بخش نخست

عجایب هفت‌گانه‌ی قدیم جهان عبارتند از: اهرام ثلاثه‌ی مصر، باغ‌های معلق بابل، مجسمه‌ی زئوس کوه المپ، معبد آرتمیس، معبد هالیکارناس، مجسمه‌ی هرکول جزیره رودس و فار اسکندریه که از میان آن‌ها تنها «اهرام ثلاثه‌ی» مصر تابه اكنون باقی مانده است.

اما در سال 2007 عجايب هفت‌گانه‌ی جهان تغيير كرد و روز شنبه شب هفتم ژوئیه در  مراسمی رسمی در استادیوم «لوز» شهر لیسبن، پایتخت پرتغال، با حضور چهره های مشهور جهانی عجايب هفت‌گانه‌ی تازه‌ای معرفی شدند.ا

به گزارش خبرگزاری فرانسه ، در یک رای‌گیری كه توسط یک بنیاد سوئیسی برگزار شد، نزدیک به صدمیلیون نفر از طریق اینترنت یا تلفن، به فهرستی كه شامل بيست نامزد نهایی کسب عنوان عجایب هفت‌گانه‌ی جدید جهان رای دادند و برگزارکننده‌گان این رای‌گیری هفتم ژوئيه فهرست نهایی عجایب هفت‌گانه‌ی جدید جهان را معرفی کردند.

گفته مي‌شود اين رای گیری بسیار بحث برانگیز بود زیرا هر فردی هر اندازه که مایل بود می‌توانست به مکان مورد نظر خود رای بدهد. به‌طوری که براساس آمار حدود دو میلیون اردنی از مجموع جمعیت شش میلیونی این کشور، به شهر باستانی «پترا» رای دادند.

از سوی دیگر سازمان یونسکو از این طرح استقبال نکرد و آن را تنها سليقه‌ي افرادی که در اين رای‌گیری شرکت کردند، دانسته است.

 عجايب هفت‌گانه‌ی جديد كه در رای‌گيری اخير انتخاب شدند عبارتند از: دیوار بزرگ چین، آرامگاه تاج محل (هند) ، شهر باستانی پترا (اردن)، مجسمهی حضرت مسیح ریودوژانیرو (برزیل)، ویرانه‌های«ماچو پیکچو» متعلق به تمدن اینکا (پرو)، هرم و بقایای شهر«چیچن ایتزا» متعلق به تمدن مایا (مکزیک) و کولوسئو رم (ایتالیا).ا

دیوار چین در جهان به لحاظ زمان ساخت، طولانی‌ترین و بزرگ‌ترین مهندسی تدافعی نظامی در قدیم است. این دیوار در نقشه‌ی جغرافیایی چین هفت‌هزار کیلومتر امتداد یافته است كه در سال 1987 در «فهرست میراث جهانی»  به ثبت رسيد. تاریخ ساخت دیوار چین به قرن نهم پيش از میلاد برمی‌گردد. حکومت وقت چین برای جلوگیری از حملات ملیت‌های شمالی، برج‌های آتش برای خبررسانی و یا قلعه‌های مرزی برای حصول اطلاعات دشمن را در ارتباط با دیوار و بر روی آن ایجاد کرد.

در دوره‌ی حکمرانی سلسله‌های بهار وپاییز و کشورهای جنگ‌جو، میان دوک‌ها جنگ برپا شد و کشورها با استفاده از کوه‌های مرزی به ساخت دیوار پرداختند تا سال 221 پيش از میلاد، امپراتور چین «شی‌خوان» پس از به وحدت رساندن چین، دیوارهای دوک‌ها را به هم متصل کرد که به صورت دیوار بزرگ در مرزهای شمالی بر روی کوه‌ها درآمد. او می‌خواست با این کار از حملات دشمن به مراتع شمالی جلوگیری کند. در این زمان طول دیوار چین به پنج‌هزار کیلومتر می‌رسید. در سلسله‌ی «خان» پس از سلسله‌ی چین، طول دیوار به ده‌هزار کیلومتر افزايش يافت. در تاریخ دو هزار و اندی ساله‌ی چین، حکمرانان دوران مختلف به ساخت دیوار چین پرداختند، تا این‌که طول دیوار به پنجاه‌هزار کیلومتر رسید. این میزان معادل گردش به دور کره‌ی زمین است.

دیواری که اکنون ديده می‌شود، دیوار متعلق به سلسله مینگ (1644 - 1368 ) است كه از غرب به دروازه‌ی «جایو گوان» در استان «گان سو» چین و از شر ق به ساحل رود «یالوجیان» در استان «لیائونینگ» در شمال شرقی چین منتهی می‌شود. دیوار چین به عنوان پروژه‌ی تدافعی بر روی کوه‌ها ساخته می‌شد كه از بیابان‌ها، مراتع و لجنزارها عبور می‌کرد. کارگران طبق عوارض زمینی، ساختار متفاوتی برای ایجاد دیوار در نظر گرفتند که درایت و عقل نیاکان چین را نشان می‌دهد. دیوار بر مسیر کوه‌های پر فراز و نشیب امتداد یافته است. در بیرون دیوار پرتگاه‌های بلند دیده می‌شود  در واقع کوه و دیوار به یک‌دیگر پیوند خورده‌اند. لذا دشمن به هیچ‌عنوان قادر به نفوذ به این دیوار نبود. دیوار چین معمولن با آجرهای بزرگ و سنگ مستطیل ساخته شده و در وسط آن، خاک و خرده سنگ ریخته شده و ارتفاع ان ده متر است. طرف درونی دیوار، نرده‌ی سنگی و در وجود دارد که به آسانی حرکت می‌کند. در فاصله معینی سکوی دیواری ویا برج آتش برای خبررسانی ساخته شده است. سکوی دیواری برای ذخیره‌ی سلاح‌ها و غلات و استراحت سربازان است و در جنگ به عنوان مخفی‌گاه  استفاده ‌می‌شد. هنگامی که دشمن دست به حمله می‌زد برج‌های آتش روشن می‌کردند و سراسر کشور از حمله آگاه می‌شدند.

اکنون مقاومت دیوار چین به عنوان یک مانع نظامی از بین رفته است، اما زیبایی معماری مخصوص آن دیدنی است. زیبایی دیوار چین پُرابهت  و باعظمت است. از دور، دیواری بلند و پر پیچ و خم بر روی کوه‌ها همانند اژدهایی در حال حرکت به چشم می‌خورد و صحنه‌ای باشكوه ایجاد كرده است  از نزدیک، دروازه‌های پُرابهت، دیوارها، سکوهای دیواری، برج‌های دیده‌بانی، و برج‌های آتش، هماهنگ با عوارض زمینی آکنده از دل‌ربایی هنری است.  دیوار چین دارای اهمیت تاریخی و فرهنگی و ارزش دیدنی است.

چینی‌ها می‌گویند: «کسی که به دیوار چین صعود نکرده باشد ، قهرمان نیست».

برخی از بخش‌های دیوار چین به‌خوبی حفظ شده است از جمله دیوار«بادلینگ» در نزدیکی بیجنیگ دیوار «سی ما تای»، دیوار «موتیان یو».

 دروازه شان حای گوان در انتهای شرقی دیوار چین است که نخستین دروازه‌ی چین نامیده می‌شود و دروازه‌ی «جایوگوان» در انتهای غرب در گان سو، این بخش‌ها هم‌چنین از مکان‌های بسیار مشهور و دیدنی دیوار است و گردشگران زیادی در تمام سال از آن‌ها بازدید می‌کنند.
دیوار چین تجسم درایت و رنج و زحمت میلیون‌ها چینی در دوره‌ی باستان چین است. این اثر پس ازهزاران سال از بین نرفته و دارای دل‌ربایی فناناپذیر و سمبل روحیه‌ی ملیت چین است.

 

چیچن ایتزا اثری باستانی از تمدن «مایا» است که در کشور مکزیک واقع شده است. این اثر جزو میراث جهانی یونسکو به شمار می‌رود. در سال 2007 میلادی، این اثر به همراه شش اثر دیگر در یک رای‌گیری جهانی به عنوان یکی از عجایب هفت‌گانه‌ی جدید معرفی شدند.

محوطه‌ی «چیچن ایتزا» شامل چندین ساختمان سنگی است که قبلن به عنوان قصر، معبد، حمام، مغازه و ... به کار می‌رفته‌اند. مطرح‌ترین قسمت های آن عبارتند از:

El Castillo (قلعه)
مهم‌ترین اثر این مجموعه، El Castillo ( به معنای قلعه در اسپانیولی) است که عبارت‌ست از هرمی پلکانی که از هر چهار طرف دارای پله‌هایی تا بالای هرم است. این معبد، متعلق به خدای آسمان بوده است.

معبد جنگ‌جویان
محوطه‌
ی بازی

 وسایر سازه‌ها كه در محوطه‌ی اثر تاریخی«چیچن ایتزا» قرار دارند.


مجسمه‌ی مشهوری که در برزیل در شهر Rio de Janeiro قرار دارد و بسیاری از مردم آن را در تلویزیون دیده‌اند، در حقیقت مجسمه‌ی مسیح منجی است. این مجسمه با 125 فوت ارتفاع در سال 1926 و در ارتفاع 710 متری نوک کوه Corcovado ساخته شده است. مجسمه‌ی مذکور حالت ایستاده‌ی عیسی مسیح در حالی‌که دستان خود را کاملن باز کرده است، نشان می‌دهد که این حالت، نشان‌دهنده‌ی پذیرش همه‌ی انسان‌ها در آغوش‌اش است. مجسمه‌ی عیسا مسیح نشانه‌ی برزیل است که امروزه شهرتی جهانی پیدا کرده است.

توریست‌هایی که از برزیل دیدن می‌کنند حتمن به دیدن این مجسمه نیز می‌روند. دست چپ این مجسمه به سمت شمال شهر Rio de Janeiro و دست راست آن به سمت جنوب شهر اشاره می‌کند. مناظر بسیار جذابی را می‌توان از آن‌جا ديد که نفس را در سینه‌ی تماشاچی حبس می‌کند. این مناظر شامل شهر Rio، خلیج، کوه Sugarloaf و ساحل رودخانه‌های Copacabana و Ipanema می‌شود. علاقه‌مندان به فوتبال نیز می‌توانند منظره‌ای از استادیوم را مشاهده كنند.

ادامه دارد...

 

آنسه اميری - مجله‌ی اپیزود ، شماره‌ی شصت‌ويك

چهاردهم شهريور ماه 1388 خورشیدی

 

Home

 

 

copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved