|
نوشآفرین از آوازخوانان موفق موسیقی پاپ، در فروردین سال 1335 دریکی از شهرستانهای استان گیلان بهدنیا آمد. زمانیکه نوشآفرین کودک بود، پدر و مادرش از هم جدا شدند. وی فرزند نخست خانواده بود وچهارخواهر و دو برادر وی، حاصل ازدواج مجدد پدرش هشتند. از خانوادهی نوشآفرین بعدها به تهران کوچ کردند .از دوران نوجوانی وی در رویاهایش به خوانندهگی عشق میورزید. نوش آفرین با رویای آوازخوانی بزرگ شد. آنگونه که خودش در گفتوگوی تلویزیونی با شبکهی«تپش» میگفت، آنزمانها در مدرسه ترانه میخواند و مورد تشویق دیگران قرار میگرفت. وی در سال 1351 ودر سن شانزده سالهگی در حالیکه در دبیرستان کیوان واقع در خیابان مرتضوی تهران مشغول بهتحصیل بود و همزمان نیز در یک شرکت مشغول بهکار بود، در پی خواندن یک آگهی از جانب استودیو«پیام» مبنی بر نیازبه یک چهرهی جدید جوان جهت ایفای نقش در یک فیلم سینمایی، به دفتر این استودیو مراجعه کرد.ا فیلم مذکور«شورش» نام داشت و بنا بود زنده ياد«رضا میرلوحی» آنرا کارگردانی کند. در بین تعداد زیاد دختران جوان متقاضی، آنگونه که خود نوشآفرین گفته بهدلیل شباهت ظاهریاش با خانم آفرین - که قبلن بازیگر سینما بود و در آنزمان بهدلیل ازدواج از سینما کناره گرفته بود- مورد توجه فیلمبردار فیلم موردنظر مرحوم«صادقپور» که همسر خانم«آفرین» بود، قرار گرفت و به میرلوحی معرفی شد.
نوشآفرین خود درگفتوگوی تلویزیونی دیگری گفت که بنابه دلایلی فیلم شورش ساخته نشد. وی بعد از مدتی توسط زنده ياد«یدالله شیراندامی» بازیگر معروف آنزمان برای بازی در فیلم« قصهی ماهان» معرفی شد. شروع فعالیت هنری نوش آفرین با توجه به معیارهای آنزمان جامعهی ایران بعدها برایش دردسرساز شد. نوش آفرین با یک مدیرتهیه بنام آقای«مظاهری» قرارداد بازی در پنج فیلم را امضا کرد، او در تمامی این فیلمها نقش اول زن را برعهده داشت. نخستین فیلم او«قصهی ماهان» بهکارگردانی«جواد طاهری» فیلمی با مایههای عرفانی در مورد تناسخ بود که صحنههای برهنهی آن سبب جنجالهایی در دوران خود شد.این فیلم در دسته بندی معمول تجاری آنزمان قرار نمیگیرد و موسیقی متن آن به هنرمندی استاد شادروان مرتضا حنانه از تاثیرگذاری خاصی برخوردار است. متاسفانه تضاد میان فرهنگ عامهی مردم در آن سالها با چیزی که توسط سینما به آنها عرضه میشد همخوانی نداشت و کمسن بودن نوشآفرین در فیلمهای نخستاش، جلب توجهی بیشتری را در زمینهی نمایش این تضاد فراهم نمود.ا
دوران فعالیت سینمائی نوشآفرین به سه بخش قابل تقسیم است: بخش اول: نوشآفرین در این دوران با پذیرفتن نقشهایی ویژه که خواست کارگردان و روند فیلم بود، آنزمان بهعنوان یک ستارهی جدید در فیلمهایش ایفاگر نقشهای اول زن شد. فیلمهای«قصهی ماهان»، «دشمن»، «روسیاه» و «پاداش» در این بخش قرار میگیرند. بخش دوم: نوشآفرین در این دوران بهدلیل امتناع از ایفای هر نوع نقشی درسینما به حاشیه کشیده شد و عهدهدار ایفای نقشهای کوچکتر گشت. فیلمهای«ماشین مشتی ممدلی»، «سازش»،«آب توبه» ، «پری خوشگله»، «الکی خوش» و «فرار از حجله» دراین بخش جای میگیرند. بخش سوم: نوشآفرین پس از شهرت و موفقیت در آوازخوانی با پیشنهادهای زیادی از جانب فیلمسازان روبرو شد که درهمهی آنها با همراهی سعید راد ایفاگر نقش اول زن بود. فیلمهای«قاصدک» ، «سکوت بزرگ» ، «خاکستری» و «برهوت» در این بخش قرار دارند. نوشآفرین در گفتوگو با مجلهی جوانان در مهرماه 1352 دربارهی آغاز فعالیت هنریاش اینگونه گفتهبود:ا
من علاقهی زیادی به خوانندهگی داشتم ولی خانوادهام عقیده داشتند که خواننده شدن توام با ماهها یا سالها انتظار و شانس میباشد وبههمین جهت وقتی در مجله و روزنامهها خواندم که برای فیلم«شورش» چهرهی جدید میخواهند من هم مراجعه کردم در حالیکه سال پنجم متوسطه بودم وقتی که به استودیو رفتم فهمیدم که شرایط بسیار سختی گذاشتهاند که از جمله تعهد با یک سفتهی صدهزار تومانی است.ا بدینجهت خود را کنار کشیدم و بعد توسط یکی از دوستان پدرم که هنرپیشهی معروفی است برای بازی در فیلم «قصهی ماهان» انتخاب شدم، سپس در«دشمن» همبازی ملك مطيعی شدم و اخیرن هم فیلم «روسیاه» را پایان داده ودر«پاداش» مشغول بازی هستم.
همانطور که گفتم من قبل از هنرپیشهگی علاقهمند خوانندهگی بودم وبرای دست یافتن به این آرزو، به هنرپیشهگی روی آوردم و در اولین فرصت با بابک بیات همکاری خود راشروع کردم و اولین آهنگام «قصهی من» میباشد که البته ضبط شده است و چون با استودیو«کاسپین» قرارداد دارم، باید از این پس نیز با آهنگسازان همین استودیو همکاری نمایم. (توضیح اینکه همکاری نوش آفرین با زندهیاد بابک بیات به نتیجه نرسید و هیچگاه ترانهای حاصل از همکاری آندو به بازارعرضه نشد.) خبرنگار از نوشآفرین میپرسد: چرا اینقدر افسرده هستی و گاهی در چشمانات غم بزرگی دیده میشود؟ نوشآفرین میگوید: شاید ندانید که من وقتی بچه کوچولویی بودم مادرم از پدرم جدا شده و دیگر از او خبری نداریم. مادرم نامش ایران است و اسم اصلی من هم«فتانه عبدی»است و من درست تمام سالهای عمرم را دنبال او گشتهام و تنها آرزویم اینست که روزی مادرم را بیابم. شاید هم او با خواندن این مطلب عشق مادریاش گل کند و حتا برای لحظهای هم که شده برای دیدن من بیاید و این آرزوی هفده سالهی مرا برآورده سازد. شاید باور نکنید من گاهی ساعتها در گوشهای مینشینم و به او فکر میکنم و اینکه آیا روزی او را خواهم یافت؟ کجا هست و چه میکند .آرزوی من برای خواننده شدن این بود که روزی در تلویزیون و رادیو آواز بخوانم و بعد از مردم علاقهمندم بخواهم که مرا در یافتن مادرم یاری دهند و من شهرت را فقط برای یافتن او میخواهم. حالا از همهی مردم برای یافتن او استمداد میکنم.
توضیح اینکه سخنان نوشآفرین ممکن است قصهای بیش نبوده باشد. نشریات آنزمان برای اینکه توجه مردم را به نشریهشان یا به هنرمند بهخصوصی جلب کنند، از این قصهها زیاد میساختند و مینوشتند و یا دستِکم پیاز داغاش را زیاد میکردند، خیلی زیاد. ا فلان هنرمند از اول زندهگیاش مظلوم واقع شد، اینیکی مادر نداشت، زنبابای آنیکی اذیتاش میکرد، سر فلان هنرمند را کلاه گذاشتند، پولهایش را بالا کشیدند، گردنبند و انگشتر قیمتیاش را دزدیدند و ... از این داستانها در نشریات آن دوران زیاد بهچشم میخورد و البته در این دوره هم تغییر اساسی نکرده و تقریبن در برهمان پاشنه میچرخد.ا بههرشکل نوشآفرین در دو فیلم نیز به کارگردانی«رضا فاضلی» بازی داشت كه در هر دوی آنها نقش كوتاهی ايفا كرد. یکی از آن دو فیلم« ماشین مشتی ممدلی» بود ساختهی رضا فاضلی در سال 1353 و با نویسندهی فیلمنامه نیز«فریدون گله» بود. این فیلم تقليدی از فيلم كمدی«دنيای ديوانهی ديوانهی ديوانه» ساختهی استانلی كرامر است.ا همچنین در همین سال در فیلم «سازش» ساختهی «محمد متوسلانی» در مقابل «بهروز وثوقی» ایفای نقش کرد، این فیلم در گروه فیلمهایی که نوشآفرین در آنها بازی داشت، فیلم متفاوتی بود، يك كمدی سياه كه سعی داشت بخشی از مشكلات اجتماعی دوران خود را بهگونهای بهتصوير بكشد.ا
نوشآفرین بعد از فعالیت اولیهی سینماییاش، به دنیای آوازخوانی روی آورد و در اینکار بسیار موفق بود. بهویژه با آهنگهای«فریدون خشنود» به موفقیت و محبوبیت زیادی رسید و عکسهایش بر روی جلد مجلهها میرفت و نیز در شوهای معروف و پُربینندهی تلویزیونی حضور داشت و بهویژه زندهیاد فریدون فرخزاد، در بیشتر شوهای تلویزیونیاش از نوشآفرین دعوت میکرد و او نیز معمولن ترانههای تازهاش را در این شو اجرا میکرد.ا شوی تلویزیونی «رنگارنگ» نیز از میزبانان ترانههای نوشآفرین بود. جالب اینکه زمانی که نوشآفرین در خوانندهگی بهشهرت رسید، تنها نبود و دو رقیب سرسخت مانند لیلافروهر و شهره داشت که این رقبا، کارش را دشوار میکردند، اما جالب است که هر سهی این ستارهگان نورسیده در کنار هم به موفقیت نایل شدند و هر سه هنرمند، مشهور و محبوب گشتند.ا
نوشآفرین در سالهای پس از انقلاب، بههمراه همسرش«سعیدراد» به هند رفت و سالهای زیادی ساکن کشور هند بود. گویا زبان هندی و نیز آوازهای هندی را نیز یاد گرفت. پس از اقامت طولانی در هند، به کانادا رفت و هنگامیکه ازسعید راد جدا شد، برای ادامهی فعالیت هنری به لسآنجلس رفت که از آن تاریخ تا به اکنون شاهد آلبومهای زیبایی از او بودهایم.ا
نازنین عاشق ، اکسیژن ، دختر شاه پریون، سبزه بهناز میآید، هفت دریا ، عطش و کوچهی رنگی از آلبومهای نوشآفرین در غربت هستند. وی در طول دوران خوانندهگیاش با هنرمندانی چون فریدون خشنود، اردلان سرفراز، شهیار قنبری، زویا زاکاریان، علیرضا میبدی، مهرداد آسمانی ، مهداد و... همکاری داشته است.ا آلبوم «کوچهی رنگی» از آلبومهای موفق نوشآفرین است که بسیار مورد استقبال مردم واقع شده است. با آرزوی موفقیت بیشتر برای این هنرمند گرامی.ا
با سپاس از مدیر وبلاگ«با نوشآفرین»ا
آنسه امیری - مجله اپیزود ، شمارهی چهلویک بیستونُهم فروردین ماه 1388 خورشیدی
|
|
copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved |
