kiarostami

سال قبل در مجموع یازده فیلم انگلیسی زبان از جمله پنج فیلم از سینمای بریتانیا در جشنواره ی ونیز حضور داشتند ولی امسال نه در بخش مسابقه و نه در بخش های دیگر حتا یک فیلم هم از انگلیس نیست. از بین پنج فیلم امریکایی که در بخش مسابقه حضور دارند، هیچ کدام فیلم افتتاحیه حساب نشده اند و فیلم امریکایی که در افتتاحیه استفاده شد، در بخش مسابقه حضور ندارد.

اعتصاب نویسنده های هالیوود که صد روز طول کشید باعث شد که خیلی از محصولات عمده استودیوهای هالیوود به «ونیز» نرسند. اما در پنج فیلمی که از امریکا شرکت کردند، بیش تر از کارگردان های سینمای غیر متعارف حضور چشمگیر دارند، به اضافه ی ستاره های برجسته ی هالیوود که در فیلم های این کارگردان های غیر متعارف شرکت کرده اند و به این ترتیب جبران مافات کرده اند؛ از جمله کیم بسینگر (Kim Basinger) و چارلیز ترون (Charlize Theron) را که در فیلم دشت سوزان (The Burning Plain) بازی می کنند (که فیلم غیر متعارفی است) و ههمچنین جورج کلونی (George Clooney) و برد پیت (Brad Pitt) ، ستاره های فیلم برادران کوئن (Coen) هستند. پس از خواندن بسوزانید (Burn After Reading) برنامه ی افتتاحیه جشنواره بود.

به گزارش پایگاه اینترنتی «سرزمین سینما» در مراسم افتتاح جشنواره برای پشت فرش قرمز، یک کار هنری قرار دارد. امسال برای اولین بار صحنه ی طراحی شده از طراح صحنه ی برجسته ایتالیایی دانته فره تی (Dante Ferretti) ، برنده ی دو جایزه ی اسکار به خاطر طراحی صحنه ی فیلم های امریکا، سوینی تاد (Sweeney Todd) و فیلم هوانورد (The Aviator).

در این طرح سه شیر طلایی نشان داده می شود که از یک پرده سفید به بیرون سر در آورده اند و بر اساس مجسمه ی شیر طلایی جشنواره ونیز ساخته شده که جایزه ی جشنواره هم است. خبرنگارهایی که این طرح را دیده اند، گفتند اثری ست که شایسته ی نمایش در بیه نال (Biennale) هنرهای تجسمی «ونیز» را هم دارد که می دانیم موسسه برگزار کننده جشنواره ونیز هم همان بیه نال است.

«سرزمین سینما» خبر می دهد که سه شنبه شب، منظره ی خیره کننده ی شهر«ونیز» با حضور هنرمندان برجسته ی سینمای امریکا، ستاره باران شد. ده ها خبرنگار و صدها تن از هواداران سرسخت سینما و هنرپیشه های فیلم افتتاحیه ی جشنواره، فیلم جدید برادران کوئن «پس از خواندن بسوازنید»

(Burn After Reading) ، همه در انتظار حضور آقای «جورج کلونی» بودند که با قایق از راه رسید و به جمع همبازی های خود پیوست، از جمله «برد پیت» و «تیلدا سوینتن« (Tilda Swinton).

«جورج کلونی» در چند فیلم از جمله سری فیلم های اوشن (Ocean) با «برد پیت» همبازی بوده است و در چندین فیلم از جمله فیلم «برادر کجایی» O Brother, Where Art Thou با برادران کوئن کار کرده است.

کمدی جاسوسی «پس از خواندن بسوازنید» داستان دو مربی بدن سازی در یک کلوپ است که به طور اتفاقی به پرونده الکترونیکی یک ماموری CIA دست پیدا می کنند و می خواهند با فروش اسرار آن، پولدار شوند.

نویسنده و کارگردان فیلم، جوئل (Joel) و اتان کوئن (Ethan Coen) همراه با بازیگران دیگر از جمله فرنسیس مک دورمند Frances McDormand در کنار «کلونی» و «پیت» در کنفرانس مطبوعاتی جشنواره ی ونیز، دربرابر خبرنگاران ظاهر شدند.

کلونی به شوخی گفت با توجه به نقش هایی که ما بازی کرده ایم، من نگرانم که شما در باره ما دو نفر، چه فکر می کنید. کلونی افزود که برادران کوئن هم واقعن برادر نیستند، و علت کار کردن آن ها با او و پیت این است که بازیگران ارزان تری پیدا نکرده اند.

«برد پیت» می گوید: مدت هاست می خواهد خودش را در یکی از فیلم های برادران کوئن جا کند و بعد از ساکت کردن خبرنگاران می گوید وقتی او را برای این فیلم خبر کردند، خوش حال شد. به خصوص که گفتند نقش را به خاطر او دست نویس کرده اند.

علاوه بر فیلم «پس از خواندن بسوزانید» از برادران کوئن، چهار فیلم دیگر از امریکا از جمله فیلم «لاس وگاس» از «امیر نادری» برای دریافت جایزه ی شیر طلایی، یکی از جوایز عمده ی سینمایی جهان، رقابت می کنند. در مجموع بیست و یک فیلم از جمله چهار فیلم از ایتالیا و سه فیلم از فرانسه و سه فیلم از ژاپن برای هیئت داوری به ریاست ویم وندرز (Wim Wenders) نمایش داده می شود.

«مارکو مولر» مدیر هنری جشنواره ونیز می گوید برای اولین بار است که پنج فیلم از امریکا در بخش مسابقه ی جشنواره شرکت داده شده است.
«ویم وندرز» کارگردان آلمانی و رئیس هیئت داوران جشنواره می گوید، امیدوار است بیست و یک فیلم بخش مسابقه، نمایشگر وضع کنونی هنر سینما در جهان باشد.

اما از جمله دیگر هنرمندهای غیر متعارف سینمای امریکا باید از درن آرونافسکی (Darren Aronofsky) نام ببریم که فیلم او با نام کشتی گیر The Wrestler در جشنواره امسال نمایش داده می شود که با هنرنمایی میکی رورکی (Mickey Rourke) هنرمند کم کار سینمای امریکا است و در نقش یک کشتی گیر بازنشسته که می خواهد روی تشک برگردد و در کنارش چهره ی همیشه زیبای خانم ماریسا تومه (Marisa Tomei) حضور دارد. آرونافسکی هنرمند سرکشی است که فیلم اولش «مرثیه برای یک رویا (Requiem For A Dream) »، درباره ی تاثیر ویرانگر مواد مخدر، که احتمالن به خاطر تصاویر چندش آورش هنوز از خاطره ها نرفته است.

از سناریست مکزیکی، گیولرمو آریاگا (Guillermo Arriaga) ، نخستین کارش به عنوان کارگردان در جشنواره حضور دارد. «آریاگا» با نوشتن فیلم های آلاهاندرو گونزالس ایناریتو (Alejandro González Iñárritu) یعنی فیلم های بابل، (Babel) ، 21 گرم21 (Grams) و «آمورس پروس» (Amores Perros) کار دوست و همکار خود، آقای ایناریتو را جهانی کرد و حالا نوبت به خودش رسیده است.

«گیولرمو آریاگا» تنها فیلم اول بخش مسابقه را دارد. فیلم دشت سوزان (The Burning Plain) با شرکت کیم وسینگر و شخصیت نقش مادرش با بازی «شارلز ترون» ظاهر خواهد شد. که باز هم داستانی ست درباره ی چند شخصیت در چند نقطه پراکنده در امریکا و مکزیک و به خصوص در مرز مکزیک و امریکا.

فیلم «راشل ازدواج می کند» (Rachel Getting Married) از جاناتان دمی (Jonathan Demme) ، هنرمندی که بیست سال پیش با آثارش تعریف تازه ای از سینمای غیر متعارف در امریکا عرضه کرد. این فیلم با شرکت آن هته وی (Anne Hathaway) در نقش یک مانکن که بعد از ترک مواد برای چندمین بار، می خواهد در مراسم عروسی خواهرش شرکت کند، ظاهر می شود.

فیلم دیگر امریکا در بخش مسابقه ی جشنواره وینز، فیلم صندوق رنگ (Hurt Locker) است که کترین بیگه لو (Kathryn Bigelow) آن راساخته که باز هم یک فیلم غیر متعارف دیگر است.

فیلم دیگر امریکا کار جدید «امیر نادری» کارگردان برجسته ی سینمای ایران است که نزدیک بیست و پنج سال در نیویورک مقیم بوده است. فیلم آقای نادری، فیلم «وگاس» براساس یک ماجرای واقعی (Vegas: Based On A True Story) نام دارد و داستان یک زوج قمار باز است که بعد از باختن دار و ندارشان، خانه ی مسکونی خود را هم در پی یافتن گنج، زیر و رو و ویران می کنند.

از هنرمندان ایرانی، دو فیلم دیگر در جشنواره «ونیز» حضور دارد: خداحافظ سولو (Goodbye Solo) که در بخش اوریزانتی (Orizzonti) جشنواره نشان داده می شود. این فیلم از هنرمند ایرانی تبار امریکایی مقیم نیویورک، «رامین بهرانی» است که سومین کاراوست. رامین بهرانی که بزرگ شده ی کارولینای شمالی است تمام کارهای خود را بیش تر در نیویورک ساخته است. او قبل از این فیلم Man Push Cart را ساخته بود که در مورد یک خواننده ی افغانی بود که در خیابان های نیویورک چای و قهوه دست فروشی می کرد و فیلمی بود که توجه زیادی برانگیخت.

فیلم ایرانی دیگر در جشنواره«ونیز» خارج از مسابقه در بخش خارجی، کار جدید عباس کیارستمی است، به نام «شیرین» که احساسات و عواطف برانگیخته شده در چهره های صد و چهارده هنرپیشه از جمله خانم «ژولیت بینوش» را در حال تماشای یک نمایش براساس «خسرو و شیرین» نشان می دهد که آن را هم آقای کیارستمی کارگردانی کرده ولی در فیلم دیده نمی شود، بلکه تاثیرش را بر روی صورت های آن ها می بینیم.

برای گرفتن فیلم های برجسته، جشنواره ونیز با جشنواره «کن» و با «تورنتو» رقیب است، که جشنواره ی «تورنتو» بلافاصله بعد از آن شروع خواهد شد. رقابت جشنواره ها بیش تر برای فیلم های پرستاره است که حضورشان جشنواره را خبرساز می کند. به عنوان نمونه در این جشنواره حواس همگان متوجه «جورج کلونی» و «برد پیت» است. به هر حال امریکا هم همان طور که اشاره کردیم، در شصت و پنجمین دوره ی جشنواره ونیز، که قدیمی ترین جشنواره سینمایی دنیاست، هرچند از محصولات سنتی استودیوهای هالیوودی کار کمتری عرضه کرده، اما با پنج فیلم حضور برجسته ای دارد،. به خصوص هنرمند های برجسته ی غیر متعارفی مانند برادرهای کوئن که شانس زیادی برای گرفتن جایزه ندارند، زیرا در بخش مسابقه نیستند.

مجله اپیزود ، شماره ده

شانزدهم شهریور ماه 1387 خورشیدی

Home