|
«عتيق رحيمی» نويسندهی افغانی ساکن فرانسه، با کتاب «سنگ صبور» توانست جايزهی گنكور سال 2008 را به دست آورد ، او اعلام كرد: «جهان غرب نبايد ارزشهای خود را بر ديگر كشورهای جهان تحميل کند.» به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، عتيق رحيمی كه با كتاب «سنگ صبور» توانست معتبرترين جايزهی ادبی فرانسه را در سال جاری بهدست آورد، دربارهی علاقهمندیاش به زبان و فرهنگ فرانسه، گفت: «در چهارده ساله گی وقتی ترجمهی فارسی كتاب « بينوايان» را خواندم، شيفتهی شخصيت ژان وال ژان شدم، به ويژه آن چهل صفحهای كه مربوط به فاضلاب شهر پاريس است. در مركز هنرهای فرانسه، موج جديدی را كشف كردم. «هيروشيما عشق من» را ديدم و با آثار ژان لوك گدار و كلود سائوتت كه مسير انسانيت آن برايم جذاب بود، آشنا شدم.» او دربارهی مهاجرت از افغانستان گفت: «در زمان حكومت كمونيستی افغانستان، حتا با وجود سانسور و ترس، دسترسی به فرهنگ فرانسه امكانپذير بود، اما صحبت دربارهی روشنفكران ممنوع بود. بعد از پايان دانشگاه، يا بايد چهار سال به سربازی میرفتم و يا تبعيد را انتخاب میكردم و من راه دوم را برگزيدم. پس از نُه روز و نُه شب پيادهروی به همراه دوهزار افغان بیپول، در حالیكه فرشی روی دوشمان بود، به پاكستان رسيدم و در سفارت فرانسه در اسلامآباد خواستار پناهنده گی سياسی شدم.» اين نويسنده در ادامه گفت: اگرچه كتابهايش را به زبان فرانسه مینويسد، اما احساس خارجی بودن ندارد. رحيمی دربارهی حضور امريكايیها در افغانستان به لكسپرس گفت: «حضور امريكا در افغانستان همانند حضور آنان در عراق اشتباه است و حتا موجب ترس و وحشت شده است.» او دربارهی علت چاپ كتاب «سنگ صبور» به زبان فرانسوی گفت: «اگر اين كتاب را به زبان فارسی مینوشتم، بهنوعی دچار خودسانسوری میشدم. انتشار اين كتاب به زبان فرانسه به من اجازه داد تا وارد محدودهی شخصيتهای داستان شوم. نوشتن به زبان ديگر، لذتی مانند عاشق شدن دارد.
به گزارش خبرگزاری فارس، روزنامهها و رسانههای ادبی سراسر جهان، خبراهدای معتبرترين و معروفترين جايزه ی ادبی كشور فرانسه، گنكور سال 2008 به «عتيق رحيمی» نويسنده افغانی را پوشش دادند. روزنامهها و خبرگزاریهايی چون نيويوركتايمز ، گاردين ، اينديپندنت ، رويترز خبرگزاری فرانسه، تلويزيون بیبیسی، شبكههای تلويزيونی فرانسه، لوموند ، ليبراسيون، نوولابزرواتور، لوفيگارو، مگزين ليتهرر، شبكه سیبیسی و پرس تیوی ايران خبر اهدای جايزه ی گنكور به عتيق رحيمی برای رمان «سنگ صبور» را منعكس كردند. عتيق رحيمی افغانی در حالی جايزه ی گنكور فرانسه را از آن خود كرد كه سه رقيب وی در ليست نامزدان نهايی اين جايزه ی فرانسوی بودند و از تسلط بيش تری به زبان فرانسه برخوردار بودند. منتقدان فرانسوی معتقدند كه موجی از نويسنده گان فرانسویزبان اما خارجی در اين كشور به راه افتاده كه ادبيات شان از نويسنده گان خود فرانسه قویتر است. جاناتان ليتل نويسنده ی برنده جايزه ی گنكور سال 2006 و همچنين نگاهی به برنده گان سالهای گذشته ی جوايز گنكور، فمينا ، مديسی و رونودو اين ادعای منتقدان فرانسوی را تا حدی روشنتر میكند. «عتيق رحيمی» همچنين نخستين نويسنده ی افغانی است كه جايزه ی معتبر گنكور را نصيب خود كرده است. روزنامه ی نيويوركتايمز با انتشار خبر اهدای جايزه ی گنكور نوشت: «عنوان كتاب آقای رحيمی استعارهای از زنده گی رنجآلود و سخت امروز كشور افغانستان است.» اين روزنامه همچنين درباره ی رمان «سنگ صبور» نوشته ی عتيق رحيمی نوشت: «اين رمان در كشوری شبيه افغانستان میگذرد و ماجرای زنی است كه همسرش پس از مجروح شدن در جنگ فلج شده است. روزنامه ی گاردين نيز با انتشار مقالهای درباره ی «عتيق رحيمی» و خبر اهدای گنكور به وی به اين نكته اشاره كرده كه با اهدای جايزه ی نوبل ادبيات سال 2008 به لوكلزيو دوباره نگاه رسانههای ادبی دنيا به جايزه ی گنكور دقيقتر شده است. اين روزنامه معتقد است كه اهدای جايزهی گنكور به «رحيمی» فروش كتاب «سنگ صبور» وی را در كتابفروشیهای فرانسه به شدت افزايش میدهد اما مینويسد: «با اين حال رمان جديد لوكلزيو با نام «شعر گرسنه گی» هنوز در رتبه ی اول فروش رمانهای امروز كتابفروشی های فرانسه است.» بیبیسی نيز به مناسبت اهدای گنكور به «رحيمی» با وی گفتوگوی كوتاهی انجام داده است و از وی نقلوقول آورده است: «من درباره ی زنان افغان و تمام زنان دنيا مینويسم.» بیبیسی همچنين در مطلب خود نوشته كه «كريستين آلبانل» وزير فرهنگ كشور فرانسه پس از اعلام اين خبر، به «عتيق رحيمی» تبريك گفت و رمان «سنگ صبور» وی را رمانی «هوشيارانه و زنده» توصيف كرد. «عتيق رحيمی» همچنين در ادامه ی حرفهای خود به بیبی سی گفت: «زنان افغانی مثل همه ی زنان دنيا آرزو، رويا، اميد، قدرت و ضعفهای متعددی دارند و نبايد آنها را از بقيه ی زنان دنيا متمايز كرد.» شبكه ی سی بیسی نيز از قول «رحيمی» نوشته است: «به زبان فرانسه روی آوردم چون آزادی بيش تری در نوشتن به من میداد.» «رحيمی» همچنين در اين باره گفته است: «وقتی ريشههايم، زبانم، اصالتم را پيدا كردم ديگر سخت بود كه به فارسی بنويسم. به افغانستان بازگشتم و مدام میخواستم سوال بپرسم و درباره ی تابوهای مردم كشورم مطلع شوم اما زبان مادریام اين امكان را به من نمیداد.» «رحيمی» از اين جهت نمیتواند ديگر به فارسی بنويسد، چون زبان فارسی را میپرستد و وقتی به فارسی مینويسد احساسات بر او غلبه میكند و به همين خاطر به زبان فرانسه روی آورده است.
شبكه ی دوم تلويزيون فرانسه نيز پس از اعلام اين خبر با «عتيق رحيمی» گفتوگو كرد. رحيمی در اين گفتوگو گفت: «در ابتدا زن قهرمان رمان من میخواست شوهرش را به زنده گی بازگرداند اما در ادامه درباره خودش و رنجهايش حرف میزند و از رازهايش میگويد و كم كم شوهرش را به سنگ صبور خود تبديل میكند.» «عتيق رحيمی» در خانوادهای ليبرال بزرگ شده و در نوجوانی به دبيرستان فرانسویزبانان شهر كابل رفته است. وی همزمان با كودتای افغانستان و دستگيری پدر و عمويش به نويسنده گی روی آورد و شروع به نوشتن كرد. پس از آزادی پدر رحيمی از زندان، خانواده ی وی به قصد مهاجرت به هند، وطن خود را ترك گفتند اما «عتيق رحيمی» تا پس از كودتا موفق نشد به آنها بپيوندد. وی در اين زمان در معدنی در افغانستان كار می كرد و سپس بعدها با الهام از اين دوره از زندگی خود نخستين رمان خود را به زبان فارسی به نام «خاك و خاكسترها» منتشر كرد. «رحيمی» با ناآرام شدن فضای سياسی كشورش به پاكستان رفت و سپس عازم فرانسه شد و پناهنده گی سياسی گرفت و در دانشگاه سوربن پاريس مشغول به تحصيل شد. رحيمی در نهايت در اين دانشگاه از رشته ی علوم ارتباطات راديويی دكترا گرفت. وی سپس با مرگ يكی از دوستان نزديك اش در جنگ افغانستان بسيار تحت تاثير قرار گرفت و با الهام از دوران كار در معدن و مرگ دوست خود رمان «خاك و خاكسترها» را نوشت. او چهار سال بعد فيلمی بر اساس اين رمان ساخت كه مورد توجه بخش تماشاگران جشنواره ی بينالمللی كن فرانسه قرار گرفت. وی همچنين پس از رمان «خاك و خاكسترها» دو رمان به نامهای «هزاران خانهی رويا و وحشت» و همچنين «بازگشت خيالی» را منتشر كرد و نخستين رمان فرانسوی خود را نیز با نام «سنگ صبور» چندی پيش منتشر كرد. رمان «سنگ صبور» با گذشت چند ماه از شروع انتشار آن با فروش خوبی در كشور فرانسه روبهرو بوده است.
مجله اپیزود ، شماره بیست بیست و پنجم آبان ماه 1387 خورشیدی
|
|
copyright© 2008 episodemagazine.com All rights reserved |
