News

جی.كی. رولينگ - نويسنده‌ی سرشناس انگليسی و خالق آثار پرفروش هری پاتر - نشان «لژيون دونور» فرانسه را گرفت.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) رولينگ كه با هفت‌گانه‌ی هری پاتر، ثروتمندترين نويسنده‌ی عصر حاضر شده است، با حضور در كاخ اليزه در پاريس، مدال «لژيون دونور» را كه باارزش‌ترين نشان دولتی فرانسه است، از نيكولا ساركوزی - رييس‌جمهور اين كشور - دريافت كرد.

او در سخنرانی خود پس از دريافت اين نشان، از اين‌كه زبان فرانسوی‌اش خوب نيست و همچنين از اين‌كه نام اصيل فرانسوی را در سری كتاب‌های هری پاتر برای يك شيطان انتخاب كرده است، عذرخواهی كرد و گفت: «من به شما اطمينان می‌دهم كه هنگام انتخاب نام لرد وولدمورت، هيچ احساس ضدفرانسوی نداشتم.»

به گزارش آسوشيتدپرس، رولينگ در ادامه اظهار داشت: «نمی‌توانم بگويم واقعن شايسته‌ی‌ دريافت اين مدال هستم، اما نشان لژيون دونور معنای خاص و شخصی دارد.»

رولينگ در حالی اين نشان را دريافت كرد كه پدربزرگ پدرش‌ كه فرانسوی بوده، در سال 1924 به دليل شجاعت‌ در جنگ جهانی اول، اين نشان را دريافت كرده بود.

در اين مراسم، نيكولا ساركوزی با تمجيد از رولينگ به‌خاطر تشويق ميليون‌ها كودك فرانسوی به كتاب‌خوانی گفت: «از شخصيت شناخته‌شده‌ی جهانی شما تشكر می‌كنم. شما نقش بسزايی در تشويق بچه‌ها برای كتاب‌خوانی داشته‌ايد و با حضورتان، آن‌ها می‌فهمند كتاب‌خوانی تنبيه نيست، بلكه يك لذت است.»

نمايشگاه عکس های ناصر تقوایی ،كه سومين نمايشگاه عكس اين هنرمند محسوب می شود به اعتقاد تقوايی، «چشم‌انداز سوم» از مجموعه عكس‌هايش است كه شامل سی عكس مي‌شود كه از چهل تا پنجاه سال پيش آن ها را جمع‌آوری كرده‌ است.

به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی‌ خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، ناصر تقوایی در نشست خبری كه روز گذشته در گالری اعتماد پيش از برپايی سومين نمايشگاه عكس‌هايش برپا شده بود، گفت:‌ به‌خوبی به‌ياد نمی‌آورم كه عكاسی را از چه زمانی آغاز كردم. همان طور كه به ياد ندارم،‌ شنا كردن را چه زمانی آموختم. اما از همان دوره‌های دبستان كه با همكلاسی‌های مان بيرون می ‌رفتيم هميشه عكاس آن جمع بودم و اگر عكس‌ها و آلبوم‌های آن دوران را ببينيم هشتاد درصد از عكس‌هايش را خودم گرفتم.

او با اشاره به ورودش به دنيای فيلم‌سازی خاطرنشان كرد: از چهل و پنج سال پيش كه فيلم ساختن را به‌عنوان حرفه برگزيدم به مرور دريافتم كه زندگی در عالم واقع با زندگی با عالمی ‌به اسم سينما فرق دارد. در سفر زندگی برای خودت می‌بينی، اما در سفر سينمايی به جای ديگران بايد ببينی. پس بيش تر عكس‌های مجموعه من رهاورد سفرهايی است كه به اميد يافتن چشم‌اندازهای تازه برای فيلم‌هايم ثبت كردم و متاسفانه از زمانی كه وارد سينما شدم، عكاسی به‌عنوان شغل دوم و سوم من درآمد.

او اضافه كرد:‌ در هر سفر چيزهايی می‌بينی كه نه به درد ادبيات می‌خورد و نه به كار سينما می‌آيد، اما يك دوربين بهترين يار و همراه آن تصاوير است. از اين رو در تمام سفرهايی كه داشتم مجموعه ی وسيعی از عكس‌ها را از مناطق مختلف ايران،‌ جمع‌آوری كردم، بسياری از اين عكس‌ها حكايت از ايرانی است كه ديگر وجود ندارد.

كارگردان «كاغذ بی‌خط» معتقد است: در طی پنجاه و پنج سالی كه عكاسی كردم، تصاوير شهرهايی را دارم كه به كل از بين رفته‌اند و يا روستاهايی كه خالی از سكنه شده است. در بسياری از عكس‌هايم معماری‌ها تغيير كرده است و خيلی از آن تصاوير ديگر وجود ندارد. حتا لوكيشن‌هايی كه در حين ساخت فيلم‌هايم آن‌ها را ثبت كردم، امروز ديگر وجود ندارد. به همين ترتيب گاهی فكر می‌كنم اگر جايی قرار است نابود شود بهتر است من آن جا بروم و يا عكاسی كنم و فيلم بسازم.

تقوایی با اشاره به اين عكس‌ها و فيلم‌های ثبت شده آن را يك هشدار جدی تلقی كرد و افزود: نمی‌دانم كه اين‌چه كاری است كه ما با سرزمين و حافظه‌مان می‌كنيم. ملتی چند هزار ساله تازه به دنبال هويت خود می‌گردد و توجه ندارد وقتی شهری از بين می‌رود يعنی حافظه ی ما در حال نابودی است. متاسفانه اين روزها ما همه چيز را با همه چيز عوضی گرفته‌ايم.

كارگردان «ای ايران» ادامه داد: كوشش كردم در سفرهايم بتوانم عكسی واقعی از واقعيت هر مكان بگيرم، در واقع من در اين عكس‌ها چهره ی اين سرزمين را ثبت كردم و گردآوری چهره ی ظاهر و سيمای باطن ايران در يك آلبوم چند جلدی، رويای ديرينه ی من بود. اما عرضه‌ی تعدادی از عكس‌های اين مجموعه در سه چشم انداز شايد اولين گام‌های كُند من برای تحقق اين رويا باشد. اين عكس‌ها مربوط به اصل اثر كه همان واقعيت است می‌شود،‌ و من در اين عكس‌ها تنها واسطه‌ی اين انتقال بوده‌ام.

تقوايی در ادامه ی اين نشست با اشاره به دو نمايشگاه ديگری كه پيش از اين برپا كرده بود، گفت: سال‌هاست با دوربين آنالوگ كار می‌كنم، اما به دليل محدوديت سيستم آنالوگ چاپ اين عكس‌ها با سيستم ديجيتال انجام دادم،‌ كه تركيب آن دو خيلی راضی كننده است و تصميم گرفتم با اين امكانات ديجيتال برای احيای عكس‌هايم اقدام كنم و قبل از دست رفتن آن‌ها، تمام‌شان را بر روی سی‌دی حفظ كنم. تا عمر اين عكس‌ها را برای ساليان سال تضمين نمايم.

او تصريح كرد:‌ چشم‌انداز اول را سال 1374 در تالار ابن سينا با هفتاد عكس از معماری ايران و شهرهايی كه از دست رفته‌اند برپا كردم،‌ و در اين عكس‌ها بيش تر از آن كه به دنبال يك عكاسی هنری باشم در جست‌وجوی نوعی اطلاع رسانی بودم اما در نمايشگاه دوم خود،‌ عوارض جنگ را در آبادان به تصوير كشيدم.

او اضافه كرد:‌ در چشم انداز دوم، ديواری كه به عنوان حصار پالايشگاه آبادان در طول جنگ تغيير شكل داده بود تصوير كردم،‌ زيرا معتقد بودم تك تك سوراخ‌هايی كه بر روی اين ديوار قرارداشت گلوله‌هايی بود كه به تن بچه‌های اين سرزمين اصابت شده و اين ديوار خاطره‌ی يك جنگ هشت ساله است.

تقوايی همچنین گفت: واقعيت يك اثر تاثير غريبی روی ما دارد و عكاسی سريع‌تر از هر هنری با واقعيت روبه‌رو می‌شود و به همين دليل شبيه‌ترين هنر به واقعيت است. اما تنها زمانی می‌توان به يك اثر، هنری گفت كه چيزی فراتر از واقعيت را در خود داشته باشد.

او معتقد است: اگر در واقعيت يك اثر حقيقت كشف نشود،‌ كار هنری انجام نشده است و حقيقت به نوعی كاربرد هر چيز است كه الزامن بايد در هنری مثل عكاسی ديده شود.

به گزارش ايسنا، اين كارگردان سينمای ايران گفت: به دليل مشكلاتی كه ما در جامعه داشته‌ايم هنرمان زبان خاصی يافته است كه شايد در هيچ جای دنيا شبيه نباشد. در واقع فيلم‌سازان و هنرمندان ما به دليل شرايط خاص جامعه خود عادت كرده‌اند كه با نگفتن و نمايش دادن حرف نزنند.

تقوايی مجموعه ی عكس چشم‌اندازهايش را واقعيتی مطلق می‌داند كه حقيقتی را در خود نهفته دارد و گفت:‌ به اين عكس‌ها نگاه كنيد آن‌ها زيباترين كوه‌های ميناتوری دنياست و‌ای كاش مسئولان جزيره ی قشم می‌آمدند و می‌ديدند كه امروز بولدوزر به جان اين كوه‌ها افتاده است.

او كه اين عكس‌ها را در يك فاصله هشت و نُه كيلومتری در جزيره ی قشم به تصوير كشيده است، ‌معتقد است:‌ كه اين فضا بهترين پلاتو برای سينماست. زيرا مجموعه ی كاملی از جنگل،‌ كوه، دريا،‌ نمك زار ، رودخانه و غيره را در خود دارد، در حالی كه امروز اين فضا در حال نابودی است.

تقوايی همچنين گفت: كار نكرده خيلی دارم و خيال هم ندارم كه آن‌ها را انجام ندهم و تا آن‌ها به انجام نرسد، من هم باقی می‌مانم.

او با تاكيد بر اهميتي كه به لوكيشن در كارهايش می‌دهد اضافه كرد: لوكيشن وطن و سرزمين ماست، در حالی كه اين روزها احساسات ناسيوناليستی در كشور ما،‌ ضعيف شده است. زيرا سفر نمی‌كنيم و آن را نمی‌شناسيم. در واقع ما اين جا را وطن خود نمی‌دانيم و به همين دليل برای آن احساس مسئوليت نخواهيم كرد كه اين عين بی‌وطنی است.

او ادامه داد:‌ شناخت لوكيشن وظيفه اصلی ماست، در حالی كه اين روزها ما حساسيت‌های مان را از دست داده‌ايم و در واقع جغرافيا عرصه‌ی ظهور است و تاريخ همواره در جغرافيا اتفاق افتاده است.

ناصر تقوايی گفت: كشف زيبايی‌ها در طبيعت سليقه ی تصويری ما را بالا می‌برد و ملت بافرهنگ هم ملتی است كه باسليقه است، به همين دليل بايد از كودكی سليقه‌ی كودكان مان را پرورش بدهيم.

اين كارگردان در بخش ديگری از صحبت‌های خود با اشاره به ويژگی‌های خاص هنر عكاسی، بيان كرد: يك عكاس خوب به خوبی همه چيز را می‌بيند، به همين دليل عكاسی ديد ما را نسبت به زيبايی‌های اطراف و كجی‌های اطراف بالا می‌برد و اين حقيقت يك عكس است.

او همچنين با اشاره به اين نمايشگاه و چگونگی انتخاب عكس‌هايش گفت: اين مجموعه می‌توانست به لحاظ موضوعی محدودتر و يا حتا گسترده‌تر باشد، اما من دوست داشتم مجموعه ی متنوع‌تری از چهار فصل را كنار هم قرار دهم به همين دليل اسم آن را «ابر،‌ باد و مه، مِه...» گذاشتم.

به گزارش ايسنا، نمايشگاه ناصرتقوايی از شنبهنوزدهم بهمن ماه تا دوهفته‌ی آينده در گالری اعتماد برپاست.

جيمز پترسون - نويسنده‌ی معروف ‌امريكايی - برای دومين سال متوالی محبوب‌ترين نويسنده در ميان مراجعه‌كنندگان به كتابخانه‌های انگلستان نام گرفت.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، كتاب‌های اين نويسنده‌ی داستان‌های جنايی به‌عنوان محبوب‌ترين نويسنده‌ی كتابخانه‌يی انگليس، در يك‌ سال، بيش از ‌یک و نیم ميليون‌بار از كتابخانه‌ها امانت گرفته شده‌اند.

آثار جنايی پترسون كه بين جولای ‌2007 تا ژوئن ‌2008 منتشر شده‌، در سال گذشته‌ی ميلادی بيش از آثار هر نويسنده‌ی ديگری در كتابخانه‌های انگلستان مورد مطالعه قرار گرفته‌اند.

اين نويسنده خالق بيش از ‌پنجاه رمان است، كه بيش از ‌صدوپنجاه ميليون نسخه از كتاب‌هايش فروش جهانی داشته‌اند و در نيمه‌ی نخست امسال، چهار عنوان كتاب جديد ديگر از او منتشر خواهد شد.

به گزارش روزنامه‌ی گاردين، دو رتبه‌ی بعدی اين فهرست هم نسبت به سال ‌2008 بدون تغيير ماند و ژاكلين ويلسون - نويسنده‌ی كتاب‌های كودك - در رتبه‌ی دوم و ديسی ميدوز در رتبه‌ی سوم قرار گرفتند.

نورا رابرتز - نويسنده‌ی آثار رمانتيك - نيز توانست در رتبه‌ی چهارم اين فهرست جای بگيرد، كه طبق آمار، انگليسی‌ها، بيش از يك ميليون نسخه از كتاب‌های او را از كتابخانه‌های اين كشور امانت گرفتند. فرانسسكا سيمون - خالق سری كتاب‌های پرفروش «هنری مخوف» - هم در رتبه‌ی پنجم قرار گرفته است.

گزارش منتشرشده نشان می‌دهد، بيش‌ترين ميزان امانت يك كتاب در انگلستان در سال ‌2008 به «هری پاتر و قديسان مرگ‌بار»، نوشته‌ی جی.كی. رولينگ مربوط بوده است. اين نويسنده‌ی ثروتمند در مكان چهل‌وسوم اين فهرست قرار دارد.

نمايشگاه «خط - نقاشی‌های» احمد منتظری رودباركی از روز جمعه در گالری ماه به نمايش درمی‌آيد.

به گزارش بخش تجسمی خبرگزاری دانشجويان ايران(ايسنا)، رودباركی در اين نمايشگاه بيش از ده اثر از تازه‌ترين كارهای خط نقاشی خود را ارایه كرده است.

او كه سال 1351 در رشت متولد شده است ، تحصيلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد نقاشی از دانشگاه هنر دريافت كرده است و تاكنون در نمايشگاه‌های معرفی نقاشان معاصر ايران - امريکا، نمايشگاه معرفی نقاشان معاصر ايران - روسيه و نمايشگاه اتاق باز در شهر هنرمندان پاريس - فرانسه حضور داشته و به عنوان برگزيده ی پنجمين دوسالانه نقاشی ، نفر اول ششمين دوسالانه نقاشی و دريافت كننده لوح تقدير نمايشگاه بين‌المللی جهان اسلام انتخاب شده است.

همچنين برگزاری سه نمايشگاه انفرادی و شرکت در بيش از بیست نمايشگاه گروهی را می‌توان از ديگر فعاليت‌های اين هنرمند دانست.

او سال جاری نيز در نمايشگاه پنجاه هنرمند كه در گالری ماه برپا ‌شده بود ، حضور داشت.

به گزارش ايسنا، تازه‌ترين آثار اين هنرمند روز هجدهم بهمن 1387 در گالري ماه رونمايی شد و تا بیست و نهم بهمن ماه سال جاری ادامه دارد.

علاقه‌مندان می‌توانند از ساعت پانزده تا نوزده از اين آثار ديدن كنند ، اما روز دوشنبه بیست و هشتم بهمن ماه و روزهای يكشنبه، گالری ماه تعطيل است.

نمايشگاه نقاشی‌های «هوشنگ هاتفی» از روز پنج‌شنبه هفدهم بهمن ماه در نگارخانه ی آريا به نمايش درآمد.

به گزارش بخش هنرهای تجسمی خبرگزاری دانشجويان ايران(ايسنا)، هاتفی در اين نمايشگاه نُه نقاشی با تکنيک رنگ و روغن و فضاهايی خاص راکه از فرم‌های عين به عين شروع شده و تا سادگی‌های شخصی ادامه می‌يابد به نمايش می‌گذارد.

هوشنگ هاتفی متولد 1353 و فارغ التحصيل رشته ینقاشی از دانشگاه آزاد است. او از پيش ترها به کار نقاشی به‌طور حرفه‌ای مشغول بوده و بعدها از نظرات اساتيدی همچون داربه ، عمامه‌پيچ و حسين ماهر بهره برده است.

هاتفی تاکنون در چهل نمايشگاه گروهی و هفت نمايشگاه انفرادی آثارش را عرضه کرده است و معتقد است‌: آثارش در اين نمايشگاه در راستای نمايشگاه انفرادی كه چهار سال پيش در همين نگارخانه برپا شده بود، به تصوير کشيده شده‌اند و اين آثار خود بهانه‌ای برای برگشتن به فضاهای نمايشگاهی است.

تمامی آثار ارايه شده در اين نمايشگاه در قطع140 در 100است که به اعتقاد هاتفی با اندازه ی مشخص آثار، سوژه ، فرم و تکنيک مشترک حرکت در تابلوها برای خودش قابل لمس‌تر خواهد بود.

در آثار هاتفی، تاثير پذيری از محيط اجتماعی پيرامون پيداست و از شلوغی شهر و اجتماع تا مترو و... در پديد آمدن آثارش نقش پر رنگی ايفا می‌کنند .

اين نمايشگاه تا تاريخ سی ام بهمن 1387 همه روزه (به جز ايام تعطيل) از ساعت شانزده تا بیست بعدازظهر دایر است.

نگارخانه آريا در خيابان ولی عصر- بالاتر از خيابان شهيد بهشتی - كوچه ی زرين - پلاك یازده واقع است.

مجله ی اپیزود ، شماره سی و دو

نوزدهم بهمن ماه 1387 خورشیدی

Home