کرده است. وی همچنین تند و تیز، انتقامجو، تنها و خشن است. V در پی آزادسازی مردم انگلستان از فساد و ظلم دولت منحرف، ستم رهبران منتخب مردم را محکوم میکند و آنها را دعوت به شرکت در پارلمان سایههای پنجم نوامبر، روز فاکس، مینماید. روزی که در 1605 فاکس در تونل زیرین ساختمان پارلمان با سیوشش بشکه باروت دستگیر شد، وی با همکاراناش نقشهای برای انفجار در واکنش به دولت فاسد خود کشیدند. جاییکه که جیمز آی. فاکس و همراهاناش دستگیر شده و محکوم به چهار شقه شدن گشتند و طرح آنها برای تعویض حکومت مستبد هیچگاه به نتیجه نرسید. اما V با در برداشتن روح مبارز نقشهی فاکس، پیمان میبندد که در سالروز وی در پنجم نوامبر، ساختمان پارلمان را منفجر کند. ایوی همزمان با پرده برداشتن از گذشتهی اسرارآمیز V، به حقایقی نیز در رابطه با خود و دلیل انتخاباش برای همراهی V و به ارمغان آوردن آزادی و صلح برای اجتماع وحشتزده و فاسد پی میبرد...
پلان آخر: اين تريلر سياسی روايت قهرمانی است که در زمان خواب مردم، بیدار مانده و یکتنه به ستیز ظلم میشتابد. سعی در بیداری همهگان با اسلوب خویش را دارد. دختری خوشقلب را به همکاری میطلبد و به وی رنج را میآموزد و با ایجاد حس همدردی، روحاش را تسخیر مینماید. فضای فیلم بیش از آنکه بیننده را به آینده ببرد، گذشته را یاد آوری میکند. «ک مثل کینخواهی» با درون مایهای انقلابی، برای لحظاتی این امید را به وجود میآورد که یک دست نیز برای خود صدایی دارد و به تنهایی می- توان تغییری ایجاد کرد.
در این فیلم «ناتالی پورتمن» با ظاهری متفاوت، عشقی افلاطونی و غیرفیزیکی را در جامعهای سرد و سیاه به تصویر میکشد و برای جلب توجه بینندهگان خواهان اکشن سعی نشده، خشونت در تمامی لحظات به تصویر کشیده شود و احساسات وی را مشوش سازد. همچنین فضایی شاد و به دور از غم و تنها روی خوش زندهگی نیز به فراموشی سپرده شده است. اجتماع غمزده و خاموش به نظارهی یک حرکت متفاوت مینشیند، به این امید که سکونی که در اثر ترس ناخودآگاه در تمامی صحنهها، تکاپو را از بشریت ربوده، از بین برود.
برشهای بلند، پایگاه تحلیلی خبری سینما
مجلهی اپیزود ، شمارهی هفتادوپنج بیستویکم آذرماه 1388 خورشیدی
|
|
copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved |
