leila-dariush

به‌طور معمول رسم رسانه‌ای براین است که در انتهای هر سال بهترین‌ و بدترین‌ چهره‌های بنام را انتخاب می‌کنند. مجله‌ی«اپیزود» درنخستین نوروز فعالیت خود تصمیم گرفت که به دو انتخاب از گروه بهترین‌ها بسنده کند و این دو انتخاب در زمینه‌ی بهترین آوازخوانان ایرانی است.

نخست به خانم‌های آوازخوان می‌پردازیم. معیار سنجش انتخاب بهترین آوازخوان، نه فقط به‌عنوان آوازخوان بلکه به‌عنوان یک هنرمند است. پُرواضح است که آوازخوان هنرمند با آوازخوان محض به لحاظ ارزش‌های اجتماعی و فرهنگی تفاوت دارد. ممکن است کسی خوب آواز بخواند اما دارای معیارهای فرهنگی-اجتماعی یک هنرمند نباشد. پس این انتخاب، هم برای هنر آوازخوان و هم نوع رفتار اجتماعی او انجام شده است.

گزینش مجله‌ی «اپیزود» برای بهترین خانم هنرمند آوازخوان، خانم «لیلا فروهر» است که از هر جهت شایسته‌گی چنین عنوانی را دارد. لیلا با فعالیت‌های هنری و نوع رفتار اجتماعی‌اش ثابت کرد که بهترین است. لیلا هنرمندی درست‌رفتار، راست‌کردار و نیک‌پندار است. او همواره خود را از مردمی دانسته که با حمایت‌های آن‌ها توانست به جایگاه هنری کنونی‌اش برسد.

لیلا در دوره‌ی پیش از انقلاب که پانزده سال بیش‌تر نداشت به تقریبن هم‌زمان با دو هنرمند دیگر که آن‌ها نیز کم‌سن‌وسال بودند یعنی «شهره» و «نوش‌آفرین» قدم به دنیای موسیقی گذاشت. هر سه خیلی زود درخشیدند و نام‌شان برسر زبان‌ها افتاد. لیلا را همه‌ی مردم ایرانی از دوران کودکی‌اش می‌شناختند، هم به سبب فیلم‌هایی که بازی کرده بود و هم به‌دلیل این‌که فرزند یک زوج هنرمند بود، یعنی این‌که لیلا از دوران کودکی در میان مردم بزرگ شد، اما ورود او به دنیای آوازخوانی با آن صدای زیبا، تحولی بزرگ در فعالیت‌های هنری‌اش بود.

پس از انقلاب نیز این سه هنرمند هر یک در مقطع زمانی خاص خود از ایران خارج شدند و در امریکا فعالیت هنری خود را آغاز کردند. لیلا به همراه همکاران دیگرش، در آن دوران که امکانات برای فعالیت هنری در امریکا بسیار محدود بود، بسیار زحمت کشیدند. اینان بودند که موسیقی پاپ ایران را این همه سال با زحمت و مرارت زیاد، زنده نگه داشتند و راه برای کاناپه‌نشینان پُرمدعا هموار کردند. اگر زحمات لیلا، شهره و همکاران دیگرشان نبود و اگر آنان هفت‌خوان رستم را پشت‌سر نمی‌گذاشتند، هیچ کاناپه‌نشینی نمی‌توانست برسراین خوان آماده بنشیند و به همه‌شان پشت‌چشم نازک کند.

لیلا هنرمندی‌ست به‌واقع مردمی. او بی‌نهایت به مردم سرزمین‌اش احترام می‌گذارد. من تاکنون ندیده‌ام که لیلا با کسی درگیر شود و بیاید به تلویزیون‌ها و پشت‌سرشان بد بگوید. با بیش‌تر تلوزیون‌ها دوست است. یکی از هنرمندانی که هر ساله برای شادباش نوروزی به تلویزیون‌ها می‌رود لیلاست که با صمیمیت و صداقت به مردم‌اش و به هواداران بی‌شمارش در چندین تلویزیون شادباش می‌گوید و با مردم به گفت‌وگو می‌نشیند.

لیلا از هنرمندانی است که در همه‌ی کارهای خیریه و جاهایی که تله تان می‌گذارند و نیاز به کمک مالی دارند، حضور داشته است. چه سازمان‌هایی که برای بیماری‌های خاص و نیز برای کودکان کمک مالی نیاز داشتند و چه تلویزیون‌هایی که برای روی‌پا ایستادن کمک مالی می‌خواستند.

برخورد لیلا با هواداران‌اش بی‌نظیر است. او بی‌هیچ ریا و تظاهر و با صمیم قلب به هواداران‌اش احترام می‌گذارد. هنگام کنسرت‌ها با هواداران‌اش عکس می‌گیرد، امضا می‌دهد و با آنان گفت‌وگو می‌کند و به همه‌ی هواداران‌اش به دیده‌ی مهربانی و انصاف و رعایت وجدان می‌نگرد. حرکت بسیار زیبای لیلا در نوروز 1387 در دوبی و میهمانی شامی که برای هواداران خود ترتیب داد، از زیباترین اتفاقات جامعه‌ی هنری است و محبت خالصانه‌ی لیلا را نسبت به هواداران‌اش نشان می‌دهد. هیچ هواداری از او توقع چنین حرکت زیبایی را نداشت، خودش چنین خواست، چون قلب‌اش به وسعت دریاهاست و چشم و دل‌اش سیر است.

نوروز زیبا را به لیلای عزیز شادباش می‌گوییم و برای او خوش‌رنگ‌ترین روزها را آرزومندیم.... یک بوسه برای لیلا ...

و اما در میان آقایان آوازخوان، گزینش «اپیزود» داریوش اقبالی است به عنوان بهترین آوازخوان مرد.

داریوش نیز هنرمندی به‌واقع مردمی‌ست که برای سرزمین‌اش و مردم‌اش احترام بسیار قایل است. فعالیت‌های اجتماعی بی‌وقفه‌ی داریوش در زمینه‌ی نجات جوانانی که اسیر غول اعتیاد گشته‌اند و نتایج مفیدی که در این زمینه به‌دست آمده، داریوش را به‌یکی از محبوب‌ترنی چهره‌های اجتماعی بدل کرده است.

داریوش علاوه بر صدای خوش وهنرآوازخوانی، به‌عنوان یک هنرمند، چهره‌ای متعهد و مسئول از خود نشان داده است. نحوه‌ی ارتباط او با مردم سرزمین‌اش و هواداران‌اش ستودنی‌ست و محمود عزیز بارها در این مورد توضیحاتی داده است.

هنرمند فقط به‌معنای انجام کار هنری نیست، شرافت انسانی، راست‌گویی و رفتار درست هنرمند است که الگوی جامعه قرار می‌گیرد و هنرمند مثبت، سازنده‌ی فرهنگ مثبت در جامعه است.

درود بر همه‌ی هنرمندانی که به وظیفه‌ی خطیر خود در قبال جامعه و مردم آگاه‌اند و با مردم رفتاری صداقت‌مند دارند و درود بر داریوش اقبالی که در طی این همه سال، از جایگاه هنری ویژه‌ ی خود تا به امروز، خیلی خوب مراقبت کرده است.

نوروز و بهار را به داریوش گرامی شادباش می‌گوییم وزیباترین لحظه‌ها را برای این هنرمند نازنین آرزومندیم... یک سبد مهر برای داریوش...

آنسه امیری - مجله اپیزود ، شماره ‌ی سی‌وهشت

یکم فروردین ماه 1388 خورشیدی

Home