کنسرت بزرگ داریوش

 همایش گروهی هنرمندان ایرانی در حمایت از مردم ایران

فيروزه خطيبی

در دو هفته گذشته عده ای ازهنرمندان ایرانی و همتایان غیرایرانی آن‌ها از جمله جون بائز، ریچی سامبوزا و بان جووی، دست به ابتکارات تازه‌ای زدند تا از طریق موسیقی صدای جنبش آزادی‌خواهی مردم داخل ایران را به گوش جهانیان برسانند و بر آن مهر تائید بگذارند. در این میان، اندی، فرشید امین، حامد و خواننده فولکلوریک قدیمی ایران مینوجوان هریک به نوبه‌ی خود ترانه هایی را به مسائل روز وپیامدهای نتایج انتخابات ریاست جمهوری این کشوراختصاص داده‌اند که هریک از آن ها در شبکه‌های ماهواره‌ای تلویزیونی و بر روی اینترنت به سرعت منعکس شد.

یکی دیگر از این هنرمندان متعهد، داریوش اقبالی است که درچند هفته‌ی گذشته در پاریس در صحنه‌ی تظاهرات مختلفی که توسط ایرانیان ساکن این شهر به عنوان همبسته‌گی با مردم داخل مملکت برگزار شد، حضوری شاخص داشته است.

داریوش، در طول دوران زنده‌گی حرفه‌ای و هنری خود به مسائل سیاسی نیز توجه داشته است و بخش اعظم ترانه‌های او از جنبه‌های انسان‌دوستی و میهن‌پرستی برخوردار است. ترانه‌هایی چون « دوباره می سازمت وطن» با اشعار سیمین بهبهانی و «کهن دیارا» با شعری از نادرنادرپور، از پرطرفدارترین ترانه‌های این خواننده محسوب می‌شود که در ضمن یکی از نادر هنرمندان ایرانی است که در زمینه‌ی فعالیت‌های اجتماعی و نیکوکاری از جمله کمک به بهبودی معتادان ایرانی شرکت و حضوری فعال داشته است.

داریوش که از طریق چند سایت اینترنتی مختلف با دوستداران خود در داخل و خارج از مملکت در تماس است سی سال پیش به امریکا مهاجرت کرد. او در وبلاگ شخصی خود در مورد ترک مملکت پس از برقراری جمهوری اسلامی نوشته است :« پس از انقلاب 1357 و به دنبال کشتار، خون‌ریزی و خفقان حاکم بر سرزمین‌ام مجبور به ترک وطن شدم. از آن زمان تا به حال در سفری بی‌انتها می‌کوشم در کنار هم‌وطنان‌ام سرود ایرانی آزاد را هم صدا شوم.»

^{داریوش که هم اکنون در تدارک کنسرت بزرگی است که درآن برای نخستین بار بیش از صدوهشتاد تن از هنرمندان ساکن لس‌انجلس بر روی صحنه با هم هم‌صدا خواهند شد امیدوار است تا از این طریق بتواند یک بار دیگر ندای آزادی‌خواهی مردم ایران را به گوش مردم جهان برساند.}

^{داریوش اقبالی خواننده و فعال اجتماعی که خود را یکی از حامیان حقوق بشر می‌داند، اخیرن نامه‌ای با امضای هشت‌هزار تن از ایرانیان را به عنوان اعتراض به وقایع اخیر در رابطه با سرکوب اعتراض‌کننده‌گان در ایران و نقض حقوق شهروندی آنان به سازمان ملل ارسال کرده است.}

^{داریوش در این نامه، ضمن تقاضای رسیده‌گی به موارد مختلف نقض حقوق بشر در ایران در بخشی از نامه‌ خود به عالیجناب بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل می‌نویسد:«تظاهرات صلح‌آمیز و غیرخشونت‌بار شهروندان ایرانی، ازتاریخ سيزدهم ژوئن توسط کارگزاران جمهوری اسلامی ایران شدیدن مورد سرکوب قرار گرفت. بسیاری کشته و هزاران نفربه خاطر شرکت در این تظاهرات صلح‌طلبانه دستگیرشده‌اند. حتا کودکان و تماشاگران از گزند این سرکوب‌ها مصون نمانده‌اند.»}

^{درجایی دیگر از این نامه با استناد به منشور اعلامیه حقوق بشر که دولت ایران یکی از امضا کننده‌گان آن است از سازمان ملل خواسته شده است تا در چند مورد مختلف از جمله « با رسیده‌گی به نقض دولتی تبصره ۵ و تبصره ۹ منشور همه‌گانی حقوق بشر توسط دولت جمهوری اسلامی ایران که طبق آن (هیچ فردی نباید مورد آزار، شکنجه و رفتار غیرانسانی‌، توهین‌آمیز و بی‌رحمانه قرار گیرد؛ هیچ فردی نباید مورد دستگیری اختیاری، زندان دل‌بخواهی و بدون مقررات و یا تبعید واقع شود.)هرچه زودتر به این مسائل رسیده‌گی شود.»}

^{داریوش اقبالی در چندروز اخیر در لس‌انجلس با انجام گفت‌وگوهای رادیویی و تلویزیونی توانسته است انگیزه‌ای شود برای سازماندهی به تظاهرات صلح‌آمیز تازه‌ای در مقابل برخی ازسفارت‌خانه‌های این شهر که بنابرگفته‌ی او « منافع خود را به بهبود شرایط مردم آزادی‌خواه ایران ترجیح داده‌اند.»}

^{داریوش دریک گفت‌وگو با صدای امریکا می‌گوید:« مسئله‌ی نقض حقوق بشر در کشورما ایران از همه مسائل دیگر مهم‌تر است . کشتارزندانی‌ها ، اعدام‌های علنی در حضور مردم، به دارآویختن‌ها، همه‌ی این بی‌رحمی‌ها و قساوت‌های سی سال گذشته، امروز با وقایعی که در دوهفته‌ی گذشته جهان شاهد آن بوده است بالاخره برملا شد و درگوشه و کنار جهان ، همه جا انعکاس یافت و من مطمئن‌ام که با مرور زمان هرروزهم بیش‌تر از پیش منعکس خواهد شد.»}

^{داریوش که خود را یک خواننده‌ی متعهد و سیاسی می‌داند، درباره‌ی ضرورت انجام تظاهرات توسط ایرانیان خارج از کشور در مقابل برخی از کنسولگری‌ها می‌گوید: «این برای من بسیار دردناک است ، وقتی می‌بینم برخی از کشورها ، هنگامی‌که منافع خود را در خطر می‌بینند، چشم بر غارت و کشتاری که می‌شود می‌بندند و تغییر سیستم را که انتخاب مردم بوده است و حتا اصولی که اساس حقوق بشر را تشکیل می‌دهد نادیده می گیرند تا این منافع را حفظ کنند. شعار جمهوری اسلامی از روز اول «نه شرقی و نه غربی» بوده است و در این سی سال هم این شعار به قوت خود باقی مانده است. از طرف دیگر مردم ما هم در دورانی زنده‌گی می‌کنند که با تصاویری که می‌فرستند می‌گویند می‌خواهند سرنوشت خود را به دست خودشان تعیین کنند.»}

^{داریوش اقبالی درباره‌ی کنسرت آینده‌ی خود که در «یونیورسال آمفی تیاتر» برگزار خواهد شد می‌گوید:« این کنسرت یک حرکت تازه است با یک شعار تازه: میعادگاه ما انسان و آبادی، تاریخ آینده میدان آزادی ...»}

^{او می‌گوید: « این یک فراخوان هنری است. من فکر می‌کنم اول آگوست درواقع جشن سی ساله‌ی هنرمندان است. هنرمندانی که سی سال با مردم و در میان مردم بوده‌اند. ما روی صحنه‌، میدان شهیاد را بازسازی کرده‌ایم. روی این صحنه صدوهشتاد تن از هنرمندان، نه فقط خواننده‌گان بلکه شاعران، آهنگ‌سازان، نقاشان ...همه و همه حاضر خواهند بود و خلاصه امیدوارم و حس من این است که بچه‌ها، هنرمندان خود را با داریوش هماهنگ خواهند کرد و هرکسی که به صورتی عضوی از خانواده‌ی هنری این شهر به شمار می‌رود، آن شب برروی صحنه خواهد آمد تا با هم هم‌صدا شویم.»}

^{لیلا فروهر و بیژن مرتضوی دوتن از هنرمندانی هستند که برای شرکت در این همایش هنرمندان ایرانی در کنسرت روز اول آگوست به دعوت داریوش پاسخ مثبت داده‌اند.}

خبرنامه‌ی‌ صدای امريكا

مجله‌ی‌ اپیزود ، شماره‌ی پنجاه‌‌ودو

سيزدهم تيرماه 1388 خورشیدی

Home

copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved