dariush

داریوش: ساکت ننشسته‌ایم و در کنار مردم هستیم

ميرعلی حسينی

روز سوم مرداد ماه، مدافعان حقوق بشر در دست‌ِکم پنجاه شهر جهان در مقابل سفارت‌خانه‌های جمهوری اسلامی گرد هم می‌آیند تا هم‌بسته‌گی خود را با ایرانیان ابراز کنند.

این فراخوان حقوق بشری از سوی چهره‌های مدنی و سازمان‌های غیردولتی حامی حقوق بشر مورد حمایت قرار گرفته است. حامیان این فراخوان عبارتند از:

کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران، شیرین عبادی برنده‌ی جایزه‌ی صلح نوبل، جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران، دیده‌بان حقوق بشر، گزارشگران بدون مرز، عفو بین‌الملل، فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر، ابتکار زنان برنده‌ی جایزه‌ی صلح.

برخی چهره‌های سرشناس فرهنگی ایران هم‌چون «سیمین بهبهانی» و «اسماعیل خویی» دو شاعر نام‌آشنای ایران و هم‌چنین «داریوش» خواننده‌ی پرطرفدار ایرانی نیز پشتیبانی خود را از این کمپین بین‌المللی ابراز داشته‌اند.

داریوش اقبالی خود در گفت‌وگو با رادیو فردا از انگیزه‌های حمایت از این کمپین بین‌المللی می‌گوید:

داريوش: چون اصولن من در تمام دوره‌های فعالیت‌ام مخصوصن در خارج، و نگاهی که به سرزمینم دارم، معتقد بودم همیشه که با زبان حقوق بشر (و به طور) فراجناحی و دموکراتیک می‌شود به هم‌وطنان داخل مملکت‌مان پیام داد و جهانیان را آگاه کرد که در سرزمین ما چه می‌گذرد.این حرکت جنبش خودجوش و فراگیر جهانی بعد از سی سال به‌پا خاسته و دارد در سراسر دنیا، در تمام شهرهای جهان به حرکت افتاده و تمام شهروندان خارجی، این حرکت را تایید کرده‌اند، از ژاپن تا برزیل، پاریس تا اوگاتا و پنجاه‌وپنج شهر، تمام جهان در لوای اتحاد برای ایران به‌پا خاسته‌اند. این جنبش مدنی در حمایت از حقوق اولیه‌ی مردم ایران برای محکوم کردن جنایت‌های ضد بشری است که به طور خودجوش و با حمایت سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر به‌وجود آمده است.

ا- بله، همان‌طور که خودتان اشاره کردید، شما از پیوستن به یک حرکت صرفن حزبی یا سیاسی پرهیز کردید و به دلیل این‌که این حرکت جنبه‌ی حقوق بشر دارد و فقط برای دفاع از حقوق بشر است که شما به آن پیوسته‌اید، شما خودتان پیش‌قدم شدید و یا برگزارکننده‌گان پیشنهاد کردند به این جنبش بپیوندید؟

داريوش: این اتفاق برای من یک نگاه و دیدگاهی بود که همیشه منتظرش بودم. همیشه یک تلنگر، یک آگاهی، یک نگاه می‌تواند سبب شود آن پیام را انسان بگیرد. موقعی که شنیدم دوستان هم‌وطن‌ام چنین حرکتی را دارند انجام می‌دهند من به دنبال آن‌ها، آن‌ها به دنبال من بودند. صحبتی شد و نتیجتن این پیوند خیلی عاشقانه و دوستانه به وجود آمد و زبان اتحاد، زبان انسانی و زبان هم‌بسته‌گی را بین این دوستانی که برگزارکننده‌ی این جنبش هستند، مرا مجذوب خود کرد.

دیدم الان زمان، زمان این نوع نگاه کردن است، زمان این نوع حرکت است. امیدوارم پیام من هم به هم‌وطنان عزیزم برسد که این جنبش، جنبشی است انسانی، نگاهی است که با بشریت، احترام به حق و حقوق بشر رابطه دارد. مخصوصن الان که مردم کشورهای بسیار برای یاری هم‌وطنان من آمده‌اند، برای من جذابیت‌اش این بوده که زبان حقوق بشر، همیشه زبان برنده‌ای است، زبانی است که جهان به آن توجه دارد و این حرکت می‌تواند برای آینده مملکت من مثمر ثمر باشد، تا مردم داخل سرزمین‌مان این پیام را بگیرند، چون تصمیم گیرنده‌ی اصلی همیشه آن‌ها هستند.

ما فقط حامیان آن‌ها هستیم. ما دل‌مان می‌خواهد در ناراحتی‌های‌شان حس کنند که ما با آن‌ها سهیم هستیم. ما از زجری که دارند می‌کشند درد می‌کشیم. از شقاوتی که در سرزمین ما هست، رنج می‌برند و زجر می‌کشند، ما را سهیم بدانند. این حرکت آغاز شده و من افتخار این را دارم که در این جنبش در کنار هم‌وطنان دیگرم. خودم هم در بيست‌وپنجم جولای در واشنگتن خواهم بود.

- اشاره کردید که پیش از آغاز حرکتی که برای سوم مردادماه به راه افتاد، ترانه‌هایی ساخته‌اید. دو ترانه جدیدی که از شما داریم، یکی «انسان» است و یکی «نترسون». شما ولی کارتان را محدود به این دو ترانه نمی‌کنید و هم‌چنان دارید برای ترانه‌های دیگر فعالیت می‌کنید. می‌توانم در این مورد هم از شما بپرسم.

- بله. من یکی از اشعار زیبای بانوی غزل ایران، سیمین بهبهانی را بنام سنگ‌سار با این بندها

«سوار خواهد آمد، سرایی رفت و رو کن / کلوچه بر سبد نه، شراب در سبو کن / ز شستشوی باران، صفای گل فزون‌تر کنار چشمه بنشین، نشاط و شست‌وشو کن / سحر که حکم قاضی رود به سنگسارت، نماز عاشقی را به خون دل وضو کن»

را تقدیم این جنبش کردم که تقدیم به تمام مردم سرزمین من است، بشنوند که ما این‌جا ساکت ننشسته‌ایم و در کنارشان هستیم. این ترانه هم هدیه‌ای است از طرف ما به مردم ایران.

- راديو فردا

مجله‌ی اپیزود ، شماره‌ی پنجاه‌وپنج

سوم امرداد ماه 1388 خورشیدی

Home