نیکول مری کیدمن در بيستم جون سال 1967 در منطقه‌ی «هونولولو» از ایالت هاوایی امریکا متولد شد. پدرش «آنتونی کیدمن» یک فیزیولوژیست استرالیایی‌تبار و مادرش «جینیل» یک مدرس پرستاری اسکاتلندی بود.

 نیکول در کودکی عاشق رقص باله بود اما بازی او در یک تئاتر در دوران مدرسه و در نقشی کمدی-درام، تحسین همه‌گان را برانگیخت و باعث شد که او به بازیگری علاقه‌مند شود. او در دوران نوجوانی با شرکت و تمرین منظم در مجموعه تئاترهای خیابانی فیلیپ، سعی در ارتقای سطح هنری اش داشت. شرکت در این تئاترها موجب شد تا «جین چمپیون» برای او نامه‌ای تشویقی بفرستد تا بدین وسیله هنر او را ستایش کرده باشد.

 در سال 1983، نیکول شانزده ساله که تازه دوران دبیرستان را پشت سر گذاشته بود، از سوی هنری سافران برای بازی در نقش کوچکی در فیلم «کریسمس بوش» دعوت به همکاری شد. حضور او در این فیلم و بازی نسبتن خوب‌اش باعث شد تا پیشنهادهایی از سوی سینما و تلویزیون روانه‌ی او شود، تا این‌که سرانجام او نقش یک دختر دبیرستانی را در فیلم «سارقین بی ام ایکس» ساخته‌ی برایان ترنچارد اسمیت پذیرفت.

 پس از آن نیکول در نقش‌های کوچکی در سینما بازی کرد ولی هیچ یک از آن‌ها نتوانست سکوی پرتابی برای او باشد، تا این‌که در سال 1987 با بازی خوب‌اش در سریال «ویتنام» موفق به اخذ اولین جایزه از «آکادمی فیلم استرلیا» شد. دو سال بعد او به کمک مدیر برنامه‌اش موفق شد تا نقش اصلی پروژه‌ی جدید فیلیپ نویس با عنوان «آرامش مرگ» را به دست آورد. او در این اثر تریلر، در نقش زنی که در دام مرد روان‌پریشی در یک قایق افتاده، توانست بازی قابل قبولی از خود ارائه دهد و توجه کارگردانان بزرگ هالیوود را به سوی خود جذب کند.

 در سال 1990 تونی اسکات از نیکول برای بازی در فیلم «روزهای تندر» دعوت به همکاری کرد. نیکول در این فیلم در کنار تام کروز قرار گرفت و این اولین جرقه‌های آشنایی او و تام را فراهم کرد تا این‌که سرانجام در بیستم دسامبر 1990 تام کروز و نیکول کیدمن رسمن ازدواج خود را اعلام کردند.

 در سال 1991 او مجددن در نقش یک دختر دبیرستانی در فیلمی استرلیایی به نام «لاس زدن» بازی کرد، ولی این نقش، نقش چندان مهمی برای او نبود. با این حال سال 1991 را باید بدون شک یکی از سال‌های پر فروغ نیکول کیدمن در عرصه‌ی بازیگری به حساب آورد. بازی بی‌نظیر او در نقش یک فاحشه در تریلر گنگستری بری لوینسون، «بیلی بات گیت» و کم‌رنگ کردن حضور بازیگر بزرگی چون «داستین هافمن»، جوایز متعددی را برای او به ارمغان آورد و نیکول را برای نخستین بار نامزد دریافت جایزه‌ی گلدن گلوب بهترین بازیگر نفش مکمل زن کرد.

فیلم رمانتیک «دور و دست نیافتنی» ساخته‌ی ران هاوارد کیدمن را مجددن در کنار همسرش، تام کروز قرار داد. داستان این فیلم درباره‌ی زن و شوهری ایرلندی‌تبار است که در سال 1800 میلادی از ایرلند فرار می‌کنند و به امریکا می‌آیند. هنرنمایی بعدی نیکول در سال 1993 و در کنار مایکل کیتون، در فیلم «زنده‌گی من» ساخته‌ی بروس جوئل روبین اتفاق افتاد. او در این اثر درام در نقش همسر مایکل کیتون ظاهر شد، مردی که بر اثر ابتلا به سرطان فرصت زیادی برای زنده‌گی ندارد و همسرش تلاش می‌کند که ماه‌های آخر زنده‌گی او برای‌اش لذت‌بخش باشد.

پروژه بعدی کیدمن «بتمن برای همیشه» نام داشت. این فیلم تخیلی که شمار زیادی از بازیگران مطرح هالیوود، مانند وال کیلمر، جیم کری، میشل فایفر و ... در آن بازی می‌کردند و نام جوئل شوماخر را به عنوان کارگردان به همراه داشت، تجربه‌ی جدیدی برای نیکول به حساب می‌آمد. نیکول که پس از «بیلی بات گیت» چند سالی مورد توجه فستیوال‌ها و آکادمی‌های سینمایی قرار نگرفته بود، با بازی در فیلم کمدی-موزیکالی به نام «به خاطرش مردن» ساخته‌ی گاس ون سنت مجددن توانایی‌های خود را به رخ داوران جشنواره‌ها کشید و برنده‌ی جوایز متعددی از جمله جایزه‌ی گلدن گلوب بهترین بازیگر زن کمدی-موزیکال شد.

در سال 1996 نیکول کیدمن در اقتباسی از رمان هنری جیمز به نام «پرتره‌ی یک بانو» بازی کرد. این فیلم توسط جین چمپیون، که در واقع اولین کسی بود که استعداد نیکول را در بازیگری کشف کرده بود، ساخته شد. در فاصله سال های 1996 تا 1998 نیکول در سه فیلم نه چندان مهم به نام های «مرد راهنما»، «صلح ساز» و «جادوی عملی» بازی کرد و در واقع این سال‌ها را باید دوره‌ی افول نیکول کیدمن در عرصه‌ی بازیگری تلقی کرد.

 اما شاید جنجالی ترین دوره‌ی حرفه‌ای نیکول کیدمن را باید سال 1999 دانست. حضور در پروژه‌ی جنجالی «چشمان کاملن بسته» آخرین اثر استنلی کوبریک و بازی او برای سومین بار در کنار همسرش تام کروز، این زوج را دچار مشکلاتی کرد که در نهایت به جدایی آن‌ها منجر شد. این تریلر روایت شک و تردیدی است که یک زوج امریکایی نسبت به هم پیدا می‌کنند و نمایانگر سیری است که در این تامل سپری می‌شود. بازی فوق‌العاده و بی‌نقص کیدمن، به‌خصوص در سکانس مربوط به میهمانی اول فیلم و رقصیدن‌اش در حالت مستی با آن مرد غریبه، به نظر من یکی از سکانس‌های برتر تاریخ سینماست.

پس از این فیلم و در سال 2001 نیکول کیدمن در دو فیلم موفق دیگر بازی کرد. یکی از آن‌ها «دیگران» ساخته‌ی الخاندرو آمنابار که درباره‌ی زنده‌گی زنی جوان که همراه با فرزندان‌اش در خانه‌ای مرموز زنده‌گی می‌کند، بود و دیگری«مولن روژ» ساخته‌ی باز لورمن که یکی از شاه‌کارهای موزیکال تاریخ سینما به حساب می‌آید. این دو فیلم  و به‌خصوص مولن روژ موفقیت‌های بسیاری برای کیدمن به همراه داشت، تا جایی که مولن روژ او را برای اولین بار نامزد دریافت جایزه‌ی اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن کرد و یک جایزه‌ی گلدن گلاب دیگر نیز برای‌اش به ارمغان آورد.

سال 2002 سالی بود که نیکول 35 ساله به اوج افتخارات هنری یک بازیگر دست یافت. بازی بی‌نظیر او در نقش «ویرجینیا وولف» در فیلم «ساعت ها» او را علاوه بر جوایز متعدد از فستیوال‌های مختلف، برنده‌ی جایزه‌ی اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن کرد.

 در سال 2003 کیدمن که حالا عنوان برنده‌ی اسکار را یدک می‌کشید باز هم در شاهکاری متفاوت از کارگردان دانمارکی، لارس فن تریر به نام «داگ ویل» و هم‌چنین «کوهستان سرد» به کارگردانی آنتونی مینگلا حاضر شد. حضور او در کنار «جود لاو» در فیلم کوهستان سرد شایعات زیادی مبنی بر رابطه‌ی او با این هنرپیشه‌ی جذاب را بر سر زبان‌ها انداخت، که البته هیچ یک صحت نداشت.

 سال 2004 را نمی‌توان سال خوبی برای نیکول کیدمن دانست. حضور در فیلم «تولد» نتوانست موفقیت کارهای قبلی او را تکرار کند. او که در این فیلم با چهره‌ای متفاوت و موهای کاملن کوتاه شده حاضر شده بود، نتوانست آن بازی درخشانی را که در«ساعت‌ها» یا «دیگران» از خود نشان داده بود، ارائه کند.

 پس از این فیلم، در سال 2005 کیدمن در کنار شون پن و در مقابل دوربین سیدنی پولاک در فیلم «مترجم» ظاهر شد، اما این فیلم نیز علارغم فیلم‌نامه‌ی خوب‌اش برای کیدمن چندان موفقیت‌آمیز نبود. بازی در فیلم «پوست خز» و در نقش دایان آربوس (عکاسی که با خودکشی‌اش در سن چهل ساله‌گی حیرت همه‌گان را برانگیخت) را می‌توان شروعی دوباره پس از یک دوره‌ی ناموفق دو ساله برای کیدمن دانست. این فیلم مجددن توانست نظر منتقدان را به سوی وی جلب کند، تا جایی که عده‌ای از آن‌ها معتقد بودند که نام او باید در لیست نامزدهای نهایی اسکار قرار بگیرد، که البته این اتفاق رخ نداد.

فیلم شناسی (بازیگر):

شکارچیان ذهن (2008) جس باترووث / جان باترووث  / استرلیا (2008) باز لورمن  / تهاجم (2007) الیور هیرشبیگل  / چیزهای تاریک او: یک تدبیر طلایی (2007) کریس وایتز  / مارگوت در عروسی (2007) نوا بامباچ  / پوست خز: یک پرتره خيالي از دایان آربوس (2006) استیون شاینبرگ  / افسونگر (2005) نورا افرون  / مترجم (2005) سیدنی پولاک  / تولد (2004) جاناتان گلیزر  / همسران استپفورد (2004) فرانک اُز  / کوهستان سرد (2003) آنتونی مینگلا  / داگ ویل (2003) لارس فون تریر  / لکه ننگ بشری (2003) رابرت بنتون  / ساعت ها (2002) استفن دالدری / دختر روز تولد (2001) جس باترووث  / دیگران (2001) الخاندرو آمنابار  / مولن روژ (2001) باز لورمن  / چشمان کاملن بسته (1999) استنلی کوبریک  / جادوی عملی (1998) گریفین دان  / صلح ساز (1997) میمی لیدر  / مرد راهنما (1996) جان دویگان  / پرتره یک بانو (1996) جین چمپیون  / بتمن برای همیشه (1995) جوئل شوماخر  / به خاطرش مردن (1995) گاس ون سنت  / زندگی من (1993) بروس جوئل روبین  / مالیس (1993) هارولد بکر  / دور و دست نیافتنی (1992) ران هاوارد  / بیلی بات گیت (1991) رابرت بنتون  / لاس زدن (1991) جان دویگان  / روزهای تندر (1990) تونی اسکات / آرامش مرگ (1989) فیلیپ نویس  / شهر زمردین (1988) مایکل جنکینز  / سالی که صدایم شکست (1987) جان دویگان  / تماشای رقص سایه ها (1987) مارک جافی  / قسمت دو تکه‌ای (1987) برندان ماهر  / سوار بر باد (1986) وینسنت مونتون  / خواستن و کشتن (1985) باب وایز  / سارقین بی ام ایکس (1983) برایان ترنچارد اسمیت  / کریسمس بوش (1983) هنری سافران

فیلم شناسی (تهیه کننده):

شکارچیان ذهن (2008) تهیه کننده  / در برش (2003) تهیه کننده

جوایز و افتخارات:

برنده‌ی: بهترین بازیگر نقش اول زن (ساعت‌ها / 2003)ا

نامزد: بهترین بازیگر نقش اول زن (مولن روژ / 2002)

نامزد: بهترین بازیگر زن درام (تولد / 2005)

نامزد: بهترین بازیگر زن درام (کوهستان سرد / 2004)

برنده‌ی: بهترین بازیگر زن درام (ساعت ها / 2003)

برنده‌ی: بهترین بازیگر زن کمدی یا موزیکال (مولن روژ / 2002)

نامزد: بهترین بازیگر زن درام (دیگران / 2002)

برنده‌ی: بهترین بازیگر زن کمدی یا موزیکال (به خاطرش مردن / 1996)

نامزد: بهترین بازیگر زن نقش مکمل (بیلی بات گیت / 1992)

برنده‌ی: بهترین بازیگر نقش اول زن (ساعت ها / 2003)

نامزد: بهترین بازیگر نقش اول زن (دیگران / 2002)

نامزد: بهترین بازیگر نقش اول زن (به خاطرش مردن / 1996)

برنده‌ی: برنده جایزه خرس نقره ای (ساعت ها / 2003)

دست‌مزدهای مهم:

افسونگر (2005) / 17،5 ميليون دلار

مترجم (2005) / 17،5 ميليون دلار

تولد (2004) / 15 ميليون دلار

همسران استپفورد (2004) / 15 ميليون دلار

کوهستان سرد (2004) / 15 ميليون دلار

داگ ویل (2003) /  2،8 ميليون دلار

ساعت ها (2002) / 7،5 ميليون دلار

دختر روز تولد (2001) / 1،5 ميليون دلار

دیگران (2001) / 7 ميليون دلار

مولن روژ (2001) / 7 ميليون دلار

چشمان کاملاً بسته (1999) / 6،5 ميليون دلار

نقل قول‌های شخصی:

پس از بردن جایزه‌ی اسکار در سال 2002:

من هم اکنون در برابر ماردم ایستاده‌ام، کسی که همیشه می‌خواستم باعث سربلندی‌اش باشم و پس از اين می‌خواهم كه باعث سربلندی دخترم باشم.

درمورد فیلم «تولد»:

تولد فیلمی درباره‌ی عشقه. بزرگ‌ترین عشق در زنده‌گی چیه؟ عشق شما به زنده‌گی؟ آیا تا به حال بعد از دست دادن کسی که وجودش برای شما مهم بوده تونستید خودتون رو دوباره پیدا کنید؟

در مورد استنلی کوبریک:

استنلی کوبریک به من آموخت که چه‌طور خودم و هنرم رو باور کنم. او به من گفت که تو باید به استعدادت احترام بذاری و برای پرداختن به اون وقت و انرژی صرف کنی.

کوتاه درباره کیدمن:

پس از پایان فیلم‌برداری«پرتره‌ی یک بانو» به خاطر فشارهای روانی ناشی از نقش‌اش، دو هفته در خانه استراحت کرد.

ابتدا قرار بود که او در فیلم «اتاق وحشت» بازی کند ولی او این نقش را رد کرد تا در «مولن روژ» بازی کند. این نقش در نهایت به جودی فاستر رسید.

بازی در نقش «کاترین هپبورن» را در فیلم «هوانورد» رد کرد و این نقش به «کیت بلانشت» رسید.

انتخاب به عنوان یکی از پنجاه نفر انسان زیبا در دنیا توسط مجله «پیپل» در سال 2002.

دارای رتبه‌ی 48 در رده بندی بزرگ‌ترین بازیگران تاریخ سینما توسط مجله‌ی «پریمیر» در سال 2005.

انتخاب به عنوان پنجمین هنرپیشه‌ی زن زیبای دنیا از سوی مجله‌ی استرلیایی امپایر در سال 2002.

دریافت یک ستاره در بلوار هالیوود در تاریخ سيزدهم ژانویه 2003.

اولین بازیگر زن استرلیایی است که برنده‌ی جایزه‌ی اسکار شده است.

بهترین دوستان‌اش، نائومی واتس، رنه زیلوگر، راسل کرو و جیم کری هستند.

در فیلم«بتمن برای همیشه» جانشین «رنه روسو» در نقش دکتر چز مریدین شد.

از پروانه‌ها می‌ترسد.

‌برش‌های بلند - پايگاه تحليلی خبری سينما

مجله‌ی اپیزود - شماره‌ی پنجاه‌وهفت

هفدهم امرداد ماه 1388 خورشیدی

Home

copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved