ali-parvin

پایگاه اینترنتی«ایرانیان مالزی»، زندگینامه و کارنامه ی ورزشی علی پروین را در مطلبی مفصل ارایه کرده است. نوشته ی زیر بخشی از همان مطلب است.

علی پروین، روز سوم مهر ماه سال 1325 خورشیدی در تهران، محله ی بازار، کوچه ی غریبان به دنیا آمد. او پنجمین فرزند یک خانواده ی پُرجمعیت ده نفره بود. تولد «پروین» تقریبن مصادف است با تاسیس باشگاه مردمی و بازیکن ساز «شاهین».

علاقه ی پروین به فوتبال، از همان سال های کودکی شکل گرفت، به طوری که شب ها، توپ پلاستیکی اش را با خود به رختخواب می برد. در همان ایام کودکی، خانواده اش به محله ی دولاب (خیابان عارف) نقل مکان کرد. این جابجایی در افزایش علاقه ی او به فوتبال تاثیر بسزایی داشت زیرا محله ی دولاب به دلیل داشتن زمین های خاکی فراوان مثل زمین نادر، زمین منبع، زمین عارف و... از قدیم پاتوق افراد کوچک و بزرگ بود.

«علی پروین» در سال 1332 وارد دبستان شد و تحصیل را از مدرسه ی «توحید» آغاز کرد. اما عشق و علاقه ی او به فوتبال، اجازه نمی داد به درس و مشق اش برسد. به همین دلیل از همان سال های اول، در زمینه ی تحصیل، چندان موفق نبود.

«پروین» فوتبال را به طور جدی از دوازده سالگی و از زمین عارف واقع در خیابان «هفده شهریور» و محلات «شیوا» و «غیاثی» آغاز کرد. نخستین تیمی که به عضویت آن درآمد تیم «عارف» بود که با همت و تلاش «جعفر بیگی» درست شده بود. «پروین» در این سال ها، شاهد درخشش فوتبالیست های ایرانی مانند «کوزه کنانی» ، «دهداری» ، «جدی کار» ، «برومند» و کسانی دیگر در عرصه ی بازی های داخلی و خارجی بود و همیشه بازی های دو تیم پُرطرفدار «شاهین» و «تاج» را پیگیری می کرد.

روز پنجم خرداد سال 1337، برای «پروین» که در سنین نوجوانی به سر می برد، روزی تلخ و فراموش نشدنی بود زیرا تیم ملی فوتبال ایران در بازی های آسیایی 1964 توکیو، با چهار گل، به تیم اسرائیل باخت. «پروین» بسیار غمگین بود و آرزو می کرد ای کاش روزی برسد که من پیراهن تیم ملی را بر تن کنم و اگر چنین شود، بهترین بازی را انجام خواهم داد و حتا جانم را فدای تیم کشورم می کنم.

یک سال بعد، در سال 1338 او در «امجدیه» حاضر بود تا فینال یک حذفی تهران، بین دو تیم «شاهین» و «تاج» را تماشا کند. این بازی دو بر دو مساوی شد و روز بعد دوباره تکرار شد.

«علی پروین» کلاس دهم را می گذراند که به تیم «البرز» که در واقع تیم دسته دوم باشگاه«کیان» بود ، پیوست. تیمی که توسط«علی الهی» و «داود معروف» اداره می شد. درخشش او و بازی های قابل قبولش سبب شد تا در سال 1334 به تیم«کیان» که آن زمان منصور امیرآصفی را به عنوان مربی و بازیکنانی نظیر «پرویز قلیچ خانی» ، «گودرز حبیبی» و «عزت جان ملکی» را در اختیار داشت، بپیوندد. «پروین» دو سال عضو باشگاه «کیان» بود.

«پروین» در این زمان به تیم ملی جوانان دعوت شد. و این تیم را در مسابقات 1966 فیلیپین همراهی کرد و تا مرحله ی یک چهارم نهایی صعود کردند، اما در آن جا حذف شدند. «پروین» در این دوره از بازی ها، پنج گُل به تیم های ژاپن و سریلانکا زد.

پس از تشکیل باشگاه«پیکان» در سال 1346 «پروین» به این تیم پیوست. وی در سال 1347 مرد شماره ی یک تیمش بود و در سال 1348 با وجود پیوستن بازیکنان بزرگی مثل «همایون بهزادی» که از پرسپولیس به پیکان آمده بودند، باز هم بهترین یار تیم اش بود و موفق شد با گل های خود و با کمک دیگر بازیکنان، تیم«پیکان» را قهرمان باشگاه های تهران کند.

تیم «پیکان» در فروردین ماه 1349 با مربیگری«آلن راجرز» فاتح جام بین المللی دوستی شد و نتایج زیر را کسب کرد:

پیکان دو / دمیراسپور ترکیه یک

پیکان سه / کریوا رومانی یک

پیکان دو / ارتش مسکو شوروی سه

بازی خوب «پروین» به همراه تیمش در برابر تیم های یاد شده، موجب شد تا آوازه ی «پیکان» بالا بگیرد. هم چنین این تیم در یک دیدار تدارکاتی دو بر یک، مغلوب تیم ملی امید استرالیا شد و گل «پیکان» توسط علی پروین به ثمر رسید.

«علی پروین» در بیست و چهار سالگی توسط «محمد بیاتی» مربی وقت تیم ملی، به این تیم دعوت شد و در روز پانزدهم شهریور 1349 در رقابت های جام عمران منطقه ای در مقابل تیم ملی پاکستان در نیمه ی دوم، «پروین» به جای «علی جباری» به میدان آمد و یکی از هفت گل ایران را به ثمر رساند. وی دوازده روز بعد، در بیست و هفتم شهریور برای نخستین بار با پیراهمن پرسپولیس به میدان آمد و این تیم را در بابر تیم «عقاب» یاری داد.

در سوم مهرماه، در دیداری دوستانه با «تاج» یکی از دو گل تیمش را زد و به همراه تیم پرسپولیس قهرمان تهران شد و به مسابقات لیگ منطقه ای راه یافت. که بازی های خود را رد «کرمان» پیگیری کرد.

در سال 1351 تیم ملی فوتبال ایرن درگیر مسابقات مقدماتی المپیک 1972 مونیخ بود و در پایان موفق شد مجوز حضور در المپیک را به دست آورد. یک هفته پس از صعود به المپیک ، تیم ملی فوتبال ایران عازم مسابقات جام برزیل موسوم به جام جهانی کوچک شد و چهار دیدار حساس را برگزار کرد:

ایران یک / ایرلند جنوبی دو

ایران صفر / پرتغال سه

ایران یک / اکوادر یک

ایران یک / شیلی دو

در شهریور 1351 بازی های المپیک مونیخ برگزار شد و تیم ملی ایران با دو شکست سنگین در برابر مجارستان و دانمارک و یک پیروزی دلچسب در برابر برزیل، از دور اول حذف شد. در بازی های مقدماتی و نهایی المپیک و همچنین جام برزیل، علی پروین یکی از بازیکنان ثابت تیم بود که در کنار قلیچ خانی ، قراب و صادقی ، خط میانی تیم ملی را تشکیل می دادند و نیز بازیکنانی چون مناجاتی ، جباری و کارو حق وردیان در کنار آن ها بازی می کردند. ترکیب ثابت پرسپولیس در این سال عبارت بود از : طاوسی ، کاشانی ، وطن خواه ، آشتیانی ، شاهرخی ، معینی ، پروین ، ادیبی ، بهزادی ، کلانی ، ایران پاک و خردبین.

در سال 1352 بازی های مقدمای جام جهانی 1974 آلمان برگزار شد و تیم ملی ایران که در دور اول درخشان ظاهر شده بود در مصاف با قهرمان قاره اقیانوسیه( استرالیا) با بدشانسی مواجه شد و با مصدومیت های ناشی از برگزاری دیدار دوستانه با زلاند نو که چند روز قبل از دیدار با استرالیا انجام شده بود و اعمال نظرهای غیر مسئولانه ، عدم تدارک کافی و سیستم دفاعی و محافظه کارانه، در برابر استرالیا شکست سنگینی را متحمل شد. یک هفته بعد در تهران، ایران با دو گل استرالیا را مغلوب کرد ، ولی به خاطر گل زده ی کمتر ، از جام جهانی خداحافظی کرد. در این رقابت ها «پروین» یکی از اعضای ثابت و کلیدی ایران بود.

در شهریور سال 1353 بازی های آسیایی 1974 در تهران برگزار شد و ایران با غلبه بر تیم های پاکستان، برمه و بحرین، به مرحله ی یک هشتم نهایی صعود کرد و در آن جا اسیر خط دفاعی و بازی بسته ی تیم مالزی شد تا این که علی پروین با گل سرنوشت ساز خود، راه صعود ایران را هموار کرد. در مرحله ی بعدی نیز ایران با گذر از سد تیم های کره ی جنوبی و عراق به فینال رسید و در نهایت با شکست تیم اسرائیل، قهرمان آسیا شد. روز بیست و نهم آذر همان سال در دیدار با چک اسلواکی «پروین» که در این زمان بیست و هشت ساله بود برای نخستین بار، بازوبند کاپیتانی تیم ملی را بر بازو بست.

در سال 1354 نیز بازی های مقدماتی المپیک 1976 مونترال برگزار شد و تیم ملی ایران با گذشتن از سد تیم های عربستان، عراق، بحرین و کویت مجوز حضور در المپیک را اخذ کرد. در این رقابت ها «پروین» کاپیتان تیم ملی بود.

سال 1355 برای «پروین» سالی توام با افتخار بود. وی در این سال با خداحافظی ابراهیم آشتیانی، رسمن کاپیتان تیم پرسپولیس شد و به همراه این تیم عنوان نایب قهرمانی جام تخت جمشید را به دست آورد. ترکیب اصلی پرسپولیس در این سال عبارت بود از : مودت ، دادکان ، ذوالفقارنسب ، فاطمی مقدم ، ادیبی ، پروین ، حاج رحیمی پور ، عزیزی ، ایران پاک ، الله وردی و دستجردی.

در خرداد ماه سال 1355 جام ملت های آسیا 1976 در تهران پیگیری شد و ایران با برتری مقابل تیم های عراق ، یمن و چین به فینال بازی ها رسید که در بازی نهایی ایران با ضربه ی آزاد «پروین» سومین جام ملت های آسیا را به طور متوالی از آن خود کرد. یک ماه پس از قهرمانی آسیا، پروین به همراه تیم ملی عازم کانادا شد. تیم ملی ایران در المپیک 1976 کانادا، نتایج نسبتن خوبی گرفت.

در دی ماه سال 1355 بازی های مقدماتی جام جهانی آرژانتین شروع شد و تیم ایران در بازی اول به راحتی و با نتیجه ی سه بر صفر، عربستان را مغلوب کرد. در هجدهم بهمن ماه 1355 در حالی که باز یگره خورده بود و تابلوی ورزشگاه آزادی نتیجه ی صفر بر صفر را نشان می داد ، باز هم یک ضربه ی تماشایی از سوی «پروین» فریادرس تیم ملی شد.

کامیار فرمندیان - مجله اپیزود ، شماره سی و دو

نوزدهم بهمن ماه 1387 خورشیدی

Home