sabz

پیش از هنرمندان جهان، از یک هنرمند ایرانی آغاز می‌کنیم که نه در زمان جنبش سبز، بلکه همیشه سبز بوده، بدون آن‌که نوار سبز رنگ به دست خود ببندد.ا

رنگ سبز، از رنگ‌های انتخابی و معروف‌ این هنرمند بود و جمله‌ی«سبز باشید» او، به دیگران نیز سرایت کرد، چنان‌که خیلی‌ها در پایان مطالب، یا ایمیل‌ها و یا نظرات‌شان می‌نوشتند: «سبز باشید».ا

رنگ سبز منتخبِ چندین ساله‌ی این هنرمند ایرانی، در جنبش سبز ایران ظهور کرد، این هنرمند، شهیار قنبری: سبز باشید، سبز و آفتابی!ا

سبز ِسبز

سبز من‌ام که می‌زنم رنگ به برگ و بار تو

روز من‌ام که می‌خزم باز به سایه‌سار تو

یار من‌ام که می‌برم حافظه‌ی دیار تو

دوست من‌ام قدم قدم دور اما کنار تو

ناب من‌ام که می‌خرم تلخ‌ترین شراب تو

آب من‌ام که می‌روم تا ته خواب‌زار تو

داغ که نه باغ ِتوام، لاله‌ی زخم‌گاه من

مست من‌ام که می‌چکم از سر آبشار تو

اوج من‌ام، غزل من‌ام، موج به اندازه‌ی تو

باد من‌ام به نرمی‌ی حریر تیغ‌دار تو

شور من‌ام به ساز تو، تلخ‌تر از نماز تو

راز من‌ام بسته‌ی تو، سبزترین بهار تو

شهیار قنبری - 1988 پاریس

اثر«فین نیگارد» هنرمند دانمارکی

اعتراض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران و پخش تصاویر معترضان و کشته شدن «ندا آقاسلطان» از رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی مانند «توییتر» علاوه بر داخل ایران، الهام‌بخش ده‌ها هنرمند غیرایرانی نیز شده است که دست به خلق آثاری به یاد جنبش سبز ایران، کشته‌شده‌گان تظاهرات و شعار «رای من کو؟» زدند.

فرانسیسکو پورولی، هنرمند ایتالیایی، که برای نخستین بار برای یک جنبش اعتراضی طرحی کشیده، در مورد این که چه عاملی الهام‌بخش وی برای خلق اثرش برای جنبش سبز شده است به رادیوفردا می‌گوید: «من در خانه تنها بودم و غرق توییتر، که یک دفعه صدها توییتر در مورد ایران به دست‌ام رسید و آن زمان این طرح به ذهن‌ام رسید.

وی می‌گوید: «مسئله‌ی مهم در مورد جنبش سبز این است که این جنبش مستقیمن از بطن جامعه، یعنی جوانان، زنان و کاربران اینترنتی شکل گرفته است.»

این هنرمند می‌افزاید پیش از انتخابات با ایران آشنایی نداشته، ولی احساس می‌کند که ایران مکانی است با پتانسیل زیاد، اما بدون آزادی این پتانسیل به کاری نمی‌آید.

اثر «فرانسیکو پورولی» هنرمند ایتالیایی

تیموتی رینز، طراح امریکایی می‌گوید که از لحظه‌ای که مردم ایران به خیابان‌ها ریختند من تحت تاثیر مردم ایران قرار گرفتم، چرا که آن‌ها می- دانستند با مرگ و مشکلات فراوان روبه‌رو هستند. ولی تا قبل از کشته شدن «ندا آقاسلطان» اثری در این مورد خلق نکردم. من پیش از این، قلب زیاد کشیده بودم و رنگ سرخ را به عنوان سمبل درد و رنج «ندا» بر یکی از این طرح‌ها اضافه کردم.

وی می‌گوید: «امیدوارم روزی به ایران سفر کنم و معتقدم اگر امریکا همان توجه و پشتیبانی را که از اسرائیل می‌کند، از دیگر کشورهای خاورمیانه هم بکند بسیاری کارها انجام می‌شود.»

این هنرمند امریکایی که برای نخستین بار برای یک جنبش اعتراضی مدنی طراحی کرده، صلح‌آمیز بودن جنبش سبز را«فوق‌العاده» توصیف می‌کند.

اثر«تیموتی رینز» هنرمند امریکایی

جیمز یانگ، ساکن نیویورک، نیز که تاکنون برای آثارش موفق به اخذ دویست جایزه شده می‌گوید که من از سقوط شاه، وقایع ایران را دنبال می‌کنم. ایران سرزمین اسرارآمیزی است، چرا که ما واقعن نمی‌دانیم چه اتفاقی در این کشور می‌افتد. باید بگویم مردم امریکا همین احساس را در مورد روسیه در زمان شوروی سابق داشتند. من همیشه فکر کردم که ایران به دلیل تاریخ‌اش مردم تحصیل‌کرده‌ای دارد.

اثر«جیمز یانگ» هنرمند امریکایی

زینا ساندرز، دیگر هنرمند نیویورکی، نیز می‌گوید از زمانی که گزارشی از یکی از تلویزیون‌های امریکا در مورد اعتراضات ایران دیده، دست به کشیدن طرح برده است. وی می‌افزاید پیش از این فکر می‌کردم همه‌ی مردم ایران با دولت این کشور موافق‌اند.

با سپاس از:

رادیو فردا

پایگاه اینترنتی Start-Azadi

شهده شمسایی - مجله‌ی اپیزود ، شماره‌ی بیست و چهار

بیست‌وپنجم مهرماه 1388 خورشیدی

Home