tarikh

امیلیا ارهارت-«نخستین زن خلبان»

Emilia Earhart

امیلیا ارهارت نخستین بانوی خلبان در جهان است که توانست با پرواز بر روی اقیانوس آتلانتیک، نام خود را پُرآوازه کند. او به تاریخ بیست‌وچهارم جولای سال 1898 در آتکیسون کانش در خانه‌ی یک کارگر راه‌آهن متولد شد. تحصیلات‌اش را در زادگاه خود ادامه داد و سپس به دانشگاه کلمبیا رفت.ا

پس از پایان دوره‌ی تحصیلات دانشگاهی، به‌دلیل عشقی که به پرواز داشت، در کالیفرنیا دوره‌ی خلبانی را سپری کرد، اما به آن‌چه که آموخته بود، نه به‌عنوان شغل، بلکه به‌عنوان سرگرمی می‌نگریست و برای گذراندن زنده‌گی در یک کارخانه در بوستون به کار مدیریت اداری مشغول شد.ا

اما دیری نگذشت که عشق به پرواز او را به کاری که عاشقانه دوست می‌داشت که همانا پرواز بود برگرداند و به‌عنوان نخستین بانو، در پروازهای تفریحی هواپیمای سه موتوره‌ای که با خلبانی ویلمر استولز از نیوفوندلند به ولز می‌رفت، به‌عنوان دستیار پرواز به کار پرداخت و سپس کارش را با پرواز در هواپیمایی که از روی اقیانوس آتلانتیک می‌گذشت، ادامه داد و رفته رفته در این کار تجربه و مهارت به‌دست آورد و پس از تمرینات لازم، پرواز از روی اقیانوس آتلانتیک را به‌تنهایی انجام داد و نام‌اش با عملیات حیرت‌انگیز هوایی، در روزنامه‌ها و مجلات اروپا و امریکا به چاپ رسید.ا

او در سال 1932 و 1935 چندین بار به‌تنهایی از هاوایی به امریکا پرواز کرد و هر پروازش هم تا مدت‌ها نقل محافل اجتماعی بود. امیلیا ارهارت که به‌راستی بانوی شجاعی بود در ماه ژوئن سال 1937 همراه با فردریک جی.نونان هوانورد، نخستین سفر هوایی را به دور دنیا آغاز کرد.ا

آن‌ها پس از پرواز از گینه‌ی جدید به جزیره‌ی هولاند از جزایر اقیانوسیه رفتند، اما در این سفر بانو امیلیا ارهارت به نحوی حیرت‌انگیز ناپدید شد و اگرچه کشتی‌های زیادی به جست‌وجوی او پرداختند و مشخص بود که او در دریا گم شده است، اما کوچک‌ترین نشانه‌ای از او به‌دست نیامد و بعدها در باره‌ی ناپدید شدن آن‌ها، گفته شد که امیلیا ارهارت و فردریک جی.نونان شاید به دست ژاپنی‌ها اسیر و کشته شده باشند، چرا که عده‌ای از سربازان امریکایی و بومیان اسپانیایی تاکید می‌کردند که این زوج در یکی از جزایر اقیانوسیه که در تصرف ژاپنی‌ها بود، زندانی شده بودند.ا

خانم ارهارت در سال 1931 با یک ناشر معروف امریکایی به‌نام پالمرپوت‌نان ازدواج کرده بود و در باره‌ی خاطرات پرواز خود سه کتاب به رشته‌ی تحریر درآورده که هر سه کتاب منتشر شده است.ا

الیزا اورزشکووا-«نوول نویس»ا

Eliza Orzeszkowa

الیزا اورزشکووا نوول نویس لهستانی در بیست‌وپنجم مه سال 1841 در میلکوشی زیزنا در نزدیکی گرودنوی روسیه در خانواده‌ای اشرافی متولد شد و به همین دلیل توانست تحصیل کند، اما به دلیل ازدواج‌اش در سن هفده ساله‌گی با یک زمین‌دار بزرگ، موفق به ادامه‌ی تحصیلات‌اش نشد.ا

ازدواج او عمر زیادی نداشت و پس از یازده سال به جدایی انجامید. الیزا پس از جدایی به گرودنو رفت و با گشودن یک کتاب‌فروشی و انتشاراتی زنده‌گی تازه‌ای را در پیش گرفت. ا

که در سال 1878 منتشر شد، دربرگیرنده‌ی شیوه‌ی زندگانی یهودیان در یکی از شهرهای کوچک بلاروس است.اThe Forsaken نوول او با نام

او پس از نوشتن این کتاب، به دستور حاکمان روسیه دستگیر شد و کتاب‌فروشی و انتشاراتی او را نیز تعطیل کردند. الیزا پنج سال را در زندان روس‌ها گذراند اما پس از آزادی هم‌چنان به نوشتن نوول‌های سیاسی خود ادامه داد. نوول‌های او بیش‌تر تصویرگر زندگانی رنج‌آور دهقانان بود و تا آخرین سال زندگانی خود که سال 1910 میلادی بود، از نوشتن غافل نماند. برخی از نوول‌های او عبارتند از:ا

The boor - 1888

On the bank of the niemn - 1888

Well born - 1892

دیان دی پریما - «فعال ادبی و سیاسی»ا

Diane di Orima

دیان دی‌پریما یکی از انگشت‌شمارترین بانوانی است که در پیشرفت و گسترش جنبش ادبی اجتماعی «بیت» که در سال 1952 آغاز شده بود، کوشش بسیار کرد و موفق به سازمان‌دهی گروهی از هنرمندان کولی درساحل سانفرانسیسکو شد.ا

دیان در ششم اوت 1934 در نیویورک متولد شد، پس از پایان دوره‌ی کالج سوارث مور برای ادامه‌ی زنده‌گی به گرین‌ویچ‌ویلیج رفت و در آن‌جا بود که رهبری کولی‌های جمعیت«بیت» را برعهده گرفت.ا

در سال 1985 منتشر شد.اThis kid bird flies backward نخستین کتاب شعر او

را منتشر کرد.اFloating bear سپس او با همیاری ادیب دیگری به‌نام له‌روی جونس یک گاه‌نامه‌ی ادبی به نام

در این گاه‌نامه شعرهای او و دیگر هم‌یاران جمعیت«بیت» به‌چاپ می‌رسید و به جز این، او دو انتشاراتی مهم به وجود آورد که آثار شاعران پیشرو این حلقه در آن منتشر می‌شد.ا

دیان که بانویی پُرشور بود به‌جز فعالیت‌های ادبی، در فعالیت‌های سیاسی نیز شرکت می‌کرد، اما با وجود این فعالیت‌ها، آثار او چه در نظم و چه در نثر در گذاره‌ی سال‌های 1960 تا 1970، حالت ویژه‌ای داشت و در آن‌ها به خاطرات کودکی، احساسات شخصی و تجربیات پرداخته شده است و آثار بعدی او نیز درون‌مایه‌ از مذهب‌های شرقی، نمادهای زنانه‌ی کهن و کیمیاگری دارد.ا

مجموعه‌ی شعری بعدی او شامل کتاب‌های زیر است:ا

The new hand book of heaven - 1963

Poems for freddie - 1966

Ear the song - 1957 - 59

The book of hours - 1970

loba.parts 1-8 - 1978

دیان هم‌چنین یک مجموعه‌ی داستان کوتاه و یک خودزنده‌گی نامه و چندین نمایش‌نامه نیز منتشر کرده است.ا

ماری استوارت - «نوول نویس»ا

Mary Stewart

ماری استوارت بانوی نوول‌نویس انگلیسی در سال 1917 در لندن به دنیا آمد و هنوز به چهل ساله‌گی نرسیده بود که به دلیل فروش میلیونی نوول‌هایش به شهرت و ثروت غیرمنتظره‌ای رسید که البته گروهی به همین دلیل او را نویسنده‌ای سطحی با آثار سرگرم‌کننده نامیده‌اند، حال آن‌که او بانویی تحصیل‌کرده و اندیشمند بود که گهگاه در دانشگاه دورهام سخنرانی می‌کرد و پیوسته پاسخ‌های مستدلی که به پرسش‌گران خود می‌داد، از خود خاطره‌ی مطبوعی در آن‌ها باقی می‌گذاشت.ا

ماری استوارت در تمام آثارش از زبان شخص اول سخن گفته و در واقع خود را در موقعیت‌های مختلف ترسیم کرده است. او سال‌های طولانی را در خانه‌ی دهقانی خود در منطقه‌ی وایت‌واش کورنیش انگلستان به داستان‌نویسی گذراند و در میان مردم خود و به‌ویژه خانم‌ها محبوبیت چشم‌گیری به‌دست آورد.ا

ماری استوارت در سن بیست‌وهشت ساله‌گی با این آرزو که دارای چهار فرزند شود، ازدواج کرد، اما پس از آن‌که کودک اول‌اش را سقط کرد و پزشک معالج، او را از این‌که دیگر نمی‌تواند دارای فرزند شود، آگاه کرد، تمام امیدهایش برباد رفت و پس از این رویداد، نیروی‌اش را صرف آفرینش شخصیت‌هایی کرد که می‌توانستند جای خالی فرزند را در زنده‌گی او پُر کنند.ا

از آثار او می‌توان به نوول‌های زیر اشاره کرد:ا

Madam will you talk?

My brother michael

Wild fire at midnight lvy tree

This rough magic

Thunder on the right

Nine coaches waiting

امی مارسی بیچ - «آهنگ‌ساز، پیانیست»ا

Amy Marcy Beach

امی مارسی بیچ از آهنگ‌سازان و پیانیست‌های به‌‌نام جهان است. او که نام اصلی‌اش امی مارسی چنی بود در پنجم سپتامبر سال 1867 در هنیکر امریکا به‌دنیا آمد. خانم بیچ از آغاز نوجوانی به نواختن پیانو عشق می‌ورزید و سرانجام از استادانی مانند«ارنست پرابو» و«کارل بائرمان» نواختن پیانو را آموخت و برای نخستین بار در یکی از سالن‌های موزیک بستون به هنرنمایی پرداخت و سال بعد در ارکستر سمفونی بستون به‌عنوان تک‌نواز، کار رسمی هنری خود را آغاز کرد.ا

امی مارسی بیچ پس از ازدواج مدتی از صحنه کناره‌گیری کرد و اوقات خود را به آهنگ‌سازی اختصاص داد. در سال 1892 قطعه آوازی را به نام«فستیوال شادمانی» نوشت که در شب افتتاح نمایشگاه جهانی کلمبیا نواخته شد. دیگر آثار مهم او عبارتند از:ا

یک ماس در ای.فلات که به سال 1892 ساخته شد. گائلیک که به سال 1896 به پایان رسید.ا

امی مارسی بیچ پس از مرگ همسرش که در سال 1910 اتفاق افتاد، بار دیگر به صحنه بازگشت و به مدت چهار سال در سفری طولانی که در شهرهای مختلف اروپا داشت، آثار خویش را به دست خویش نواخت و با نام تجاری خود که بانو آ.ب.آ بود، شهرت بسیاری به دست آورد. او در بیست و هفتم دسامبر 1944 در نیویورک از دنیا رفت.ا

آنسه امیری- مجله اپیزود ، شماره‌ی سی‌ونُه

پانزدهم فروردین ماه 1388 خورشیدی

Home