کارگردان: ران هاوارد
نویسنده: پیتر مورگان
مدیر فیلمبرداری: سالواتوره توتینو
موسیقی متن: هانس سیما (زیمر)
بازیگران: فرانک لانگلا ، مایکل شین ، ربکا هال ، کوین بیکن
محصول 2008
امریکا
|
کارگردان: ران هاوارد نویسنده: پیتر مورگان مدیر فیلمبرداری: سالواتوره توتینو موسیقی متن: هانس سیما (زیمر) بازیگران: فرانک لانگلا ، مایکل شین ، ربکا هال ، کوین بیکن محصول 2008 امریکا
بعد از رسوایی واترگیت «ریچارد نیکسون» از سمت خود استعفا داد. نیکسون نزدیک سه سال با هیچ رسانهیی مصاحبه نکرد تا این که فراست، شومن مشهورِ برنامههای سطحی Talk to Show، پیشنهادی ششصدهزار دلاری برای مصاحبه به نیکسون داده و مورد موافقت نیکسون قرار میگیرد. ولی هیچ شبکهیی از «فراست» حمایت نکرده و فراست مجبور میشود کل زندگیش را روی این مصاحبه بگذارد. همگی دچار این استرس هستند که فراست از عهده ی نیکسون بر نیامده و موجب تبرئه ی نیکسون در اذهان عمومی شود... «فراست/نیکسون» یکی از مهم ترین فیلمهای امسال است زیرا به یکی از مهمترین رویدادهای سیاسی قرن گذشته میپردازد. بعد از استعفای نیکسون، سوالات فراوانی در اذهان عمومی در زمینه ی رسوایی واترگیت وجود داشت که مردم امریکا بهدنبال پاسخ آن بودند ولی ریچارد نیکسون رییسجمهور مستعفی از هرگونه پاسخی طفره میرفت. از همین روی مصاحبه «فراست» از اهمیت ویژهای برخوردار است. ران هاوارد سازنده ی آثاری مانند «یک ذهن زیبا»ا، «مرد سیندرلایی» ، «آپولو سیزده» و «داوینچی کد» در این فیلم سعی در روایتی واقعی از یکی از مبارزات جذاب و مهم تلویزیونی دارد. «ران هاوارد» در انتخاب موضوع، ریسک بزرگی را کرده است. روایتهای واقعی بر اساس جزئیاتی غیر قابل تغییر که کاملن دست فیلمساز را برای شخصیسازی و تغییر میبندند ریسک زیادی برای ساخت میخواهند. داستان فیلم فراست/ نیکسون را علاوه بر مردم امریکا بیش تر مردم جهان میدانند و لذا دست «هاوارد» برای قرار دادن گرههای جدید در فیلم و یا خلق موقعیتهای غیر منتظره کاملن بسته است. فیلم دارای دو نیمه است. بخش اول آن پیش از مصاحبه و بخش دوم آن مصاحبه مشهور است. بخش اول که در آن سعی شده به معرفی شخصیتهای اصلی پرداخته شود به نظر من بسیار طولانی و خسته کننده است. تاکید فراوان روی نقاط ضعف و قوت افراد بسیار طولانی بوده به طوری که حوصله مخاطب را سر میبرد. ریتم کُند بخش اول، این مشکل را پُررنگتر میکند. «هاوارد» سعی کرده تمام تمرکز خود را روی بخش اصلی فیلم، همان دوئل فراست و نیکسون در مصاحبه، بگذارد. این تمرکز فراوان روی دو شخصیت اصلی موجب شده بخش مصاحبه یکی از خوشساختترین و بهترین کارهای هاوارد شود. بازی بسیار عالی مایکل شین در نقش فراست و بازی درخشان فرانک لانگلا در نقش نیکسون، کاملن مخاطب را به وجد میآورد. در این بخش تدوین عالی در کنار فیلمبرداری بسیار حرفهیی اثر مخاطب را مجذوب میکند. ولی تمرکز فراوان «هاوارد» روی بخش مصاحبه موجب شده از شخصیتهای جانبی فیلم غافل شود. این غافلگیری موجب شده در برخی مواقع، حضور شخصیتهای دیگر فیلم زیادی هم به نظر برسد. فیلم فراست/ نیکسون فیلم مهمی است. این اهمیت زمانی بیش تر جلوه میکند که بدانیم فیلم همزمان با خروج «جورج دابلیو بوش از کاخ سفید» اکران شده است. نیکسون بعد از افتضاح واترگیت به رییس جمهوری منفور تبدیل شد ولی قبول اشتباهاتش بدون این که تقصیر را گردن شخص و یا گروه دیگری بیندازد، او را به فردی شجاع تبدیل کرد. حال همه منتظر عکسالعمل «بوش» در قبال اشتباهاتش در هشت سال ریاست جمهوری هستند. فیلم فراست/ نیکسون فیلم خوبیست. ولی نکته ی قابل تامل این است که، وقتی اصل مصاحبه موجود است بر اساس چه نیازی نسخه ی سینمایی این مصاحبه ساخته شده؟ آیا فیلم صرفن راوی ست و یا در حال دادن شعار و بیانیه است؟ فیلم دارای شانس نامزدی اسکاراست. ولی بعید میدانم غیر از بازی درخشان دو بازیگر نقش اصلی، شانس دیگری برای دریافت جایزه داشته باشد. اگر به موضوعات سیاسی علاقهمند هستید فیلم را پیشنهاد میکنم .
چهاردهم دی ماه 1387 خورشیدی
|
|
copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved |