|
درپی اعلام این نکته که تاکنون 65000 شرکت تجاری ایران رد دوبی ثبت شدهاند، یکی از ایرانیان گفت: ما ایرانیها صبح در تهران از خواب بیدار میشویم، محل شرکت تجاری و مرکز خریدمان در دوبی است، استعدادمان در ایران کشف شده اما نبوغمان در اروپا شکوفا میشود. برای تحصیل به فرانسه یا لندن میرویم اما چون از کار در اروپا خوشمان نمیآید، در ایالات متحدهی امریکا کار میکنیم و هر وقت بیکار شدیم برای گرفتن حقوق بیکاری به اروپای مرکزی میرویم.ا برنامههای تلویزیونیمان از لسانجلس پخش و در خُرمآباد دریافت میشود. فیلمهایمان را در بیابانهای ایران میسازیم اما در ونیز و پاریس و برلین آنها را نمایش میدهیم و از آنجا جایزهی فیلمسازی میگیریم.ا در کُلن، طرفدار جمهوری و در تهران طرفدار سلطنت هستیم. مهمترین مقالات سیاسیمان در اوین نوشته میشود اما در پاریس خوانده میشود. از واشنگتن نامزد انتخابات میشویم اما صلاحیتمان در تهران رد میشود، بنابراین در برلین انتخابات را تحریم میکنیم و در لندن تصمیم میگیریم رفراندوم برگزار کنیم. در هلند عضو پارلمان و در اسراییل، رییس جمهور میشویم. در تهران با حکومت مخالفت میکنیم، در عراق با حکومت میجنگیم، اما در لبنان از حکومت دفاع میکنیم.ا در تهران کنسرت موسیقی راک برگزار میکنیم، اما در فرانکفورت کنسرت موسیقی سنتیمان با استقبال آلمانیها روبهرو میشود. در آنکارا در کنسرت موسیقی پاپ ایرانی شرکت میکنیم، اما در آنتالیا میرقصیم. در کانادا برندهی مسابقهی ملکهی زیبایی میشویم. حقوق زنانمان در مشهد نقض میشود، اما در سوئد از حقوق زنان دفاع میکنیم.ا ولیعهدمان در امریکاست. ملکهمان در یکی از شهرهای فرانسه زندهگی میکند. رییس جمهور سابقمان در پاریس زندهگی میکند. رییس قوهی قضاییهمان متولد عراق است، در عوض نخست وزیر عراق سالها در ایران زندهگی میکرد و رییس جمهور اسراییل، متولد ایران است. در ایران زندهگی میکنیم، در ترکیه تفریح میکنیم، در امریکا پولدار میشویم و برای مرگ به ایران برمیگردیم.ا
چه کسی جای چه کسی نشسته؟
مجلهی اپیزود، شمارهی چهلوهشت شانزدهم خرداد ماه 1388 خورشیدی
|
|
copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved |