|
ا«مارسل پروست» محبوبترین نویسنده ا«درجستوجوی زمانازدسترفته» بهترین کتاب
در جستوجوی زمان از دسترفته نوشتهی مارسل پروست محبوبترين كتاب نزد نويسندهگان فرانسوی است. به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، بر اساس نظرسنجی انجامشده از يكصد نويسندهی فرانسوی برای انتخاب ده كتاب مورد علاقهشان، كتاب «در جستوجوی زمان ازدست رفته» اثر مارسل پروست بيشترين مجبوبيت را نزد آنها دارد. از ميان اين يكصد نويسنده، سیوسه نفر «در جستوجوی زمان ازدست رفته» را در فهرست آثار محبوبشان قرار دادند و بيشتر از هركتاب ديگری از اين اثر ماندگار مارسل پروست نام برده شد. در رتبهی دوم، «اولسيس» نوشتهی جيمز جويس قرار دارد و «اوديسه و ايلياد» اثر هومر سومين كتاب محبوب از نگاه نويسندهگان فرانسوی است. «شاهزادهی كلوس» نوشتهی مادام لافايت كه اولين رمان تاريخی ادبيات فرانسه محسوب میشود، رتبهی چهارم را در اختيار دارد. اين رمان 331 سال پيش در سال 1678 منتشر شد و يكی از اولين رمانهايی است كه در جهان منتشر شده است. به گزارش روزنامهی گاردين، «خشم و هياهو» و «ابشالوم، ابشالوم» هردو از ويليام فاكنر در رتبههای پنجم و ششم ايستادهاند. از ديگر كتابهای برجستهای كه دراين فهرست ديده میشوند میتوان به «دون كيشوت» اثر ميگوئل دیسروانتس، «داستانها» اثربورخس، «ژورنال» اثر كافكا، «برادران كارامازوف» اثر داستايوفسكی، «آنا كارنينا» نوشتهی لئو تولستوی و «كمدی الهی» اثر دانته اشاره كرد. همچنين درميان نويسندهگانی كه بيشترين كتابها از آنها نام برده شده است، مارسل پروست در رتبهی اول است، ويليام فاكنر، گوستاو فلوبر، داستايوفسكی، ويرجينا وولف، جيمز جويس و كافكا در رتبههای بعدی ديده میشوند.
ا«سیموس هینی» جایزهی «دیوید کوهن» را گرفت
سيموس هينی - شاعر ايرلندی برندهی نوبل ادبيات - موفق به دريافت جايزهی سال 2009 «ديويد كوهن» برای يك عمر دستاورد شعری شد. به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، هيأتداوران جايزهی ادبی «ديويد كوهن» در مراسمی در لندن، سيموس هينی - شاعر شصتونه سالهی ايرلندی - را برای يك عمر دستاورد ادبی بهعنوان برندهی سال 2009 خود معرفی و اين جايزهی شصتهزار پوندی را به او اعطا كردند. آندرو موشن - رييس هيأتداوران جايزهی «ديويد كوهن» - در اين مراسم اعلام كرد: «سرودههای سيموس هينی در چهار دههی گذشته داستان عصر ما را به زبانی شجاعانه و ماندگار بهتصوير كشيده و همچنان قدرت تخيل خود را حفظ كرده است.» به گزارش فرانسپرس، «سيموس هينی» اولين مجموعهی شعرش را در سال 1966 با نام «مرگ يك ناتوراليست» منتشر كرد و يكی از بزرگترين شاعران انگليسیزبان محسوب میشود. او در سال 1995 موفق به كسب جايزهی نوبل ادبيات شد. پيشتر، هارولد پينتر، وی.اس. نايپل و دوريس لسينگ جايزهی «ديويد كوهن» را كسب كردهاند.
سالمندترین نویسندهی جهان، صدوسه ساله شد مراسم يكصدوسومين سالروز تولد فرانسيسكو آيالا با حضور اين نويسندهی اسپانيايی و وزير فرهنگ اين كشور در كتابخانهی ملی اسپانيا در شهر مادريد برگزار شد. به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، آيالا كه پيرترين نويسندهی در قيد حيات جهان است، تاكنون موفق به كسب جوايز ادبی معروفی چون سروانتس و پرنس آستورياس در شاخهی ادبيات شده است. او در سخنانی در جشن صدوسه سالهگیاش از تمامی مردم جهان برای اينكه به او اجازه دادند تا به نويسندهگی ادامه دهد، تشكر كرد. به گزارش لاتين امريكا هرالد تريبون، «آيالا» كه متولد شانزدهم مارس 1906 است، اولين رمان خود را در سن نوزده سالهگی با عنوان «مردی بدون روح» منتشر كرد. از جمله آثار معروف او به «مرگ سگها » (1958)، «بازگشت» (1992) و »نويسندهای در كشورش» (1990) میتوان اشاره كرد.
چهارده نويسنده نامزد جايزهی بينالمللی «بوكرمن» شدند
چهارده نويسنده از دوازده كشور جهان نامزد دريافت جايزهی بينالمللی«بوكر من» در سال 2009 شدند. به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، برگزاركنندهگان جايزهی ادبی «بوكر من» فهرست اوليهی نامزدهای دريافت اين جايزه را در حالی اعلام كرد كه امريكا با سه نويسنده بيشترين حضور را دارد. جايزهی بينالمللی «بوكر من» هر دو سال يكبار برگزار میشود و برخلاف جايزهی غيربينالمللی «بوكر من» كه هرسال به بهترين اثر داستانی يك نويسنده تعلق میگيرد، از يك عمر دستاورد ادبی يك نويسنده در عرصهی داستانی تقدير میكند. به گزارش آسوشيتدپرس، در ميان نامزدهای منتخب، ماريو بارگاس يوسا - نويسندهی نامدار پرويی - را میتوان سرشناسترين كاندايدا دانست. وی.اس. نايپل - نويسندهی هندیتبار برندهی نوبل ادبيات - بههمراه پيتر كری - نويسندهی استراليايی - برندهی جايزهی بوكر - دو نويسندهی شناختهشده ديگر اين فهرستاند. جيمز كلمن كه در سال 1994 برای رمان «چهقدر دير بود» جايزهی بوكر را بهدست آورد، تنها نويسندهی انگليسي در ميان چهارده نامزد منتخب محسوب میشود كه با كنار زدن نويسندهگان انگليسی نامداری چون «دوريس لسينگ» و «يان مكايوان» به اين فهرست راه يافته است. ماتاشا دوی - نويسندهی هندیالاصل ساكن بنگلادش - كه در چهار دههی قبل بيش از يكصد رمان منتشر كرده است، در كنار آنتونيو تابوكی از ايتاليا، لوميلا اوليتسكايا از روسيه، دوبراوكا اوگرسيچ از اوكراين، نگوگی واتيونگ از كنيا، جويس كرول اوتس از امريكا، آليس مونرو از كانادا، ای ال دوكتروف از امريكا و ايوان كونل از امريكا ديگر نامزدهای دريافت جايزهی بينالمللی «بوكر من» در سال 2009 هستند. اين جايزهی شصتهزار پوندی در سال 2005 راهاندازی شد كه در اولين دوره، اسماعيل كاداره آلبانيايی موفق به دريافت آن شد و در سال 2007 نيز چينوا آچهبه اهل نيجريه موفق به كسب آن شد.
رمان جنجالی نويسندهی مصری، برندهی دومين بوكرعرب
رمان جنجالآميز نويسندهی مصری، دومين جايزهی بوكر جهان عرب را بهدست آورد. به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، هيأتداوران جايزهی بينالمللی داستانی عرب كه به بوكر جهان عرب شهرت يافته است، روز دوشنبه، بیستوششم اسفندماه در ابوظبی، رمان «عزازيل» نوشتهی يوسف زيدان را بهعنوان دومين برندهی اين جايزه معرفی كرد. نام اين كتاب در انجيل بهمعنای «سلطان شياطين» است و در عهد عتيق، به «خدای شهر اكرون» اطلاق میشود. اين رمان كه داستان آن در قرن پنجم ودرسوريه مصر اتفاق میافتد، به تاريخچهی اوليهی مسيحيت در كشور مصر پرداخته و زمانی را كه مسيحيت مذهب رسمی امپراتوری روم شد، بررسی كرده است. به گزارش روزنامهی گاردين، اين كتاب در كشور مصر بسيار جنجالآميز بوده و مقامات مذهبی اين كشور آن را نسخهی عربی كتاب «رمز داوينچی» توصيف كردهاند. بهغير از يوسف زيدان، پنج نويسندهی ديگر از كشورهای مصر، سوريه، عراق، تونس و اردن، نامزد دريافت اين جايزهی شصتهزار دلاری بودند. جايزهی بينالمللی داستانی عرب كه مدل برگرفته از جايزهی ادبی بوكر است، از سوی امارات و با حمايت مؤسسهی بوكر با هدف تقدير از نويسندهگان برجستهی عرب و تضمين چاپ ترجمهی انگليسی آثار آنها راهاندازی شده است. سال گذشته، بهاء طاهر - نويسندهی پنجاهوشش سالهی مصری - برای كتاب «غروب بهشت» نخستين جايزهی بوكر عرب را كسب كرد.
ادبيات ايران هنوز به پستمدرنيسم نرسيده است حميدرضا اكبری در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) در خوزستان، خاطرنشان كرد: پستمدرنيسم از غرب شروع شده؛ ولی ما به آن نرسيدهايم. حال اگر عدهای جور ديگری حرف میزنند و كلامشان رنگ و بوی فلسفي پيدا میكند، ادا درمیآورند. او تصريح كرد: وقتی نويسنده به بنبست میرسد، میگويد پستمدرن شده است. حتا غربیها نيز ديگر به پستمدرنيسم اعتقادی ندارند. من معتقدم شاعر و نويسنده بايد همهفهم بنويسد. نبايد به گونهای بنويسيم كه نسل امروز متوجهی منظور ما نشود؛ اما انتظار داشته باشيم كه نسل آينده متوجه حرفهای ما شوند. اكبری يادآوری كرد: گاهی اهل قلم خيلی سطحی مینويسند و اسماش را مدرن میگذارند. گاهی هم پيچيده مینويسند و میگويند پستمدرن نوشتهاند. همچنين نوشتههايی را كه خواندن آنها خيلی مشكل است، فراپستمدرن مینامند، كه در اين صورت بايد آمادهی جنبش جديدی با نام فراپستمدرن هم باشيم. اين شاعر تأكيد كرد: شعر بايد بازخورد اجتماعی داشته باشد و من شاعر بايد تفكرم اجتماعی باشد و پديدههای اجتماعی را در قالب شعر بياورم؛ زيرا نويسنده برای مردمی كه در ميان آنان زندهگی میكند، مینويسند؛ پس بايد طوری بنويسد كه مردم از آن لذت ببرند. اكبری بيان كرد: ما تحت تأثير محيط اطراف خود هستيم و اين تفكر اشتباهی است كه شعر آزاد متأثر از پستمدرن است. متأسفانه جوانان نيز تحت تأثير اين روند قرارگرفتهاند و انجمنهايی با اين نام تشكيل شدهاند؛ اما به دليل اينكه ما ايرانيان بهذات هنرمنديم، از خواندن چنين آثاری لذت نمیبريم؛ به همين دليل اين آثار با استقبال چندانی روبهرو نشدهاند.
مجله اپیزود ، شمارهی سیوهشت یکم فروردین ماه 1388 خورشیدی
|
|
copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved |
