|
جای بسی خوشحالی و افتخار است که شمارهی نوروزی مجلهی«اپیزود» با کلام هنرمندی آغاز میشود که شرافت انسانی و تعهد هنری خود را با نوع رفتارش در لحظه لحظههای عرفانی زندهگیاش به ثبت رسانیده است. هنرمند با ارزش سرزمینمان اردلان سرفراز، هنرمندی که «از سحر میآمد تا به سپیده برسد» و بگوید: «منکه از سپیدهها جاری شدم ته این ظلمت چاه چه میکنم منکه از قید تنام رها بودم توی این شکنجهگاه چه میکنم»
در شکنجهگاه اما انسان ماندن، کاریست کارستان و«اردلان سرفراز» نه فقط هنرمند، که انسانی والاست که با کلام زیبایش، همهی عشقاش را در نهایت سخاوت با مردم سرزمیناش قسمت میکند، تا آمدن بهار را و نوروز را به هموطناناش شادباش بگوید: سرکارمحترم خانم امیری نوروز را خدمت شما، دوستان، همکاران، همچنین به فرد فردِ هموطنان عزیزم در هر کجای جهان شادباش گفته، فردایی آبیتر و آفتابیتر برای ایران و ایرانی آرزومندم. با احترام: اردلان
شاعر گرامی! سپاس از شما که زلالترین کلام راهدیه کردی برای تشنهگی حنجرهی خاک. شاخه شاخه رُستهایم و انبوه گشتهایم در سبزآباد شعرهایت، و بوته بوته به گل نشستهایم در باغچهی سخاوتات. من و دوستان و همکارانام در مجلهی «اپیزود»، خوشرنگترین شادباشهای نوروزی را به شما مهربان پیشکش میکنیم و بهارانهترین شادیانهها را برای شما هنرمند نازنین آرزومندیم.
آنسه امیری - مجله اپیزود، شمارهی سیوهشت یکم فروردین ماه 1388 خورشیدی
|
|
copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved |
