|
منیر وکیلی از خوانندهگان اپرا در ایران بود. وی در بیستوهفتم آذرماه 1301 درتبریز متولد شد و موسیقی را در تهران نزد لیلی بارا (خوانندهی سابق اپرای وین و از مهاجران اروپای شرقی طی جنگ جهانی در ایران) فرا گرفت. منیر در پائیز سال 1328 به پاریس رفت تا درکنسرواتوار ملی موسیقی، به تحصیل موسیقی و آموختن آواز، بهخصوص ترانه هایاپرا بپردازد. استاد آواز او مادام لاپرت بود. وی صدای منیر را سوپرانو تشخیص داد و از او خواست که خواندن به صدای متسوسوپرانو که در ایران آموخته بود را کنار گذارد و تلاش کند تکنیک و رپرتوار سوپرانو را بیاموزد. منیر توصیه او را پذیرفت و خواندن به روش سوپرانو را فرا گرفت. در مدت چهار سالی که منیر در پاریس بود، در فرصتهای مختلف، چه درگردهماییهای ایرانیان و چه در برنامههای کنسرواتوار و نیز طی امکانات دیگر در فرانسه و درسایر کشورهای اروپایی، در برنامههای هنری شرکت میکرد و هنر آواز خود را عرضه میداشت و مورد تشویق و تحسین بسیار قرار میگرفت. از جمله در ماه اوت 1951 در یک مسابقهی آوازهای فولکلور در برلن جایزهی اول را دریافت کرد.
منیر در سال 1332 پس از دریافت دیپلم آواز از کنسرواتوار ملی پاریس به
ایران بازگشت و فعالیتهای هنری گستردهای
را آغاز نمود. در سال 1339 منیر
عازم امریکا شد و در کنسرواتوار
نیوانگلند بوستون به تکمیل دانش موسیقی و
فراگیری آوازهای اپرا و نقشهای
اپرایی پرداخت. در این کنسرواتوار استاد او
بوریس گلداوفسکی بود که ازاساتید بهنام و بسیار مشهور روسالاصل آن زمان
بود و بسیاری از خوانندهگان مشهور اپرای متروپولتین نیویورک زیردست او
تعلیم دیده بودند. وی در سال 1340 به ایران بازگشت. منیر مصمم بود که آرزوی دیرین خود را عملی سازد و این رویا را که روزی در ایران یک اپرای واقعی داشته باشیم و یک اپرای کامل را بتوانیم روی صحنه بیاوریم تحقق بخشید. او اولین صحنههای اپرایی در سالهای 1341 به بعد ابتدا درتلویزیون صحنههایی از مادام باتر فلای پوچینی و تراویا تای جوزپه وردی ، سپس در سالن وزارت فرهنگ و هنر اپرای ارفه و اوریریس کریستوف گلوک و بعدن در سالن« سعدی» اپرای تک صحنهای جمیله اثر ژرژ بیزه را بهروی صحنه آورد . البته در تلویزیون فقط صحنههایی از اپرا نمایش داده میشد ولی این نمایشها مورد توجه بسیار بینندهگان قرارمیگرفت. با گشایش تالار رودکی در سال 1346 فعالیتهای وی نیز همانند همتایانش در قالب گروه اپرای تهران شکل حرفهایتر به خود گرفت. وی در اپراهای متعدد ایفای نقش کرد از جمله: اُورفه و امیدیس (با همکاری حسین سرشار) ، مادام باترفلای، لابوهم، لاتراویاتا و توراندخت.
منیر وکیلی همچنین به موسیقی محلی نیز علاقه داشت و در همین راستا هشت ترانه محلی متعلق به نواحی مختلف ایران را در پاریس در سال 1336 بر روی صفحه ضبط نمود که در قالب مجموعه «آوازهای جهان» منتشر شد و جایزهی اول شارل کروس را دریافت نمود. این ترانهها ساها بعد در سال 1383 با همت فرخ آهی و با کمک دختر و نوههای منیر با استفاده از فناوری جدید، خشزدایی و بازسازی شد و در قالب یک آلبوم با نام «منیر وکیلی: بازگشت» منتشر شد.
منیر وکیلی در سال 1359 به فرانسه مهاجرت نمود و مدتی بعد یعنی
نهم اسفند 1361 در سانحهی رانندهگی میان پاریس و لاهه درگذشت. منبع: ویکیپدیا
کامیار فرمندیان - مجله اپیزود ، شمارهی سیونُه پانزدهم فروردین ماه 1388 خورشیدی
|
|
copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved |
