|
دنیا ما را فراموش نکرده... دنیا هنوز از آدمهای خوب خالی نشده... هنوز هم میتوان امیدوار بود و چشم به آینده داشت... در چند هفتهی گذشته مردم دنیا چهرهی خوبشان را به ما نشان دادند... عشق و دوستی و انسانیت را معنا کردند... در روزهای پس از انتخابات خیلیها عکسهایشان را بر روی توییتر، فیس بوک و دیگر شبکههای اجتماعی سبز کردند... برای اینکه بگویند با ما هستند... اما هنرمندان همیشه راههای دیگری برای همصدایی با مردم پیدا میکنند... وایکلیف ژان
1- «وایکلیف ژان» را ایرانیها بیشتر برای همخوانیاش با «شکیرا» میشناسند. ویدیوی "Hips Don’t Lie" «شکیرا» را به یاد بیاورید. «وایکلیف» هم در آن ویدیو حضور دارد. میخواند و میرقصد. او یکی از اولین هنرمندانی بود که برای مردم ایران خواند. پشت پیانوی خود نشست و گفت:"The kids want equal right and justice" متشکریم «وایکلیف» عزیز
پتی اسمیت
2- «پتی اسمیت» شاعر، ترانهسرا و آهنگساز آمریکایی است. او را مادرخواندهی پانک راک میدانند. چند روز پس از انتخابات ایران، «پتی اسمیت» در لندن کنسرتی برگزار کرد و بر روی آهنگ ترانهی معروف خود "People Have the Power" ترانهای تازه برای مردم ایران نوشت. در حالی که در ترجیعبند این ترانه تکرار میکرد: "رای من کجاست؟" متشکریم خانم «پتی اسمیت»
جان بائز
3- «جان بائز» را به واسطهی «باب دیلان» میشناسم. همزمان با هم ستاره شدند و موسیقیشان گل کرد. همآوازیهایی شنیدنی هم داشتهاند. «جان بائز» هنرمندی است فعال و مبارز... از آنهایی که اتفاقهای دنیا برایشان اهمیتی بسیار دارد. او با شالی سبز رنگ از آشپزخانهی خانهاش همراه مردم ایران شد، نوید پیروزی داد و به فارسی خواند: "ما پیروز میشیم" متشکریم خانم «جان بائز»
جان بون جوی
4- خیلی سال است که «جان بون جوی» را دوست دارم. «جان» را با آن صورت دوست داشتنی و شیرین همیشهگیاش سالهاست که میشناسم. اصلن «جان» را خیلیها در ایران میشناسند. «جان» اینجا کلی طرفدار دارد و حسابی بچه معروف است. او یکی از اولین راک استارهای زندهگیام بوده است. همیشه لبخند میزند. انگار همهی خوبیها و خوشیهای دنیا پشت لبخند دوست داشتنیاش جمع شدهاند.حالا تصور کنید حال من و همهی دیگرانی که «جان» را دوست دارند که بیخبر از همه جا پای تلویزیون نشستهایم و یه یکباره صدای او را میشنویم که به فارسی میخواند: "دست به دست ، هم صدا تو و من ، هم وطن درد تو ، درد من با من باش" متشکریم «جان» دوست داشتنی... متشکریم «ریچارد سامبورا»ی خوب... متشکریم «اندی» عزیز، هنرمند بیادعای ایرانی که همیشه شادیبخش لحظههای ما بودهای...
بونو
5- دوستی در توییتر لینکی برایام گذاشته است... یکی از بهترین گروههای دنیا که حتا خیلیها آنها را بهترین گروه راک حال حاضر دنیا میدانند... باورکردنی نیست اما انگار باید باور کنیم که در این روزهای تلخ «بونو»ی خوب و مهربان هم با همراهاناش در گروه «یوتو» ما را فراموش نکردهاند. «بونو» نه فقط یکی از بهترین هنرمندان که یکی از بهترین انسانهای روی زمین است. «یوتو» یکی از تاثیرگذارترین گروههای موسیقی دنیاست. آنها هم الگوی موسیقیایی خیلی از گروههای جوان بودهاند و هم الگوی رفتاری و انسانی بسیاری از آنها. ترانهی «یکشنبه، یکشنبهی خونین» در کنسرت گروه در بارسلونا به یاد مردم ایران خوانده شد. صحنهای پوشیده از نورهای سبز با پردهای که اشعار «مولانا»ی بزرگ بر آن حک شده بود... متشکریم «یوتو» ، متشکریم «بونو»ی عزیز
رُزا صاد - مجلهی اپیزود ، شمارهی چهلودو بيستوهفتم تيرماه 1388 خورشیدی
|
|
copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved |
