negahe-koutah

سوفیا لورن در بیست دسامبر 1934 با نام «سوفیا ویلانی سیکلونه» در شهر رُم متولد شد. پدرش مهندس و مادرش بازیگر و معلم پیانو بود. او در شانزده ساله گی مدل یک مجله ماهانه بود و از همین راه به عالم سینما راه یافت.

فعالیت سینمایی اش را با نقش های کوچک ایتالیایی آغاز کرد. اولین نقشش را در فیلم «روشنایی های وارتیه» در سال 1950 ایفا کرد. سوفیا در رقابت زیبایی محلی هم شرکت کرد و چندین جایزه دریافت نمود، اما سر انجام توسط «کارلو پونتی» تهیه کننده ی سینما کشف شد و به عالم سینما راه یافت .

سوفیا و کارلو پونتی روز هفدهم سپتامبر 1957 با هم ازدواج کردند. ازدواج اول آن ها به ناچار لغو شد تا پونتی به جُرم دو همسری محکوم نشود. آن ها در نه آوریل 1966 دوباره با هم ازدواج کردند و صاحب دو پسر بنام «کارلو» و «ادوارد» شدند.

با مدیریت پونتی بود که «سوفیا سیکلونه» نامش را به «سوفیا لورن» تغییر داد و در فیلم هایی همچون«دوشب با کلوپاترا» و «خودشه،آره،آره» بازی کرد. این در حالی ست که فعالیت بازیگری سوفیا با ملاقاتش با «ویتوریو دسیکا مارسلو» در سال 1954 اوج گرفت. تا اواخر دهه پنجاه بود که نام «لورن» در هالیوود اوج گرفت. «پسر دلفین سوار» در سال 1957 و «غرور و شور» در همان سال فیلم هایی بودند که او را به شهرت رساندند. وی در «غرور و شور» با «فرنک سیناترا» و «کری گرنت» هم بازی بود.

سوفیا در فیلم های «برده فروشی سفید» ، «دوشیزگان در خطر» ، «دختر رودخانه آتیلا» ، «چرخ و فلک تاپل» و «حیف که خیلی حقه ای» نیز ظاهر شد.

زمانی که رُم رقیب اصلی هالیوود در تولید فیلم بود او ستاره بسیاری از محصولات سینمایی رُم بود و با کارگردانانی چون «فدریکو فاینی» و «ویتوریو دسیکا» کار کرده است و «مارچلو ماستریانی» همبازی او در بسیاری از فیلم هایش بود.

نتیجه یک نظر خواهی در ایتالیا می گوید مردم ایتالیا بیشتر از هر نقش دیگر سوفیا لورن، بازی او او را در برابر «مارچلو ماستریانی» در فیلم «دیروز و فردا» ساخته «ویتوریو دسیکا» را دوست دارند، این فیلم با همین نام در ایران اکران شد. لورن قراردادی که با استودیو «پارامونت» بست به شهرت جهانی دست یافت.

از جمله فیلم های وی در این دوره را می توان«هوس زیر درخت نارون» ، «قایق خانه گی» و «زن اونجوری» نام برد. او در سال 1961 فیلم زیبا و مشهور «ال سید» را هم ضمیمه کارنامه هنری خود نمود.

سوفیا لورن توانایی بازیگری و سعی حتا در زمینه ی کمدی داشت، به ویژه در پروژه های ایتالیایی که می توانست به راحتی افکار خود را ابراز کند، هر چند در یادگیری زبان انگلیسی هم به خوبی پیشرفت داشت.

جایزه اسکاری که به دست آورده اولین جایزه مهم اسکار برای یک بازیگر زن غیر انگلیسی زبان بود. سوفیا لورن یکی از مشهورترین بازیگران زن جهان بود که هم زمان به بازی در فیلم های آمریکایی و اروپایی اشتغال داشت و با بزرگترین ستارگان مرد سینما کار می کرد.

در سال 1964 با بازی در فیلم «سقوط امپراتوری رُم» و دریافت دستمزد یک میلیون دلاری بازی اش را کامل کرد.

فعالیت لورن پس از مادر شدنش کاهش یافت و در چهل و پنجاه ساله گی در فیلم هایی همچون «سفر» و «روز خاص» بازی کرد. در 1980 نقش خودش و مادرش را در فیلمی تلویزیونی ایفا کرد. این فیلم بر اساس زندگینامه خودش ساخته شد. «ربتزا براون» و «چیارا فراری» نقش سوفیا را در سنین پایین تر ایفا کردند.

در دهه شصت در انتخاب فیلم ها وسواس بیش تری به خرج می داد و وارد حوزه های مختلف تجاری از جمله کتاب آشپزی، عینک، جواهرات و عطر شد. در سال 1991 به خاطر خدماتش به سینمای جهان جایزه اسکار افتخاری دریافت کرد و به عنوان یکی از گنجینه های سینمای جهان معرفی شد. در فیلم آماده پوشیدن رابرت آلتمن در سال 1995 هم حضوری موفق داشت.

فعالیت های جاری وی این گونه است:سوفیا در سال 2003 حضور مختصری در کلیپ موسیقی زنده گی آمریکایی «مدونا» داشت.

در سال 2006 در مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی تورینو پرچم المپیک را حمل کرد.

در سریال تلویزیونی با نام «زندگی مقدس ها»2004،حضوری موفق داشت.

آخرین کارش حضور در جشنواره ی «ونیز» به خاطر بازی در فیلم پسرش، «ادوارد پونتی» با عنوان «در میان غریبه ها» است.

سوفیا هم چنین در سال 2007 در سن هفتاد و دو ساله گی در فیلم تقویم پیرلی ایفای نقش کرد.

سوفیا لورن بازیگر سر شناس آمریکایی در طول هفتاد و دو سال زنده گی هنری در حدود نود فیلم به ایفای نقش پرداخت و در همین دوران پرافتخار هنری موفق به دریافت جوایزی ارزشمند شد، به خاطر بازی در فیلم «ثعلب سیاه» موفق به دریافت جایزه فستیوال ونیز شد.

پس از جنگ جهانی دوم سوفیا لورن سمبل زن ایتالیایی به ایتالیا باز می گردد و در افسانه ی مهم جنگی ویتوریو دسیکا که زندگی و نجات یک مادر و دختر را در جنگ به تصویر می کشد. با نام دو زن با همکاری «جان پل بلموند» ایفای نقش می کند و اولین جایزه ی اسکارش و جوایز «جشنواره فیلم کن» ، «جشنواره فیلم ونیز» و «جشنواره فیلم برلین» را در سال 1960 به واسطه ی همین فیلم دریافت کرد و دومین جایزه اسکار را از فیلم« ازدواج به سبک ایتالیایی» در سال 1964 دریافت می کند. جشنواره فیلم استانبول جایزه یک عمر فعالیت پرثمر هنری را به سوفیا لورن هنرپیشه قدیمی سینما اهدا کرد.

سیامک شالچی - مجله اپیزود ، شماره چهار

پنجم امرداد 1387 خورشیدی

Home

منابع:

------------------------------------------

1 - دانشنامه ویکی پدیا

2- انجمن های تخصصی آریا تیمز