|
ژيلا سازگار ژيلا سازگار از بانوان نويسندهی داستانهای كوتاه است و آثار داستانی او در بسياری از مجلههای دهههای چهل و پنجاه ايران به چاپ رسيده است. بيشتر اين داستانها در زمينهی رويكردهای اجتماعي، با قلمی شيوا و تصويرگرانه نوشته شده است. از ميان آثار داستانی اين بانوی خوشاستعداد، داستانهایی مانند«عروسكهای برفی»، «ديوار چهارم»، «روزهای گيجی»، «شايد ديوانهگی بود»، «سوزی طلایی»، «تا باوری ديگر»، «حقيقت وجود ندارد»، «پس از مرگ»، «خفقان» و «يك شهر و يك رهگذار» را میتوان نام برد. ژيلا سازگار در نوشتن فيلمنامهی فيلم «درامتداد شب» نيز با «پرويز صياد» همكاری كرده است.
شهرزاد جنتیعطایی شهرزاد جنتیعطایی، ويلننواز ايرانی كه چند رسيتال در تالار«رودکی» اجرا كرده و با نواختن قطعاتی شورانگيز از موسیقیدانان بزرگ و مشهور دنيا، توجه و تحسين مخاطبان را به خود جلب كرد. شهرزاد جنتیعطایی چند سال پيش از كنسرواتور سلطنتی «بروكسل» فارغالتحصيل شد. او يادگيری ويلن را از هنرستان موسیقی تهران آغاز كرد و سپس آن را در كنسرواتوار سلطنتی بروكسل نزد آندره گرتلر ادامه داد. شهرزاد تاكنون دو جايزهی نخست در رشتهی ويلن و نيز در رشتهی موسیقی مجلسی دريافت كرد و در كشورهای مختلف اروپایی كنسرتهای بسيار موفقی اجرا كرده است.
مريم خزایی بانوی نقاش معاصر مريم خزایی در سال 1342 در آمل به دنيا آمد اما ايام كودکیاش را در تهران گذراند. او از همان زمان به رنگ، به نقاشی و به طبيعت علاقه نشان میداد و به همين دليل در سالها 1355 – 56 برای نخستين بار به كلاس نقاشی«علی پتگر» رفت و يادگيری اين هنر را آغاز كرد. پس از مدتی متوجه شد كه فضای محدود كلاس، پاسخی را كه بايد به او نمیدهد و كمكم ارتباطاش با كلاس قطع شد و به تنهایی به نقاشی ادامه داد. بين سالهای 1356 تا 1362 وارد دنيای تازهای از نقاشی و طراحی شد و پس از آن به دانشگاه«الزهرا» رفت و رشتهی نقاشی را به پايان رسانيد. او در نمايشگاههای گروهی و انفرادی زيادی شركت داشت و در نمايشگاه بينالمللی طراحی و نقاشی كليولند برندهی يكهزارپوند جايزهی نقدی شد و همزمان با آن در يونسكوی پاريس نيز آثارش به طور انفرادی به تماشا گذاشته شد. يك نمايشگاه ميز در گالری«آريا» برگزار كرد. او در آثارش بيشتر به پيوند انسان و بهويژه زن با طبيعت میپردازد و زنهایی كه در نقاشیهای او تجلی میكنند با حس پرندهها، شفافيت آبها و تنهایی سنگها یکی مینمايد.
حميده سپهری حميده سپهری دختر لسانالسلطنهی كاشانی در سال 1296«ه.ق» در خانوادهای فرهيخته به دنيا آمد و در محيطی اشرافی و مرفه رشد كرد و به بلوغ رسيد. در آغاز جوانی او را به همسری عبدالحسين سپهر«ملكالمورخين» كه نويسندهای شناخته شده بود، درآمدند و از آن همان زمان هم به سمت شعر و شاعری رفت و احساسات آزادیخواهانه و ميهندوستانه و گاه خصوصی خود را با زبان شعر به گوش ديگران رسانيد. از شعرهای او مجموعهای در دست نيست، اما تكههایی از شعرهايش در تذكرهها به ثبت رسيده است. او مادربزرگ «سهراب سپهری» شاعر برجستهی معاصر و «پری سپهری» است.
آنسه اميری - مجلهی اپیزود ، شمارهی پنجاهوچهار بيستوهفتم تيرماه 1388 خورشیدی
|
|
copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved |
