نويسنده‌ی كُره‌ای جايزه‌ی ادبی فرانسه را کسب کرد

اولين كتاب يك نويسنده‌ی كره‌ای، موفق به كسب جايزه‌ی ادبی فرانسه شد.

به گزارش«ايسنا» شينكيونگ‌سوك، نويسنده‌ی جوان كره‌ای  برای رمان «اتاق تنها» موفق به كسب جايزه‌ی ادبي Prix de l'Inaperçu فرانسه شد.

اين جايزه كه دومين سال برگزاری‌اش است، ازسوی منتقدين ادبی و روزنامه‌نگاران حوزه‌ی ادبيات برای تقدير از بهترين آثار ادبی راه‌اندازی شد.

به گزارش خبرگزاری«شين‌هوا» رمان اتاق تنها كه در سال 1999 نوشته شد، به‌طور مشترک با اثری داستانی از دومينيك كونيل فرانسوی اين جايزه هزار‌ يورويی را كسب كرد.

 

 

اجرای آثار آهنگ‌سازان ايرانی و سوئدی، در تالار رودکی

تالار رودكی بعد از تعطيلی، با اجرای آثار آهنگ‌سازان معاصر ايران و سوئد فعاليت خود را آغاز می‌كند.

به گزارش«ايسنا»، اين كنسرت كه دوئت فلوت و گيتار (uo2Xm) از کشور سوئد است، به سرپرستی Mats Moller اجرا می‌شود.

اين برنامه از بیست‌وششم تا بیست‌وهشتم خرداد ماه سال جاری ساعت 21 در سالن رودکی برگزار خواهد شد.

در اين کنسرت که به همت نشر موسيقی «نوفه» و با همکاری بنياد رودکی برگزار میشود، آثاری از آهنگ‌سازان ايرانی هم‌چون عليرضا مشايخی، شاهرخ خواجه‌نوری، نادر مشايخی، مهران روحانی، آرش عباسی، ارسلان عابديان و... در کنار آثار آهنگ‌سازان معاصر سوئد به اجرا در خواهد آمد.

قيمت بليت‌های اين برنامه پانزده هزار تومان است.

 

 

جی.دی سالينجر: انتشار دنباله‌ی‌ رمان «ناتور دشت» غيرقانونی است

جی.دی سالينجر، نويسنده‌ی نام‌دار امريكايی از نويسنده‌ای كه قصد انتشار دنباله‌ی رمان معروف او«ناتور دشت» را دارد، شكايت كرد.

به گزارش«ايسنا» جی.دی كاليفرنيا، نويسنده‌‌ی ناشناخته‌ای است كه قصد دارد كتابی بانام «شصت سال بعد؛ رهايی از دشت» را كه به گفته‌ی سالينجر دنباله‌ی كتاب «ناتور دشت» است، منتشر كند.

سالينجر با اقامه‌ی دعوی به دادگاه فدرال منهتن، با اعلام اين‌كه انتشار اين كتاب نقض حقوق مالكيت معنوی اوست، خواستار جلوگيری از چاپ آن شد.

اين كتاب قرار است ماه سپتامبر ازسوی انتشارات »نيكوتكست» سوئد چاپ شود.

به گزارش خبرگزاری آسوشيتدپرس،‌ سالينجر نودساله كه اين شاه‌كار خود را در سال 1951 نوشته است، تاكنون اجازه‌‌ی ساخت اثری سينمایی براساس آن را نداده است.

رمان «ناتور دشت» كه تقريبن به همه‌ی زبان‌های زنده دنيا ترجمه شده است، سالانه حدود 250 هزار نسخه در جهان فروش دارد و تاكنون شصت‌ودوميليون نسخه از آن در سراسر جهان به فروش رفته است.

 

 

نقاشی‌های «احمد پرمو» در گالری«ماه»

نمايشگاه نقاشی‌های «احمد پرمو» از روز جمعه بیست‌ودوم خرداد ماه در نگارخانه‌ی ماه برپا می‌شود.

به گزارش«ايسنا» احمد پرمو كارشناسی ارشد نقاشی دارد و علاوه بر تدريس نقاشی و طراحی در دانشگاه سوره، دانشگاه آزاد رودهن، جهاد دانشگاهی و تدريس به صورت آزاد در تهران و كرج، عضو هيات علمی دانشگاه آزاد (واحد صحنه) است.

او كه برگزيده‌ی فستيوال نقاشی دانشجويان دانشگاه هنر تهران است، در نمايشگاه‌های گروهی متعددی هم‌چون سومين و چهارمين دوسالانه‌ی بين‌المللی نقاشی معاصر جهان اسلام، گالری ماه ، نمايشگاه نقاشی (نخستين گام‌ها ) خانه‌ی هنرمندان، نمايشگاه گروهی طراحی در گالری آريا و ... شركت كرده است.

نمايشگاه انفرادی نقاشي‌های «احمد پرمو» روز جمعهبیست‌ودوم خرداد ماه از ساعت 17 تا 21 افتتاح می‌شود و در روزهای ديگر به غير از يك‌شنبه‌ها كه گالری تعطيل است، از ساعت 16 تا 20 است.

 

 

داریوش طلایی: متاسفانه افراد كم‌اطلاع، قصد دارند موسيقی ايرانی را نجات بدهند

داريوش طلايی معتقد است: تغيير و تحول و درست و غلط بودن در عرصه‌ی موسيقی و ساخت سازها، مسئله‌ای است كه نمی‌توان برای آن حكم قطعی داد، بلكه بايد در گذر زمان آن را بررسی كرد.

به گزارش«ايسنا» اين نوازنده‌ی تار، در دومين روز از نمايشگاه سازهای ابداعی كه يازدهم خردادماه در خانه‌ی هنرمندان ايران برگزار می‌شد، گفت: وقتی اين نمايشگاه و فضای حاكم بر آن را ديدم، برای‌ام جالب بود. به طوری‌كه حتا بدون شنيدن صدای سازها و امتحان آن‌ها يك نوع بازی‌گوشی زيبا را در اين فضا مشاهده كردم. آن‌چه كه جز ذات هنر نيست و قطعن نمی‌توان اين جنبه‌ی فانتزی را از هنرمند گرفت.

او سپس با پرداختن به مقوله‌ی ساز و سازشناسی عنوان كرد: روند به وجودآمدن سازهای موسيقی با تحول فرهنگ جوامع بشری عجين شده است، به‌طوری كه هر وسيله‌ای اعم از كوبه‌ای، بادی، مضرابی، زهی و غيره كه در آن توليد صدا می‌شود و فرايند موسيقی را شكل می‌دهد به عنوان ساز موسيقایی نام برده خواهد شد، اما اين‌كه چه‌گونه اين سازها طی تغيير و تحولات و در گذر زمان به استانداردهایی می‌رسند كه دقت تنظيم آن دستگاه را مشخص می‌كند، خود به بررسی نياز دارد.

دركنار تمام سازهایی كه به استاندارد نهایی رسيدند شكل‌های مختلفی هم ساخته می‌شود كه معياری برای بررسی جايگاه يك ساز است و در اين مسئله بايد نكاتی هم‌چون شكل نمادين ساز، مهارت ابزاری و جايگاه كاربردی آن را مورد بررسی قرار داد،  يعنی تغييرات در ساز علاوه بر اين‌كه در ظاهر صورت می‌گيرد، می‌تواند در پرده‌بندی و سيستم تئوريك ساز هم انجام شود و اين تغييرات همواره در گذر زمان به شكلی طبيعی انجام شده است.

اين نوازنده هم‌چنين درباره‌ی تغييراتی كه در سازهای ايرانی صورت می‌گيرد، نيز گفت: در موسيقی ايرانی به لحاظ لحن و زيبايی‌شناسی، صداهایی كه از پوست خارج می‌شود، بيش‌تر مورد علاقه است به همين دليل در تغييرات سازهای ايرانی نيز تاكيد برروی پوست است. اما اين تغيير و تحولات در مرحله‌ی نهایی خود بايد مهر تاييد را از نوازنده‌گان و شنونده‌گان خود دريافت كند.

طلایی با اظهار تاسف از برخی ديدگاه‌ها پيرامون تغييرات سازهای ايرانی گفت: اساسن آدم متعصبی در عرصه‌ی موسيقی نيستم اما ناراحت می‌شوم، وقتی می‌بينم كسانی می‌خواهند موسيقی ايرانی را نجات دهند كه شناخت كافی از آن ندارند و از زيروبم اين موسيقی سر در نمی‌آورند.

تلاش تمام كسانی كه در كار سازنده‌گی ساز هستند قابل تحسين است، اما ادعای اين افراد و تلاش آن‌ها اهميت ويژه‌ای دارد. به طوری كه اين افراد نبايد آن سه نكته را هيچ‌گاه در كار خود فراموش كنند.

او سپس در بخش پايانی گفته‌های خود به زمينه‌های آشنایی‌اش با ساخت‌ساز اشاره و خاطراتی در اين زمينه تعريف كرد.

 

 

هوشنگ چالنگی: شعر معاصر از نظر محتوا و انديشه پيرو شعر كلاسيك است

هوشنگ چالنگی گفت: شعر امروز در ادامه‌ی شعر كلاسيك است و در اصل شعر معاصر از نظر محتوا و انديشه پيرو شعر كلاسيك است.

اين شاعر در گفت‌و گو با«ايسنا» در خوزستان، خاطرنشان كرد: اشعار امروز به همان هستی‌نگری‌ها و انديشه‌ورزی‌های كلاسيك می‌پردازند و اين رويكرد تا قرن‌ها ادامه دارد و اين موضوع تنها به ايران محدود نمی‌شود و در سراسر دنيا وضع همين‌گونه است.

او با اشاره به اين‌كه شعر امروز به لحاظ زبانی و قواعد سخن‌های تازه‌ای دارد، بيان كرد: برای مثال در زمينه‌ی غزل كارهایی انجام شده كه انسان را تحت تاثير قرار می‌دهد. شعرهای مدرن نيز بد نيستند.

چالنگی با تاكيد بر اثرگذاری تكنولوژی بر ادبيات يادآوري كرد: از دو قرن پيش، ادبيات در غرب تحت تاثير تكنولوژی بوده است. در واقع، بشر به لحاظ ارگانيسم و انديشه‌ی تكنولوژی توليد می‌كند كه خيلی از آن‌ها مفيد هستند، پس نمی‌توان تاثير آن را بر ادبيات نفی كرد.

شاعر مجموعه‌ی «زنگوله‌ی تنبل» اظهار كرد: در همين دوره جوانان كارهایی انجام داده‌اند كه از نظر ارزش ادبی، هنری و هستی‌نگری كارهای متفاوتی هستند و آينده‌گان از آن‌ها استفاده خواهند كرد.

او تصريح كرد: نمی‌توان گفت كه ادبيات حركت رو به جلو ندارد. جوانان در ادامه‌ی رودكی، حافظ و... هستند و تعدادی از آثار همين جوانان قابل ارایه به دنياست.

 

 

هلن اولیایی‌‌نیا: ترجمه در اين سال‌ها كارنامه‌ی خوبی داشته است

هلن اوليايی‌نيا مترجم و منتقد ادبی گفت: ترجمه كارنامه‌ی خوبی در اين سال‌ها داشته است، چون آشنایی ما با ادبيات دنيا از طريق ترجمه صورت می‌گيرد و ادبيات در فرهنگ ما با ترجمه اشاعه پيدا كرده است.

هر مترجمی با استراتژی‌های ترجمه آشنا نيست و از طرفی خيلی از مترجمان از اصول ترجمه به خوبی آگاه نيستند. امروز بسياری از كتاب‌های ترجمه‌شده، ترجمه‌ای ناشيانه دارند و مترجمان آن آثار با زبان اصلی و فرهنگ مبدأ آشنا نيستند. اگر هم با موردی كه مربوط به فرهنگ آن كشور باشد، روبه‌رو شوند، يا از ترجمه‌ی آن چشم می‌پوشند و يا در پانوشت آن‌را توضيح می‌دهند. در هر حال، نمی‌توان منكر تاثير مثبت ترجمه شد، چون ترجمه تنها راه برای جهانی شدن فرهنگ‌هاست.

او تصريح كرد: در اين سال‌ها وجوه ادبی مانند مدرنيسم و پست‌مدرنيسم رواج يافته‌اند، اما مترجمان بدون آگاهی از آن‌ها يا با سبك نويسنده دست به ترجمه‌های اسفناكی می‌زنند. البته ترجمه به نوع خوانش مترجم از متن برمی‌گردد، گاهی مترجم در زمان خوانش متوجه‌ی تلميح‌ها و اشاره‌های نويسنده نمی‌شود كه اين مسئله برای مترجمان حرفه‌یی نيز گاهی رخ می‌دهد.

هلن اوليايی‌نيا درباره‌ی ترجمه‌ی خوب به خبرنگار«ایسنا» گفت: مترجم بايد با اصل زبان آشنایی داشته باشد و بتواند حال و هوا و حتا حس متن را در ترجمه منتقل و آن را به خواننده القا كند. در ترجمه‌های ادبی بايد اين‌چنين عمل شود.

 

 

مجله‌ی اپیزود ، شماره‌ی چهل‌وهشت

شانزدهم خرداد ماه 1388 خورشیدی

 

Home

 

  

copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved