|
«شبی با داریوش مهرجویی» نام برنامه ای بود که به همت بخش مطالعات خاورنزدیک دانشگاه لس انجلس و به افتخار این فیلمساز سرشناس ایرانی برگزار شد. پس از نمایش فیلم «درخت گلابی» ازساخته های سال 1998 این فیلمساز، او و بازیگر نقش اول فیلم، گل شیفته فراهانی به پرسش های حاضران در مورد این فیلم و مسائل مربوط به سینمای ایران، مشکلات تهیه فیلم در ایران و مشکل سانسور پاسخ دادند. داریوش مهرجویی که خود فارغ التحصیل رشته ی فیلم و فلسفه از دانشگاه لس انجلس است، پس از پایان تحصیلات در امریکا در سال 1964 به ایران بازگشت و با فیلم «الماس 33» که بازسازی طنزآمیزی ازفیلم های جیمزباندی آن دوران بود وارد عالم سینما شد. به گزارش«شبكه ی خبر مسیحیان فارسی زبان» به نقل ازصدای امریكا، داریوش مهرجویی در برنامه ای که به افتخار او در دانشگاه لس انجلس برگزار شد، ضمن یادآوری خاطرات زمان تحصیل خود در این دانشگاه به حاضران گفت: «من با عشق تحصیل سینما، به دانشگاه لس انجلس آمدم و درهمان روزهای اول در رشته مخصوصی که«رنوار» فیلمساز نئوریالیستی فرانسه، یکی از معروف ترین و مطرح ترین کارگردان های آن دوران، استاد آن بود، اسم نویسی کردم. رنوار به من چگونه گی کار با بازیگر را آموخت. آن زمان ها فرانسیس فوردکاپولا سه سال پیش از ورود من ازهمین دانشگاه فارغ التحصیل شده بود و کسانی مثل رابرت ردفورد جزوهمکلاسی های من بودند. بعضی وقت ها ما در کلاس تلفنی با استانلی کوبریک در نیویورک تماس می گرفتیم و سوالات خودمان درباره ی فیلم و فیلمسازی را با او مطرح می کردیم. این دوران هم زمان با هجوم ناوهای روسی به کوبا و تشنج و بحران بود و کسی نمی دانست چه پیش خواهد آمد و آیا جنگ خواهد شد یا نه؟» داریوش مهرجویی که درطول سال ها بیش ازچهل و نه جایزه ی سینمایی در جشنواره های مختلف ایرانی و جهانی به دست آورده است، از سردمداران سینمای روشنفکرانه و موج نو ایران به شمار می رود و بیش تر فیلم های او، اندیشمندانه، فلسفی و تفکربرانگیز است و موضوعات آن از میان برگزیده ای ازآثار ادبی، داستانی و نمایشنامه های نویسنده گان ایرانی و غیر ایرانی انتخاب شده است. اهدای یک جایزه ی سینمایی به فیلم «گاو» ساخته ی داریوش مهرجویی در فستیوال ونیز در سال 1969، درحقیقت آغازی بود برای تولد سینمای نوین و هنری ایران. از دیگر آثار مهرجویی، که در طول سال ها بیش از شصت و هشت فیلم سینمایی ساخته است ، فیلم «آقای هالو» یکی ازپرفروش ترین فیلم های آن دوران ، فیلم «پستچی «با بازپردازی سیاسی و کنایه آمیز از کتاب «ووی زک» کارل بوکنر، فیلم «دایره ی مینا» یکی از مورد توجه ترین آثار این فیلمساز در خارج از ایران و کمدی «اجازه نشین ها» است. پس از انقلاب فیلم «گاو» داریوش مهرجویی به علت توجه خاصی که از سوی آیت الله خمینی به آن شد مورد استقبال عمومی قرار گرفت، اما این فیلمساز درسال 1990 میلادی با فیلم پرسروصدای «هامون» از نظر شیوه ی کار، تغییر جهت داد و فیلم های او به جای طرح مسائل اجتماعی به سینمایی با جنبه هایی بیش تر فردی و درونی تبدیل شد. «درخت گلابی»، فیلمی که در مراسم «شبی با داریوش مهرجویی» در دانشگاه لس انجلس به نمایش درآمد، داستان یک نویسنده ی میان سال است که در تنهایی یک خانه ی ییلاقی در باغی در دامنه ی دماوند به دوران نوجوانی و زمان سیاسی بعد از جنگ دوم جهانی ایران بازمی گردد. از سال 1992 به بعد، داریوش مهرجویی دست به ساختن فیلم هایی با موضوع های مربوط به زنان زد، از جمله «بانو»، فیلمی که به مدت هفت سال توقیف بود و نیز فیلم «سارا». تازه ترین فیلم این فیلمساز، «سنتوری» با توقیف جنجال برانگیز همراه بود که به دنبال آن، گل شیفته فراهانی بازیگر نقش اول این فیلم پس از بازی درفیلم هالیوودی «مجموعه ی دروغ ها» به کارگردانی ریدلی اسکات ظاهرن تصمیم به مهاجرت از ایران گرفت. این نخستین بار است که گل شیفته فراهانی، پس از حضور بدون روسری بر روی فرش قرمز فیلم «مجموعه دروغ ها» در یک مکان عمومی حضور پیدا می کند.
«گل شیفته» دربخش پرسش و پاسخ پس از اتمام نمایش فیلم «درخت گلابی» به دعوت داریوش مهرجویی به روی صحنه آمد و مورد تشویق شدید حاضران قرار گرفت، سپس حاضران با استفاده از حضور او درسالن، به گرفتن عکس و طرح سوالات مختلف از او پرداختند. گل شیفته فراهانی در مقابل این سوال که آیا او درغرب خواهد ماند و یا این که به ایران باز خواهد گشت به حاضران گفت: « آدم از فردا هیچ خبری ندارد. شاید این حرف کمی فلسفی باشد ولی من به طور کلی در زنده گی سعی می کنم به فردا فکر نکنم. در واقع مسئله ای که برای من پیش آمد به خاطر رفتن روی فرش قرمز بدون روسری بود که شاید اولین باری بود که بعد از انقلاب یک هنرپیشه ی زن ایرانی این کار را می کرد. مسئله این است که من کارغیرقانونی نکردم و قوانین هر کشوری تا آن جایی که مرزهای آن کشور هستند معنی دارند، ولی بعد از آن دیگر معنی و مفهومی ندارد و همان طور که مهمان هایی که به ایران می آیند روسری سر می کنند، ما هم می توانیم از ایران که بیرون آمدیم روسری سرمان نکنیم.» این کلمات گل شیفته با تشویق شدید حاضران روبرو شد و او در ادامه این سخنان گفت: «به هر حال من همیشه یکی ازافتخاراتم این است که بتوانم یک سفیر خیلی خوبی برای ایران باشم، برای این که به شدت عاشق ایران هستم و مطمئنم هیچکس به اندازه ی من برای ایران تبلیغ نکرده و نخواهد کرد. من همیشه گفته ام که ایران بهترین جایی است که یک فرد می تواند در آن زنده گی کند و جایی است که یک نفر می تواند خوش بگذراند. در هر شرایطی و فردا هم همه چیز را مشخص می کند که چه خواهد شد. به هرحال من با پاسپورتم از ایران آمده ام و انشاءالله با همین پاسپورت هم به ایران بازخواهم گشت.» با این وجود بنا بر گفته ی منابع مطلع، گل شیفته فراهانی نگران وضعیت پدر هنرپیشه و فیلمساز خود بهزاد فراهانی است که درحال حاضر وضعیت پخش سریال سی قسمتی که او برای صدا و سیمای جمهوری اسلامی تهیه کرده، نامعلوم است.
مجله اپیزود ، شماره بیست بیست و پنجم آبان ماه 1387 خورشیدی
|
|
copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved |
